Een op de vijf singles heeft tijdens de coronacrisis seks gehad en meer dan de helft van hen vaker dan eenmalig seks met dezelfde persoon. Dat blijkt uit onderzoek van Rutgers en Soa Aids Nederland, naar de invloed van de coronacrisis op de seksuele gezondheid. Dat de coronacrisis een grote invloed heeft op het seksleven van singles, ziet ook psycholoog en seksuoloog Minke de Boer (39). Dat geldt óók voor mensen in een relatie. “Sommige koppels groeiden dichter naar elkaar toe doordat zij samen een intensieve periode hebben doorgemaakt.”

Mensen die ontevreden zijn over hoe vaak ze seks hebben, vergelijken zichzelf met wat ze denken dat de norm is

Maar dat constant op elkaars lip zitten heeft volgens De Boer ook een keerzijde: “In veel relaties is een bepaalde mate van afstand en zelfstandigheid nodig voor een seksueel interessante relatie. Als je met elkaar versmolten raakt, doet dat meestal niet veel goed voor de seksuele relatie.” Stellen die zien dat hun seksleven sinds de coronacrisis is ingestort, maken zich hier misschien zorgen over. Ze vragen zich af of dit gevolgen heeft. Zijn die zorgen terecht?

Wat betekent het als de seks in een relatie afneemt of stopt?
“Hoewel het in sommige gevallen zeker iets kan zeggen over de relatie, is het niet erg als een koppel weinig of geen seks heeft. Als het voor jou en je partner geen probleem is, dan is het ook écht geen probleem. Mensen in een relatie die ontevreden zijn over hoe vaak ze seks hebben, vergelijken zichzelf vaak met wat zij denken dat de norm is.

Zo kwam een stel van eind twintig bij mij in de praktijk, dat al een tijd bij elkaar is, allebei druk met werk. Door al die drukte hebben ze minder vaak seks, waarover ze zich zorgen maken omdat ze denken het minder vaak te doen dan ‘normaal’ is. Die norm hield ze erg bezig, terwijl ze eigenlijk best tevreden zijn met hoe vaak ze seks hebben. Zij zijn zeker niet de enigen met dit idee. Veel mensen denken dat de gemiddelde Nederlander in een vaste relatie twee tot drie keer per week seks heeft, terwijl dat eigenlijk drie keer per maand is.

Vaak denken heteroseksuele koppels dat penetratie wel een halfuur zou moeten duren

Een groot deel van mijn werk gaat dan ook over wat mensen denken dat ‘normaal’ is, terwijl dit voor leuke seks niet relevant is. Vaak hoor ik bijvoorbeeld van heteroseksuele koppels dat ze vinden dat de man te snel klaarkomt. Hun gedachte is dat penetratie wel een halfuur zou moeten duren. Als ik ze vraag hoe lang het bij hen duurt en ze antwoorden bijvoorbeeld ‘vijf minuten’, dan geef ik aan dat dat gemiddeld is.

Daardoor verandert direct hun blik op hun eigen seksleven en kunnen ze sneller tevreden zijn met wat er wèl is. Dat geldt ook voor de frequentie van seks in een relatie. Het zou niet uit moeten maken wat ‘normaal’ is, hoe vaak anderen seks hebben. Als het voor jou en je partner goed is om weinig of geen seks te hebben, wat heeft de rest van de wereld daar dan mee te maken?”

thumbnail_DSC_0629
Minke de Boer Beeld door: Jorien Dousma

Waarom vergelijken veel mensen zichzelf dan toch met anderen?
“De meeste mensen willen nu eenmaal graag ‘normaal’ zijn. En doordat seks zich grotendeels in het privédomein afspeelt, vergelijken we onszelf met verhalen van anderen of wat we zien in films. Porno geeft ook vaak een eenzijdig beeld: de meeste acteurs zijn jong, slank, knap en hebben fysieke aspecten die niet representatief zijn voor de gewone samenleving, zoals enorme nepborsten en grote piemels. En dat geldt ook voor het seksueel functioneren: piemels moeten altijd hard zijn én blijven en vrouwen moeten altijd zin hebben.

Bij seksualiteit en intimiteit gaat het erom dat je plezier hebt en tevreden bent met hoe jullie het doen

Hoe komt het dat de een meer zin in seks heeft dan de ander?
“Hoeveel zin je hebt is niet aangeboren of terug te vinden in een bloedtest, het is afhankelijk van verschillende factoren. Zo ontstaat zin als je bewust of onbewust bezig bent met prikkels die voor jou een opwindende betekenis hebben. Sommige mensen merken echter wel dat ze makkelijk zin krijgen en anderen krijgen minder snel zin. Daarnaast speelt de context een rol; is het moment geschikt?

En tot slot is zin in seks afhankelijk van of je een positieve uitkomst verwacht, en dat is weer afhankelijk van eerdere ervaringen. Als je jezelf daarmee vergelijkt, kan dat je onzeker maken of je het gevoel geven dat je niet normaal bent, terwijl de menselijke seksualiteit in alle aspecten eindeloos gevarieerd is. Bij seksualiteit en intimiteit gaat het erom dat je plezier hebt en tevreden bent met hoe jullie het samen doen. Hoe anderen het doen, is niet interessant.”

Als je in het verleden weinig positieve seksueel belonende ervaringen hebt gehad, bijvoorbeeld omdat er weinig aandacht was voor wat jij leuk vindt of omdat je nooit klaarkwam, kan de zin afnemen. Je hebt een boekenkast met seksuele ervaringen; als er veel rotverhalen in staan dan heb je weinig zin om een boek uit de kast te pakken. Door uit te zoeken wat voor jou wél positieve ervaringen zijn geweest of kunnen zijn, kun je nieuwe positieve ervaringen proberen op te doen. Je kunt je fantasie bijvoorbeeld ontwikkelen door erotische verhalen te lezen of films te kijken, of door middel van streeloefeningen ervaren welke delen van je lichaam prettig voelen om aangeraakt te worden en op welke manier.”

In de documentaire Mijn seks is stuk onderzoekt Lize Korpershoek waarom haar zin in seks binnen relaties na verloop van tijd verdwijnt. Hoor je dit vaker bij cliënten?
“Een van de meest gehoorde problemen in mijn praktijk is een verschil in verlangen, waarbij de een vaker seks wil dan de ander. Dat zie ik vooral in langdurige relaties. In het begin – de verliefdheidsfase – krijg je zin in seks min of meer cadeau. Je bent geïnteresseerd in elkaar en stelt je volledig in op de ander. Bij een langdurige relatie zie je vaak dat de zin in seks verandert, onder andere doordat veel andere dingen ook aandacht vragen, zoals werk of kinderen.

Een belangrijk kantelpunt in relaties is als mensen gaan samenwonen. Zo kwam een stel bij mij dat ging samenwonen na een jarenlange latrelatie. Vóór het samenwonen hadden ze altijd seks als ze elkaar zagen. De ene partner dacht toen ze gingen samenwonen dat ze nog steeds altijd seks zouden hebben als ze elkaar zagen, terwijl de ander die ene keer seks in het weekend wel prima vond. Ze kwamen er toen dus pas achter dat hun verwachtingen en verlangens uit elkaar liggen.

De partner die minder zin heeft kan het gevoel krijgen tekort te schieten

Hoewel het zeker ook bij mannen voorkomt, zie ik in mijn praktijk dat dit verlangen naar seks binnen een relatie bij vrouwen iets vaker afneemt. Dat komt omdat bij vrouwen de context vaak wat belangrijker is. Waar seks voor mannen soms een manier kan zijn om tot elkaar te komen, lijkt het voor vrouwen vaak belangrijker om eerst een goede basis te hebben voordat er seks kan zijn.”

Wat als stellen zo’n verschil in verlangen als probleem ervaren?
“Het kan je identiteit aantasten doordat je aan jezelf gaat twijfelen. Dat geldt voor beide partners, zowel de partner die meer zin heeft als de partner die minder zin heeft. Zij gaan zichzelf afvragen ‘is er iets mis met mij?’ of ‘doe ik iets niet goed?’. De partner die minder zin heeft kan het gevoel krijgen tekort te schieten. Het kan zorgen voor frustratie omdat je niet weet hoe je het samen kan oplossen. En als er niet over gesproken wordt, wordt het onderwerp steeds meer beladen.”

Welk advies geef je hierover aan jouw cliënten?
“Ik adviseer ze om samen te kijken naar wat voor hen de betekenis is van seks. Gaat het over verbinding, over ontlading? Heb je het nodig om te ontspannen? Kijk je naar die verschillende betekenissen, dan komt er vaak een ander gesprek op gang waardoor het onderwerp minder beladen wordt. Door in gesprek te gaan, komt er over en weer meer begrip. De belangrijkste stap is dan kijken of het koppel een vorm kan vinden waar ze tevreden mee is. Dat is altijd een persoonlijk puzzeltje omdat elke relatie anders is.

Ik herinner me ook een stel waarbij de vrouw eerder negatieve seksuele ervaringen had gehad. Zij was daarvoor in behandeling geweest en had het trauma verwerkt, maar seksualiteit bleef voor haar ingewikkeld. Het stel is beter gaan inzien hoe belangrijk het voor haar is om vóór seks en eigenlijk ieder lichamelijk contact, zichzelf ervan te overtuigen dat ze veilig is. Voorheen ervoer hij het als een afwijzing als hij merkte dat zij tijd nam voor ze verder kon gaan. Hij zag dat alsof zij zich ertoe moest zetten. Nu ziet hij het als een compliment dat ze telkens opnieuw bewust besluit dat ze dit met hém wil. Ze hebben zich erbij neergelegd dat een vluggertje er waarschijnlijk niet in zit maar ze zijn heel tevreden met de vorm die wel werkt.”

Het zou helpen als er in de media meer diverse verhalen over seksualiteit verschijnen

Lize Korpershoek laat in haar documentaire zien dat zij haar verminderde zin in seks als een probleem ziet. Waarom rust hier in deze tijd nog zo’n taboe op?
“We leven in een tijd waarin seks – met name in de media – wordt neergezet als iets wat iedereen altijd zou moeten willen én wat altijd spectaculair moet zijn. Terwijl de realiteit natuurlijk heel anders is. Ik zie veel schaamte voor geen of minder zin in seks in een relatie, zowel bij heteroseksuele als homoseksuele stellen. Ik zou graag zien dat hier opener over gepraat wordt. Nu staat in elk tijdschrift wel een artikel over seks. Dat is niet verkeerd, want seks is een belangrijk onderwerp in het leven, maar doordat het in die artikelen vaak gaat over ‘meer, beter, extremer’ krijgen veel mensen het idee dat ze aan dat beeld moeten voldoen.

Het zou helpen als er in de media meer diverse verhalen over seks en seksualiteit verschijnen. Je hoort nu nauwelijks dat géén of minder seks hebben niet per se erg is. Gelukkig zie ik wel steeds meer verhalen waarin ruimte is voor dit aspect van seksualiteit. Neem de documentaire My Fucking Problem over vaginisme en Knaap over maagdelijkheid bij jongens. Ook die documentaire van Lize Korpershoek helpt hierbij. Waar zij haar verminderde zin in seks in eerste instantie als een probleem presenteert, ziet ze later in dat haar seks ook gewoon haar seks is.”

pexels-photo-1232033

Seks? Nee, dankjewel

Aseksueel en toch verliefd worden of masturberen: dat is niet zo vreemd.

TvN-Lize15

‘Ik durf nu vaker mijn mond open te trekken’

Het werk van Lize Korpershoek is gaandeweg idealistischer geworden.

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Over de auteur

Redactiestagiaire

Sophie Duvekot (1996) studeert journalistiek in Utrecht en schrijft graag over duurzaamheid en cultuur.
Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief