Dit stukje (zie foto) is geschreven door Amin. Amin is tien jaar oud, bijna elf, en woont net als ik in Osdorp. Samen met Amin zit ik in de redactie van een buurtkrantje, geheel geschreven door kinderen. Van opinieartikelen tot horoscopen, onze journalisten in spé zijn allround bezig.

Ik ben bang dat de wereld hem later zal verpesten

Amin voert vaak interviews uit op straat. Hij vraagt wildvreemden naar hun mening over de vluchtelingen of IS. Alles wordt woord voor woord opgeschreven in een boekje en later overgetypt op een ouderwetse typemachine. Manipulatie door de media kent hij niet. Antwoorden worden niet uit hun verband getrokken en zijn eigen mening is puur en ongenuanceerd.

Stigmatisering
Eigenlijk horen alle journalisten zoals Amin te zijn. Ik ben alleen bang dat de wereld hem later zal verpesten. Dat hij zoals vele journalisten zal meegaan met de angst en stigmatisering die worden gecreëerd door bepaalde mensen.

Ik ben bang dat hij moet meegaan met het onderbuikgevoel van Nederland. Het onderbuikgevoel waar de kranten vol van staan. Het gevoel van de gemiddelde witte Nederlander die bang is voor vluchtelingen en de islam. En Amin’s onderbuikgevoel dan? Het gevoel niet begrepen te worden, als een karikatuur behandeld te worden en tweederangs burger te zijn. Dat wordt niet genoeg vertolkt in de media. Voorlopig alleen in ons buurtkrantje.

Wat één slechte vluchteling doet is geen reden om een boot aan vluchtelingen te weigeren

Amin is een grote bron van inspiratie voor mij. Als ik zijn interviews of horoscopen lees, verschijnt er een glimlach op mijn gezicht. En als ik zijn opiniestuk over de vluchtelingen in een boot lees, dan heb ik heel even weer vertrouwen in de mensheid.

Motivering
Wat één slechte vluchteling doet is geen reden om een boot aan vluchtelingen te weigeren. Amin motiveert mij om nooit mee te gaan met de massa en mijn eigen stem te verkondigen. En in ruil voor deze motivatie verkondig ik vandaag hier in het Pakhuis zijn stem aan jullie. Een stem die nog niet vaak genoeg wordt gehoord, maar waar ik dit jaar graag verandering in wil brengen.

PLLRAAK_ESRA_DEDE_HR__24

Over de auteur

Freelance journalist

Esra Dede blogt voor OneWorld over alles wat haar opvalt. Hoewel haar ouders Turks zijn, heeft ze niets met labels als ‘allochtoon’, …
Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief