OneWorld presenteert:

Voordat je verder leest:

Onafhankelijke journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld kost tijd en geld. Als Vriend van OneWorld steun je voor € 4 per maand onze missie, lees je dagelijks bijzondere verhalen, ontvang je ons magazine en meer!

Ja, ik word Vriend Ik lees eerst verder

“Jeetje, probeer je een subtropisch klimaat na te bootsen ofzo?” Vol verbazing kijkt Nate naar de display van de thermostaat: 28 graden staat er in grote, grijze cijfers. “Weet je hoeveel dat kost?!” voegt hij toe. Hij kijkt zijn vriendin Amber vanonder zijn norse wenkbrauwen aan, terwijl hij de verwarming een flinke slag terugdraait.

“Niet zo lekker bezig hè – voor warmetruiendag.” Tessa neemt een slokje van haar thee terwijl ze haar vestje uitdoet. De warmte is niet te harden. “Als je zo hoog stookt, moet je morgen niet een dág maar een wéék de verwarming lager zetten.” We moeten allemaal lachen. Peter kijkt dan plots op en oppert het idee: “Misschien moeten we dat allemaal doen, Tes. Niet zozeer voor de directe impact – die zal wel minimaal zijn. Maar vooral de bewustwording van onze relatie met de verwarming. Gewoon, allemaal een week een tikkie terug.”

Ik zie de bui al hangen: dit soort ideeën resulteert meestal in blauwe lippen en een week in de kou zitten. “Laten we dan een vaste temperatuur afspreken. Dat werkt beter.” stel ik voor. Stiekem hoop ik dat een temperatuur van rond de 18 graden het ‘nieuwe niet-stoken’ is. Niets is minder waar: 12 graden is het laatste bod en dat is wat we afspreken. Ja, ik krijg al blauwe lippen van de kou als ik eraan denk. Maar toch ging ik akkoord. Maandag 5 februari is de dag; dan beginnen we.

“Mooi”, hoor ik mezelf tegen Tessa zeggen, “dan hebben we tenminste het weekend nog om flink truien en dekens in te slaan.”

Co2-uitstoot

De verwarming 1 graad lager zetten bespaart 6% aan CO2-uitstoot. Als je dat het hele jaar volhoudt, bespaar je volgens Milieu Centraal in een gemiddeld huis 210 kilo aan CO2-uitstoot (dat komt neer op 260 keer 8,7 minuten onder de douche staan). En je houdt ongeveer 70 euro over om uit te geven aan iets anders.

 

Maandag 5 februari: brr, brr en nog eens brr

Maandagochtenden beginnen altijd goed. Het is druk op het OneWorld-kantoor en terwijl ik mijn eerste bak koffie inschenk vertel ik mijn collega’s over het nieuwe plan. “Heb je enig idee hoe koud 12 graden is?” Mijn collega kijkt me met grote ogen aan. “Dat zet toch geen zoden aan de dijk, joh”, voegt een andere collega toe. “En ik dacht dat het hier koud was…” zucht een stagiair.

Ze hebben meer gelijk dan ik stiekem wil toegeven. Dit hele experiment zal geen ozonlagen heel houden, maar het zal ons wel inzicht geven in ons stookgedrag. Want is het écht nodig om de verwarming meteen na thuiskomst hoog te zetten? Op mijn telefoon lees ik: Tessa is er, na een dag thuiswerken, al helemaal klaar mee.

tessa1

Dinsdag 6 februari: van 12 naar 18

Na het bericht van Tessa gisteren hebben de overblijvers besloten de doeltemperatuur van 12 naar 18 graden te brengen. Mijn koude tenen en inmiddels permanent koude vingers zijn eeuwig dankbaar voor deze beslissing. Er zit wel een voorbehoud aan: je mag dit maximaal 3 uur per dag doen. De rest van de tijd moet de thermostaat gewoon weer op 12 graden.

nate-nick

Woensdag 7 februari: ziek

Hoestend en proestend word ik wakker. Mijn huis voelt ijskoud aan en mijn benen lijken wel van hout. Met moeite kom ik mijn bed uit. Nee, nee dit gaat niet lukken. Bibberend trek ik een trui aan, stop ik wat vitaminesupplementen in mijn mond en duik ik weer onder mijn twee dikke dekens. Ik ga nog even voor een paar uurtjes slaap.

Tegen de avond voel ik me weer wat beter. Rond 20:00 uur komt Peter even eten. We besluiten voor tomaten-cayennesoep te gaan; goed tegen het snotteren. Hij zet mijn verwarming op 18 graden en eventjes voelt het alsof ik mijn joker ingezet heb. “Kun je het een beetje volhouden?” Peter kijkt me met opgetrokken wenkbrauwen aan alsof ik de gekste vraag ooit aan hem stel.

