Journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld

Voordat je verder leest:

Onafhankelijke journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld kost tijd en geld. Als Vriend van OneWorld steun je voor € 6 per maand onze missie, lees je dagelijks bijzondere verhalen, ontvang je ons magazine en meer!

Ja, ik word Vriend Ik lees eerst verder

Fotograaf Jan Dirk en ik bezochten landgoed De Olmenhorst te Lisserbroek, waar de appelen perenbomen zover reikten als het oog kon zien. De Olmenhorst was een drukbezochte locatie voor ‘de zelfpluk’. Wij kwamen voor de Veggie Fair, een wirwar van standjes tussen de bomen. Er waren planken neergelegd tegen de blubber want het regende al drie dagen aan een stuk. De opkomst was groot.

Meteen na aankomst waren we getuige van een interessante botsing tussen de jeugdige verkopers van energiemaatschappij Qurrent en de concullega van Vandebron, die beiden claimden de meest groene energieaanbieder te zijn. Qurrent won op basis van het cijfermateriaal dat ze konden laten zien op de iPad, waarna de schreeuwlelijk van Vandebron een stuk verderop, ter hoogte van het kraampje met de vegetarische hondenbrokken, in de blubber ging dansen.

We hielden stil bij de veganistische kaasboer. De vraag hoe kaas te maken zonder melk werd beantwoord met: “Kokos!” We proefden van de kokoskaas, geen aanrader.

Veganistisch leven ging in veel gevallen samen met het steunen van goede doelen, waarvan de marge werd gevonden in vertegenwoordigers van de stichting Dalle Noble Horse – er werd ingezameld voor een ambulance om gewonde en zieke paarden in Ethiopië naar ‘de kliniek’ te kunnen vervoeren – en The Save Movement, een stichting die strijdt voor ‘het erkennen van het leed van dieren, wereldwijd’.

Marcel-JD-21

Een kraam verderop stond Janine Breij, de marketing/sales dame van Hydranome, een handig kunststof flesje waarop je kunt zien hoeveel water je dagelijks drinkt. Het was uitgevonden door haar man, die in het verleden bij Philips betrokken was bij de ontwikkeling van het Senseo-koffiezetapparaat. “Dat was ook een doorslaand succes”, zei Janine.

Hoogepunt was het gesprek dat ik voerde met een afvaardiging van vegetarisch woonpark Ommershof in Oosterbeek. Ze, vier mensen sterk, zochten nieuwe vegetarische bewoners. Woordvoerder Nico Stavast (76) at in 1970 zijn laatste biefstuk op het Leidseplein omdat hij moest overwerken.

Ze zochten een 55-plusser die gegarandeerd vegetarisch was, en dus geen bedrieger. “Het is niet genoeg om met ons ‘mee te doen’”, zei Nico, “je moet het echt zijn.” In het verleden hadden ze op Ommershof wel eens iemand de wacht aan moeten zeggen vanwege het sterke vermoeden dat er in zijn/haar appartement vlees werd gebakken. Op dit moment zaten ze met nog één dubieuze bewoonster. “Ze woont er al vijftien jaar, een aardig mens. Ze vertrekt binnenkort.”

De vraag of vegetariërs gezelliger zijn dan vleeseters werd beantwoord met de verzekering dat niet-vegetarische mensen ‘gewoon’ op bezoek mogen komen in Ommershof. “Een ding staat vast”, zei Nico, “we eten ze in elk geval niet op! Hahaha!” De rest van het gezelschap kwam niet meer
bij van het lachen.

Bij de aanpalende kraam kocht ik een pot Yummy Gums, alle broodnodige vitaminen verpakt in een winegum, een vinding uit Amerika die voor Nederland was gekopieerd en geperfectioneerd door een ‘conceptontwikkelaar’, een ‘doorgewinterd marketeer’ en een ‘creatief brein’ die behoorlijk detoneerden bij de andere kraamhouders en hun product aanprezen met de leus: ‘Blijven jouw vitaminepillen ook vergeten en ongebruikt achter in hun pot?’ Ik at er meteen vier, hartstikke lekker, en verdween daarna in de blubber op de parkeerplaats, een stuk grond tussen niets en nergens,
waarvoor je drie euro moest betalen. Volgens een van de parkeerjongens was dat ‘om het autorijden te ontmoedigen’, alsof landgoed De Olmenhorst de belastingdienst was.

Voor het maken van verhalen hebben we jouw steun nodig.

Ja, ik word vriend (€6 per maand)
Marcel-JD

Marcel & Jan Dirk

Profielpagina