Dit najaar werd acteur Bill Cosby schuldig bevonden aan het seksueel misbruiken en drogeren van verschillende vrouwen. De veroordeling leverde bij zijn aanhang een golf van verontwaardiging op over zijn verwoeste imago: Cosby was voor velen het toonbeeld van ‘respectabel zwart’.

In zijn sitcom The Cosby Show speelde hij het gezinshoofd van een succesvolle zwarte middenklasse-familie in New York. Hij rees tot prominentie met zijn rol als gehuwde arts en alledaagse zwarte huisvader. Anders dan andere zwarte series, zoals The Fresh Prince of Bel-Air, sneed zijn serie zelden onderwerpen aan als racisme of de plek van Afro-Amerikanen in de Amerikaanse maatschappij. De zwarte Cosby-familie leefde in een post-raciale bubbel die witte kijkers een gemakkelijk gevoel gaf. Het werd een kijkcijferkanon.

Maar de manier waarop Cosby de harten van wit Amerika en Nederlandse kijkers stal, kwam zwarte Amerikanen duur te staan. Cosby was namelijk overtuigd victim blamer. Volgens Cosby was de sociale en economische achterstand van zwarte Amerikanen niet door structurele onderdrukking ontstaan, maar lag de schuld bij alleenstaande zwarte moeders, exotische voornamen en jongeren die straattaal bezigden. Cosby vond dat de zwarte gemeenschap in ellende verkeerde door eigen schuld en die mening stak hij niet onder stoelen of banken. Tijdens zijn succesjaren tourde Cosby door heel Amerika. Met zijn speeches wilde hij Afro- Amerikanen uit hun vermeende slachtofferrol prediken.

In zijn vroege speeches vertelde hij al dat slachtoffers door hun eigen schuld lijden

Bijna drie decennia later vinden Cosby’s woorden voornamelijk gehoor bij conservatief rechts Amerika. Maar in die vroege speeches vinden we al de eerste sporen van het idee dat hij recht had op de lichamen van de vrouwen die hij zou misbruiken. Toen al vertelde hij ons dat slachtoffers door hun eigen schuld lijden, niet door het machtsmisbruik van de ander.

Ondertussen is de empathie voor Bill Cosby bij zijn aanhang onvermoeibaar. Die respectabele, intelligente en sympathieke huisvader zou nooit tot zulke daden in staat zijn. We geven niet graag toe dat het kwaad er soms uitziet als onszelf.

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
veDIyR3Q

Over de auteur

Columnist

Munganyende Hélène Christelle (1993) is schrijver, sociaal cultureel commentator en medepresentator van de podcast Fufu & …
Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief