Seksueel geweld is van alle tijden, landen en culturen. Ik ondervond aan den lijve hoe zoiets gaat: meestal een bekende, meestal iemand die doet alsof je het zelf ook wilde, meestal iemand die zich bedient van niet alleen fysiek geweld maar ook van een hoop emotionele manipulatie. Er ging bij mij veel meer kapot dan de dunne huid van mijn nek, het weefsel tussen mijn ruggenwervels, de rits van mijn spijkerbroek en mijn standup-comedy-carrière (de dader was een mentorcabaretier).

Wat ik die nacht verloor en pas jaren later terugvond, was het besef dat mijn lichaam van mij is. Of ik nu een kort rokje draag of een burka, seksueel geweld valt niet te voorkomen. Maar ook als ik een man was geweest was ik niet veilig, benadrukken de getuigenissen die onze #speakout-oproep opleverde en de Nederlandse #zeghet-actie: mannelijke slachtoff ers hebben nog veel meer last van de psychologische gevolgen van het verlies van de soevereiniteit over hun sterke, zogenaamd onaantastbare lichamen.

#zeghet wordt #speakout

OneWorld en Vileine verzamelen de komende tijd via de hashtag #speakout getuigenissen van seksueel geweld uit de hele wereld. De hashtag #zeghet is een initiatief van cabaretiers Anke Laterveer en Anousha Nzume en zangers Stella Bergsma. 

Doorgebrande luststoppen

Deze psychologische gevolgen zijn nauwelijks te overzien als het je overkomt, zeker als je je best doet om het incident te vergeten – de overlevingsstrategie van de meeste slachtoffers, ook de mijne. Want we zijn toch sterk en geëmancipeerd? Dit zelfopgelegde zwijgen en verbijten zorgt voor chaos in de geest. Kortsluiting in het sekscircuit. Mijn houding ten opzichte van seks veranderde totaal: ik werd er bang voor. Iets waar huidige minnaars niks aan kunnen doen, en ook niet begrijpen.

Helen kan pas beginnen wanneer de wond lucht krijgt

Iemand anders kan juist een nymfomanie ontwikkelen, met doorgebrande luststoppen. Zo breng je jezelf vaak in nog onveiligere situaties, zowel psychologisch als lichamelijk. Je lichaam en geest herwinnen is niet makkelijk als je niet eens hardop kunt erkennen dat je ze kwijt bent geraakt. Je moet je gekwetste lichaam ook nog eens beschermen met een harnas tegen alle opmerkingen die zeggen dat ‘het wel meevalt’. Helen kan pas beginnen wanneer de wond lucht krijgt, blijkt uit getuigenissen uit India en Mexico. Want het leed stopt niet bij de lichamelijke en psychische gevolgen van het slachtoffer alleen: disfunctionele liefde grijpt om zich heen als een natuurramp.

Oplossing bij de daders

Mijn familie die niet direct begreep wat er erg was aan aangerand worden, mijn ex-vriend die in bed iets te enthousiast naar mijn keel greep, mijn vriendinnen die me niet steunden in de rechtszaak en nu uit mijn telefoon zijn gewist, en mijn toekomstige geliefden. Het onbegrip rond seksueel geweld wordt gevoeld in vele sociale cirkels, en soms zelfs generaties, als trauma onbehandeld blijft en de kans krijgt zich in nieuwe disfunctionele relaties te manifesteren. Zo waren sommige daders ooit zelf een slachtoffer.

Maar waar dan ook, en wanneer het ook gebeurt: de oplossing van seksueel geweld ligt bij daders, niet bij slachtoffers. Alleen door pijn en oplossingen te delen en verantwoordelijkheid te nemen voor ons eigen en elkaars genezingsproces, kunnen we het gif uit de wond zuigen. Het begint bij: ‘Ik heb iets te vertellen.’ Of je als slachtoffer er nu klaar voor bent of niet: de wereld heeft het nodig. We wachten op je.

Femmy-Weijs-Hadjar-Benmiloud-2

Over de auteur

Hadjar Benmiloud is een Nederlandse journalist. Ze schrijft onder andere voor OneWorld, Opzij, Spits en Folia.
Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief