Ken je het sprookje van de drie biggetjes nog? Moeder varken stuurt haar kinderen het huis uit om op zichzelf te gaan wonen. Het eerste biggetje bouwt een simpel huisje van stro en is snel klaar. Het tweede biggetje bouwt een huis van hout. Dit kost iets meer moeite, maar ook hij is snel klaar en gaat samen met het andere biggetje chillen in de modder. Het oudste biggetje is het slimst en werkt zich te blubber aan een stenen huis. Net als het huis af is, komt er een wolf om de biggetjes op te eten. Einde van het verhaal: de wolf blaast alle huizen om, behalve dat van steen.

Nou doet het sprookje voorkomen alsof het slim is om een stenen huis te bouwen. De echt slimme Bob de Bouwer bouwt een huis juist van hout, of zelfs stro. Het probleem van een stapel bakstenen met cement is namelijk dat er veel energie nodig is om het te maken, dus veel CO2 -uitstoot geeft. Stenen moeten gebakken worden en voor cement wordt kalksteen omgezet in kalk, waarbij CO2 vrijkomt. Bomen en graanstengels nemen door fotosynthese juist CO2 op als ze groeien en de eindproducten hout en stro zijn volledig hernieuwbare natuurlijke grondstoffen, dus het groeit zo weer terug.

Als de houtbouwers slim zijn, proberen ze mee te snoepen van de subsidiegelden voor CO2-opslag onder de grond

De toepassingen van hout en stro gaan tegenwoordig verder dan voor een tuin- of vakantiehuisje. Samengeperst stro is licht, goedkoop en makkelijk te verwerken als isolatie in huizen. Afgewerkt met een leemlaag heb je wand en isolatie ineen. Door nieuwe modulaire bouwsystemen kan een geheel houten huis in delen worden gefreesd en op locatie als een puzzel in elkaar worden gezet. Zelfs hoogbouw in hout is mogelijk. Eind vorig jaar is in Amsterdam de bouw begonnen van Haut, een appartementencomplex van 73 meter hoog. Door gebruik van hout slaat het gebouw zo’n 1900 ton CO2 op.

Een nuttige manier van CO2 -opslag; leven in je eigen verticale bos. Het opslaan van CO2 , oftewel ‘carbon capture and storage’, wordt ook als een van de noodzakelijke maatregelen genoemd in het klimaatakkoord. Als de houtbouwers slim zijn, proberen ze mee te snoepen van de subsidiegelden voor CO2-opslag onder de grond – die in het klimaatakkoord beschikbaar worden gesteld aan ‘de industrie’. Wat wil je liever: een stalen constructiebalk waarvan de productie CO2 oplevert die onder de grond moet worden opgeslagen, of een houten constructiebalk die zelf CO2 vasthoudt?

Deze column verscheen eerder in OneWorld-magazine.

Daniel_OneWorld-66

Stiekem recyclen

Ongemerkt kopen we al jaren producten van ons eigen plastic afval, schrijft Daniël Poolen.

pexels-photo-327090

Dopperadoptie

Zit er een grens aan de hoeveelheid duurzame waterflessen die iemand kan hebben?

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
EWalvisch_280120_Daniel_Poolen_505

Over de auteur

Daniël Poolen (1985) werkt bij de Rabobank als duurzaamheidsonderzoeker op het gebied van circulaire economie en energietransitie met een …
Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief