Het paard, een edel dier, is door vele mannen gebruikt voor hun eigen gewin. Ze werden  in hun flanken geprikt door hun met testosteron gevulde meesters, in vreemde bochten gedwongen in parades en ten strijde gestuurd. De mannen weten de weg, zij weten hoe het moet. Zij weten hoe het paard zich moet gedragen. Deze mannen weten wel vaker hoe anderen zich moeten gedragen.

Zoals de jurist Hakan Külcü, die in zijn artikel “Integreer, maar met mate“, een gesprek van drie tienermeisjes laat resoneren in de westerse cultuur, die hij in zekere zin inferieur vindt. Een van de meisjes roept: ‘Als je zestien bent, en je hebt nog altijd geen seks gehad, ben je écht een loser.’ Gewapend met zijn diploma’s in strafrecht en rechtsfilosofie vraagt hij zich af of het gedrag van deze tieners juridisch verantwoord is, zoals advocaten in landen zoals Iran en Saoedi-Arabië zich zouden afvragen. Oosterse landen kennen volgens hem een sterkere moraal en een betere gemeenschapszin.

Westers en oosters ik

Mijn westerse ik vraagt zich af of het concept vrijheid zo kort door de bocht moet worden genomen en wie de teugels nou echt in de handen moet nemen. Zowel mijn westerse als mijn oosterse ik geeft het leidsel liever aan de mensen die geen juridische of religieuze beperkingen nodig hebben om moreel sterk te staan.

Mijn oosterse ik heeft meegemaakt hoe sterk de gemeenschapszin kan zijn. Zij kent de goede en slechte kanten ervan. Normen en waarden zijn belangrijke concepten en moeten in vrijheid besproken kunnen worden. Mijn oosterse ik kent ook de angst, de strijd voor onafhankelijkheid en de stigma’s die je opgelegd krijgt als je de afgedwongen moraal bekritiseert. Het Oosten heeft een sterke gemeenschapszin die niet altijd voor het goede wordt gebruikt. Nog altijd zie ik het gebeuren. Meiden die exposed worden, om de gemeenschap ‘moreel sterk’ te houden. De vrouwen worden in hun flanken gepord en gedwongen een richting op te gaan die zij wellicht niet willen.

Uiteindelijk is het geen kwestie van bekering, en cultuur kan niet door het filter van één persoon worden gedestilleerd. Gemeenschapszin wordt niet alleen versterkt door de religieuze bijeenkomsten die je bijwoont of de familie die je niet hebt gekozen. Jij als individu vormt je eigen gemeenschap en zoals iedereen op deze planeet zal je zelf kiezen wat je moreel verantwoord vindt of niet. Hierbij reken ik ook alle geleerden en filosofen.

Als het gaat om oosterse filosofie deel ik Külcü’s voorkeuren. Vaak neig ik ook naar de filosofie van Rumi. Naar de meeslepende gedichten die hij heeft geschreven, over passie, liefde en dronkenschap. Külcü zal het waarschijnlijk niet eens zijn met mijn interpretatie van zijn werk, zoals ik het oneens ben met zijn interpretatie van het treingesprek. De moraal van dit verhaal is niet met mate te integreren. Nog altijd is integratie iets anders dan assimilatie. De moraal van het verhaal is: integreer zoals jij wilt. Pluk de vruchten van allebei de culturen en versterk de gemeenschap door zelf sterk te zijn.

En voor Hakan Külcü heb ik als laatste advies: stap ’s van dat hoge paard af. Leer op je eigen benen te staan – dat is de kracht van de Westerse cultuur.

 

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
PLLRAAK_ESRA_DEDE_HR__24

Over de auteur

Freelance journalist

Esra Dede blogt voor OneWorld over alles wat haar opvalt. Hoewel haar ouders Turks zijn, heeft ze niets met labels als ‘allochtoon’, …
Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief