De bewoners van vergeten hoogvlaktes van Papoea in Indonesië

10-08-2010

Geïsoleerd en afgezonderd wordt de Papoease gemeenschap geconfronteerd met een uiterst zorgwekkende gezondheidssituatie: 

  • De levensverwachting is 50 jaar
  • HIV blijft een zwaar onderschat taboe. Het infectiepercentage bij Papoea's ligt 15 keer hoger dan bij niet-Papoea's 
  • Het hoogste moeder- en kindersterftecijfer van Indonesië 
  • 55% van de Papoease bevolking leeft onder de armoedegrens

De politieke spanningen tussen de Indonesische regering en de Papoease gemeenschap maken deze situatie alleen maar moeilijker.

De traditionele Papoease overtuigingen en lokale gewoontes worden niet erkend door de Indonesische autoriteiten en zijn niet geïntegreerd in het zorgsysteem.
Het medisch personeel, vaak migranten van andere provincies, krijgt tijdens de opleiding en voorbereiding geen informatie over de sociaal-culturele context. Voor de Papoease gemeenschap is het gebrek aan hulpmiddelen, opleiding en materiaal aangepast aan deze sociaal-culturele context een wezenlijke rem voor toegang tot zorg.

Yomi, 26 jaar, dorpbewoner van Puncak Yaya
"Als je in een van de dorpen woont, moet je meerdere dagen lopen om het gezondheidscentrum te bereiken van de hoofdstad van het district. Er is geen medisch personeel in de dorpen. Als de zieke dorpsbewoners uiteindelijk bij het gezondheidscentrum zijn aangekomen kunnen ze moeilijk communiceren met het personeel ter plekke omdat zij onze lokale taal niet spreken."

Dokters van de Wereld is al 12 jaar werkzaam in deze regio en is nu de enige internationale NGO die werkt bij en met de Papoease gemeenschap. Met hun medische en antropologische kennis willen de teams van Dokters van de Wereld het al bestaande nationale zorgsysteem toegankelijk maken voor de Papoease gemeenschap en hierbij ook hun waarden en culturele gebruiken integreren.

Reacties