“Lieverd, ik werk iedere dag van 8:00 tot 18:00 uur. Wat ik heb veranderd, is dat ik nu van 8:00 tot 20:00 uur werk. Gaat prima. We hebben nooit gezegd dat we niet op kantoor mogen stoken.” Hij geeft me een vriendschappelijke por. “Valsspeler”, mompel ik. Treurig kijk ik naar beneden. Hij heeft het comfortabel terwijl ik het moet doen met de lelijkste sloffen ooit. Zal ik ermee stoppen?

iknatepeter

Donderdag 8 februari: ik blijf wel wat langer doorwerken

De tip van Peter laat me niet los. Terwijl ik normaal donderdagochtend thuis werk, besluit ik nu ook wat vroeger te gaan. Na een uurtje verwarming te hebben gehad in de sportschool en een heel warme, heel fijne douche, fiets ik naar kantoor. Een bijkomend aspect van deze challenge is dat ik een nieuwe obsessie heb met mijn haar: waar eerst ‘handdoekdroog’ goed genoeg was voor kantoor, moet het nu écht droog zijn voor ik de deur uit ga. Dan weet ik zeker dat ik mijn lichaamswarmte niet kwijtraak aan dat natte haar van me. Je haar echt droog krijgen, blijkt trouwens knap lastig bij 12 graden.

Ik werk door tot kort voor 19:00 uur. Een rammelende maag voorkomt dat ik het langer volhoud. Eigenlijk wil ik ook wel weg, het voelt al de hele dag onnatuurlijk warm op kantoor. Alsof ze de kachel op 30 graden hebben staan. Maar mijn collega’s zijn het niet met me eens. Zou die 12 graden dan toch effect hebben?

Vrijdag 9 februari: ook jij ontkomt hier niet aan

a
De lelijkste sloffen ooit

SNEEUW! Ja, in de week zonder verwarming komt er sneeuw. Just our luck. Ik besluit vandaag in mijn favoriete koffiebar te werken, totdat ik ’s avonds zal eten bij een vriend van me – een vriend die niet meedoet met de challenge.

Zodra hij zijn voordeur opent, slaat de warmte me in mijn gezicht. Ik trek in alle haast mijn jas én trui uit en ren in mijn t-shirt naar zijn thermostaat. “20 graden?” roep ik uit. “Het is hier echt geen 20 graden! Het lijkt wel 30 graden!” Verbaasd kijkt hij mij aan. “Is het goed als ik ’m wat lager zet?” Nog voor ik een antwoord heb, draai ik aan de knop. Wat een hitte…

Het eindoordeel

Een week werd een werkweek. Peter en Nate werden heftiger gegrepen door de griep dan ik en mijn huisgenootje kon het niet langer aan: na een lange reis was een beetje comfort en warmte het minste wat ze verwachtte. En heel eerlijk? Ik was het ook wel zat. Die 12 graden was te koud en de verwarming op 18 graden zetten voor een paar uur was teveel gedoe. Wel merk ik dat ik de verwarming nu niet hoger dan 18 zet.

En we hebben thuis de verwarmingen in de ruimtes waar we niet veel zijn, uitgedraaid. 1 Onze obsessie voor het stoken is een stuk minder!

Gedragsverandering, dat was het doel

Gedragsverandering, dat was het doel. Ook Peter en Nate hebben uiteindelijk flink wat aanpassingen gedaan in hun leven. Zo hebben Peter en zijn studentenhuis van 5 mannen afgesproken om enkel ’s avonds tussen 19:00 – 22:00 uur te stoken tot maximaal 20 graden. Hier was de grootste motivatie de besparing op de kosten. Tessa is na haar vroege stop toch zelf door gegaan en in een week tijd 2 kilo afgevallen zonder een verandering in gedrag. Ze legt zelf het verband tussen het minder stoken, of dat echt zo is? Wie weet… Het zou toch mooi zijn: ‘Wil je afvallen? Zet de verwarming lager!’.

Nate was altijd al tegen de verwarming hoog zetten. Hij heeft dan ook niet veel veranderingen doorgevoerd. Zijn vriendin Amber daarentegen wel: ze heeft 5 nieuwe truien en een maximum van 20 graden in haar huis. Toch een stuk beter dan die 28 graden waar het allemaal mee begon.

  1. De woordvoerder van Milieu Centraal laat weten dat dat prima kan, zolang het maar niet vriest. Dan heb je namelijk kans dat de leidingen bevriezen. ↩︎

Voor het maken van verhalen hebben we jouw steun nodig.

Ja, ik word vriend (€4 per maand)
Cherylle van Kuijk

Cherylle van Kuijk

Brand & community manager

Heb je jezelf altijd al afgevraagd wie toch altijd die campagnes, nieuwsbrieven, social media posts en ander lezerscontact bijhoudt? …
Profielpagina