Als je aardappels stort op de Dam, stickers plakt in de Albert Heijn, duizenden mensen voedt met eten dat anders zou worden weggegooid of geiten doneert aan Afrikaanse dorpen, maakt dat dan echt iets uit? Het lijken misschien druppels, maar duizenden druppels vullen een emmer en een emmer dooft een vuur.

De brandende vraag: “hoe gaan we de wereld in het jaar 2050 voeden?”, duikt overal op. Maar is dit de vraag die we moeten stellen? Zouden mensen die nu in Afrika honger hebben zich zorgen maken over hoe zij zich over 38 jaar voeden? Voedselzekerheid is niet alleen een thema van de toekomst. Momenteel verdelen we het voedsel op een manier die leidt tot obesitas hier en honger elders. We zitten opgescheept met ongezonde mensen, weinig ruimte voor diversiteit en een oneerlijke verdeling van macht. Ondanks de felle discussies, onenigheid en complexiteit van het vraagstuk, is voedsel nog steeds een van de mooiste dingen die er is. Waarom? Omdat het onze directe verbinding is met de natuur, omdat het mensen samenbrengt en omdat het een instrument is om de wereld beter te maken.

Tomaten en appels
Ik verwonderde mij op jonge leeftijd al over voedsel. Mijn grootvader leerde mij hoe een samenspel van de zon en een gezonde aarde ervoor zorgt dat plantjes groeien. We liepen samen door de tuin en plukten letterlijk de vruchten van deze succesvolle samenwerking. De tomaten en de appels smaakten beter dan alle andere tomaten en appels die ik me herinneren kon. Zo kreeg ik al op jonge leeftijd een bijzondere band met goed eten.

Op latere leeftijd ging ik pas de keerzijde van mijn liefde voor voedsel inzien. Ik werkte inmiddels in een chique Amsterdams restaurant waar ik voor nog chiquere Amsterdamse bankiers gerechten met tonijn en eendenlever bereidde. Tegelijkertijd studeerde ik politicologie en leerde ik over de ongelijkheid in de wereld, de scheve verdeling van macht en hoe onduurzaam ons systeem is. Ik begon me af te vragen hoe ik vanuit de keuken kon bijdragen aan een betere wereld? En kon dat überhaupt?

Ik besloot me te gaan verdiepen in de wereld van voedsel en vond alles verdomd complex. Voedsel is met alle grote wereldse onderwerpen verweven. Deze complexiteit leidt bij sommigen tot cynisme, want hoe kan je zoiets groots nu veranderen? Bij mij leidde de notie van de complexiteit niet tot cynisme maar juist tot het gevoel dat we tot actie moesten overgaan. We moeten positieve impulsen geven en laten zien dat het anders kan! Maar waar begin je dan met je idee? En hoe weet je dat wat je doet wel de gewenste effecten heeft?

Beter voedselsysteem
Mijn antwoord aan iedereen is kort en bondig. Gewoon beginnen! Niets doen lost sowieso niets op! Vanuit deze gedachte is in 2009 de Youth Food Movement begonnen, waarmee verschillende succesvolle acties zijn gevoerd. Ik heb geleerd dat de oplossingen net zo divers moeten zijn als de problemen. Het is belangrijk dat we een netwerk creëren van mensen die kennis hebben van de problematiek, mensen die creatieve oplossingen kunnen verzinnen en mensen die goede acties kunnen starten om bewustzijn en gedragsverandering te stimuleren. Vanuit deze gedachte gaat NCDO met het nieuwe platform FoodGuerrilla de komende tijd alle jonge voedselinitiatieven die er in Nederland zijn verbinden en ondersteunen. FoodGuerrilla gelooft dat eenvoudige en lokale acties kunnen bijdragen aan het oplossen van complexe mondiale problematiek. Samen een vuist maken voor een beter voedselsysteem!

De komende weken neemt OneWorld je mee in de wereld van voedsel en verandering! Met een serie blogs laat OneWorld je kennismaken met opiniemakers, FoodGuerrillas, wetenschappers, ondernemers en boeren. Zij zullen hun visie geven op voedselzekerheid en vragen als ‘wat eten we vandaag en wat eten we morgen?’. Dit allemaal in opmars naar Wereldvoedseldag op 16 oktober waarop de Youth Food Movement in samenwerking met Oxfam Novib, OneWorld en FoodGuerrilla een avond organiseert in Pakhuis de Zwijger over voedselzekerheid. Want als je samen in actie wilt komen, is het fijn elkaar eerst de hand te schudden!

Samuel Levie richtte in 2009 de Youth Food Movement op in Nederland. Hij is nu een van de eigenaren van adviesbureau Food Cabinet. Op 16 oktober organiseert de Youth Food Movement i.s.m. Oxfam Novib, OneWorld en FoodGuerrilla het Eating Africa Event. Op vrijdag 9 november zijn alle voedselinitiatieven en jonge mensen betrokken bij voedsel, van harte welkom op het FoodGuerrilla-Event in Rotterdam.

 

 

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
670

Over de auteur

Samuel Levie is de oprichter van de Youth Food Movement en voert actie tegen voedselverspilling.
Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief