Mijn basisschool het Ogelijn was een progressieve school. Tijdens het kringgesprek bespraken we alle grote thema’s van de jaren ’80: aids, honger, apartheid en de zure regen. Over de zure regen zongen we zelfs een lied, met een dans waarbij we bomen uitbeeldden die hun takken lieten hangen. Als we met de auto langs een dennenbos reden, durfde ik niet te kijken naar de bomen die door onze schuld hun naalden verloren. Als diezelfde auto stationair draaide omdat mijn vader een brief in de brievenbus ging doen, draaide ik snel de sleutel om. Aan mij zou het niet liggen als de bomen dood gingen.

Ik durfde niet te kijken naar de bomen die door onze schuld hun naalden verloren

Dertig jaar later is het goede nieuws dat die zure regen inmiddels gestopt is. Wellicht mede dankzij het zureregenlied van het Ogelijn, maar vooral omdat onze auto’s katalysators hebben gekregen en we kolen hebben ingewisseld voor gas om onze huizen te verwarmen.

Je zou verwachten dat dit succes ons moed geeft om zoals in een computerspelletje naar de next level te gaan: het gevecht tegen de 2 graden-opwarming. Maar in plaats van een gezamenlijk klimaatlied te zingen, blijven we liever hangen in de discussie of klimaatverandering überhaupt een issue is. Zo gepolariseerd als de wetenschap is rond klimaatverandering, is ook de journalistiek

Demonstratie aan de vooravond van de klimaattop in Parijs, foto Joe SolomonDemonstratie in Parijs, aan de vooravond van de Klimaattop. Foto: Joe Solomon, Flickr/Engagejoe

Of het een nou door het ander komt, weten we niet, maar een veelgehoorde klacht van mediamakers is dat het publiek niet zit te wachten op klimaatjournalistiek. Een paar maanden geleden wapperde onze eigen webchef Marten Groen tijdens de redactievergadering met zijn nietsontziende bezoekersstatistieken. De OneWorld-lezers bleken nou niet bepaald warm te lopen voor klimaatverhalen. Als onze betrokken lezers er niet over willen lezen, wie dan wel? 

Journalisten zeggen: we willen er wel over schrijven, maar de mensen willen niet lezen over klimaat

Terwijl het ook om ons eigen leven gaat. Als die twee graden je niks zeggen, denk dan maar aan de lucht die je elke dag inademt als je met je fiets bij een stoplicht staat te wachten. Rome is een schitterende stad, maar iedereen die er is geweest, weet dat aan het einde van een dag Colosseum, Trevi Fontein en de Spaanse Trappen je gezicht zwart afgeeft in een washandje. 

Groene muur en geulensysteem
Dus lieten we het als OneWorld-redactie er niet bij zitten. Als het klimaat niet leuk is, dan maken we het gewoon leuk. In de eerste plaats door te laten zien welke slimme en verrassend simpele oplossingen wetenschappers en techneuten, maar ook mensen als jij en ik, kunnen bedenken. Zoals boerinnen in Senegal die daar een Grote Groene Muur aanleggen. Of kunstenaar Peter Westerveld die een geulensysteem bedacht om verwoestijning tegen te gaan. Want het laatste wat we willen, is dat onze lezers murw geslagen een extra regenpak en poncho bestellen en onder een dekbed kruipen met de verwarming een graadje hoger.

Parijs klimaatconferentie Joe Solomon schoenenprotestSchoenenprotest in Parijs, aan de vooravond van de Klimaatconferentie. Foto: Joe Solomon/Flickr Engagejoe

Op onze oproep voor aanstormende, freelance klimaatreporters kwamen meer dan tachtig reacties binnen. Jonge mensen bleken wel degelijk warm te worden van  energietransitie, emissiehandel, en klimaatadaptatie. Dus zo lees je nu bij OneWorld over Valuta voor Veen, een experiment om CO2 terug te dringen in veengebieden en over startup Skytree dat met een CO2-filter van de NASA komt, maar ook over de klimaatoorlog die er woedt tussen wetenschappers onderling

Wees niet klimaatneutraal, maar klimaatpositief

Je persoonlijke bijdrage aan het klimaat (CO2-uitstoot compenseren als je met het vliegtuig reist, spaarlampen indraaien, was aan de lijn in plaats van in de droger) was tot nu toe op z'n best klimaatneutraal. Het is tijd dat onze bijdrage klimaatpositief wordt. Kijk je vanuit je raam uit op zo'n saai, onbestemd platje van je onderburen? Maak er met sedum een daktuin van. Stadsboerinnen in Jakarta gingen je voor. OneWorld-programmamaker Kim Sauter dacht meteen een stap groter en toverde de Dam samen met een legioen vrijwiligers een dag lang om tot een groene oase. Compleet met foodtruck, dansers, een groene fietstocht door de stad en tuiniers uit het hele land die hun beste bomen uitleenden aan Kim. 
  Place de la Republique, Parijs, protest met schoenen Joe Solomon FlickrIntussen gaat de klimaatconferentie in Parijs van start. Politie en betogers gingen al met elkaar op de vuist, maar er was ook een mooi symbolisch protest van achtergelaten schoenen op Place de la République. Een stil salut van alle mensen die daar hadden willen lopen, als er geen demonstratieverbod was uitgevaardigd vanwege de aanslagen twee weken eerder. 

Namens OneWorld gaan klimaatredacteuren Hans Ariëns en Ellen de Lange naar Parijs. Het duo Hans Wetzels & Vincent Harmsen zal verslag doen vanaf de activistische kant. Ook zal er op onze site flink geblogd worden door Top-deelnemers van diverse pluimage. Het worden twee onstuimige weken, ook als het KNMI zich verder koest houdt en geen Code Oranje meer uitroept.

Ja, ik vind het leuk om bijen in mijn tuin rond te zien vliegen en daar wil ik wat voor doen

Laten we daarom vanuit Nederland een beetje klimaatpositivisme in stelling brengen. Niet vervallen in welles-nietes, maar gewoon zeggen: 'Ja, het voelt lekkerder als de lucht schoon is en daar wil ik wat voor doen' of 'Ja, vind ik het leuk om bijen rond te zien vliegen in mijn tuin en daar wil ik wat voor doen'.

Een lezer wees ons erop dat er, dertig jaar na het zureregenlied, een nieuw kinderklimaatlied is. Van, jawel, Kinderen voor Kinderen. En ze beelden geen bomen uit met vallende naalden, maar zingen: 'De klimaat top 10, we doen het elke dag De klimaat top 10, en we doen het met een lach'. Aan hen zal het niet liggen, nu alleen de regeringsleiders nog. 

Een abonnement op OneWorld magazine voor 25 euro

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
Lonneke van Genugten

Over de auteur

publicist

Leest en schrijft het liefst over Congo, Rwanda en Guinee, maar ook over mondiale trends, beeldvorming, feminisme en duurzame lifestyle.
Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief