Alt-right voert een ‘kruistocht tegen masturbatie’ en Thierry Baudet ‘wil zich sparen’ voor zijn vriendin, las ik in De Morgen. Informatie waar critici dankbaar gebruik van maakte om Thierry lekker belachelijk te maken. Ondertussen blijft de schadelijkheid van dit anti-masturbatiediscours, óók voor de jonge jongens die Baudet als voorbeeld zien, vrijwel onbesproken.

“Haha, geen wonder dat die FvD’ers zo boos en gefrustreerd zijn”, zei een (linkse) vriend eerder deze week tegen me. “Ze mogen niet rukken van Thierry!” Aanleiding was een artikel in de Vlaamse krant De Morgen, dat de aversie van alt-right jegens masturbatie onderzocht. Ook Baudet werd daarin aangehaald: hij had eerder in de Story verteld dat hij gestopt was met masturberen om zich te ‘sparen’ voor z’n nieuwe geliefde.

Dat Baudet weinig opheeft met masturberen is niet nieuw. In zijn boek Oikofobie (2013) – ironisch genoeg een aanklacht tegen de ‘angst voor het eigene’ – is hij al kritisch over seksen met jezelf. Hij schrijft zelfs dat hij masturbatie in de context van een liefdesrelatie als overspel ziet. Want ja, seks heb je natuurlijk met z’n tweeën, niet met meer, niet met minder.

Echte mannen masturberen niet

Veel theorieën die worden gebruikt om te beargumenteren dat zelfbevrediging verwerpelijk is, verraden een deterministisch, essentialistisch, en extreem reductionistisch beeld van mannelijkheid en van seks. Een beeld dat vooral in alt-right en (neo)conservatieve kringen populair is.

Op online fora wedijveren mannen hoe lang ze zonder ‘PMO’ (porn masturbation orgasm) kunnen. Zo houden mannen op Reddit bij hoeveel dagen ze van zichzelf hebben weten af te blijven. Een echte man heeft controle over zijn basale seksuele oerdriften, menen ze.

Wie niet masturbeert, is sterk, zelfverzekerd, en barst van de seksuele energie. Wie dat wel doet, verspilt zijn testosteron aan iets onproductiefs. Het zaad moet worden opgespaard voor seks met ‘echte’ vrouwen, want dat mag kennelijk wel. Kortgezegd is dit de redenering: ballen = zaad = testosteron = mannelijkheid. Het zaad maakt de man, dus.

Dat er geen enkel wetenschappelijk bewijs bestaat over de eventuele invloed van zaadlozingen op het testosterongehalte, doet er voor de veel van de mannen die hun anti-masturbatieretoriek online verspreiden niet toe. Ze zijn behoorlijk selectief in het weinig overtuigende onderzoek waar ze zich op baseren en overgieten hun normatieve ideeën met een biologisch sausje, om die zo de schijn van objectiviteit te verlenen. Hun verhouding tot feiten is kortom nog een stuk soepeler dan die van de gemiddelde FvD-prominent.

Deze ideeën zijn niet onschuldig

En die quasi-verwetenschappelijking van een neoconservatief discours, nu dus ook met betrekking tot de masturberende man, is problematisch. Problematisch genoeg om serieus te nemen, problematisch genoeg om actief te bestrijden. “Baudet heeft het tenminste over de échte feiten”, hoorde ik pas nog een jongen van een jaar of vijftien tegen z’n vrienden zeggen, die ‘m groot gelijk gaven.

Dit soort jongens krijgt uit alt-rechtse kringen mee dat ze zich diep moeten schamen als ze masturberen. Door links worden ze geridiculiseerd omdat ze het niét zouden doen. Ondertussen verandert er niets aan de schaamte over seksualiteit, waarmee tieners toch al ruimschoots worstelen. Sterker: daar wordt nog een schepje bovenop gedaan. En het beperkende beeld van mannelijkheid blijft in deze retoriek de boventoon voeren.

En dat is gevaarlijk.

Witte testosteronbommen

Want wat gebeurt er als we mannelijkheid en seksueel gedrag blijven koppelen aan dat ene stofje? Dan leggen we de verantwoordelijkheid voor dat gedrag, ook wanneer het grensoverschrijdend is, niet bij het individu, maar bij diens hormoonhuishouding.

Alsof het een natuurwet is die mannen met veel testosteron onvermijdelijk tot bepaald gedrag aanzet. Niet-masturberen mag dan voor de alt-right een teken van controle over de seksuele oerdriften zijn, ze onthouden zich er óók van omdat ze geloven dat onthouding hun testosteron en daarmee hun seksuele energie en libido doet stijgen.

Ze willen dus maar wat graag testosteronbommen worden. Dat ze mannelijke vluchtelingen buiten de deur willen houden juist omdát het testosteronbommen zouden zijn die ‘onze vrouwen’ in gevaar brengen, vergeten ze voor het gemak.

Bij de witte westerse man zorgt een teveel aan testosteron dus wel voor een hoog libido, maar niet voor grensoverschrijding (iemand schrijft op Reddit zelfs dat hij meer respect heeft gekregen voor vrouwen sinds hij niet meer masturbeert). Bij niet-westerse mannen leidt al dat testosteron onvermijdelijk tot aanranding en verkrachting. Juist.

Verantwoordelijkheid bij de vrouw

En wat betekent het eigenlijk – nog los van het heteronormatieve karakter van dit idee – als we jonge mannen aanleren dat ze hun seksuele energie niet mogen verspillen, maar voor een vrouw moeten bewaren?

Ten eerste reproduceren we hiermee de onzin dat er überhaupt zoiets bestaat als het opsparen van sperma. En dat te lang wachten zou zorgen voor een ondraaglijke zaadopstuwing, de zogeheten blue balls – een mythe die mannen een excuus geeft om van hun sekspartner recht op seks, inclusief orgasme, te eisen. Niets meer dan een middel voor manipulerende mannen om grenzen te overschrijden dus.

Daarnaast leggen we met zo’n idee de volle verantwoordelijkheid voor de seksuele ontlading van de man bij de vrouw, en geven we prioriteit aan de piemel. En dat is niet voor het eerst. Vrouwen die seks hebben met mannen trekken aan het kortste eind als het gaat om klaarkomen met een partner, blijkt keer op keer uit onderzoek.

Mannen die seks hebben met vrouwen komen bijna altijd klaar als ze seksen met een partner. Voor de vrouwen met wie ze de lakens delen, is dat een stuk minder vanzelfsprekend. De orgasmekloof moet nodig worden gedicht, in plaats van vergroot. Het helpt niet als we seks blijven zien als iets dat een man komt halen en een vrouw moet bieden.

Reden genoeg om de meetlat voor mannelijkheid niet te baseren op biologisch-deterministische nonsens dus. Zullen we dat dan alsjeblieft ook aan al die jonge Baudet-fans uitleggen?

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
Gijs

Over de auteur

Schrijver

Gijs (26) werkte eerder bij het team Inclusie en Diversiteit van Kennisinstituut Movisie en promoveert momenteel op (inter)nationale …
Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief

Advertentie

OneWorld-online_banner-600×500 + waaier