Journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld

Voordat je verder leest:

Onafhankelijke journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld kost tijd en geld. Als Vriend van OneWorld steun je voor € 6 per maand onze missie, lees je dagelijks bijzondere verhalen, ontvang je ons magazine en meer!

Ja, ik word Vriend Ik lees eerst verder

Jenny Klijnsmit vond als klein meisje het gezonde eten dat haar moeder in huis haalde niet lekker. Ze kocht zelf stiekem snoep of chips. Als kind was ze heel slank, dus hoefde ze niet stil te staan bij het snoepen. En als ze geen geld had pakte ze dat uit haar zusjes spaarpot.

In een kliniek voor eetverslavingen leer je vertrouwen op je lichaam

‘In mijn puberteit dacht ik, omdat de mensen in mijn omgeving bezig waren met hun lichaam, dat ik een dikke kont had’, vertelt Klijnsmit. Toen begon ze aan haar eerste dieet. Ze sloeg het ontbijt over en at zo lang mogelijk niet. Iedere keer na het afvallen kwam ze weer aan: ‘Ik begreep toen niet dat het een hele normale reactie van het lichaam is om te compenseren voor wat je daarvoor hebt ontzegd.’ Ze werd steeds dikker en schaamde zich. Ze zag haar lichaam als bewijs dat ze gefaald had.

Klijnsmit zocht hulp bij een kliniek voor eetverslaafden. ‘Ik moet gewoon opgesloten worden’, dacht ze. Ze had geen vertrouwen in haar lichaam en honger probeerde ze te negeren. In de kliniek leerde ze intuïtief te eten, niet diëten maar vertrouwen op je lichaam, dat was ‘super angstaanjagend’ voor Klijnsmit. Haar verhouding met eten veranderde en ze stopte met eten als ze vol zat. Dat gaf veel vrijheid: ‘Ik had weer tijd om met andere dingen bezig te zijn dan met eten.’

Achteraf gezien denkt Klijnsmit dat het beter geweest was om als kind zo nu en dan te mogen snoepen: ‘Juist door het zo’n ding te maken en het te verbieden, schiet je als een soort katapult de andere kant uit. Hoe strakker de katapult staat, hoe harder je naar de andere kant gelanceerd wordt.’

De makers van de Dikke Onzin-podcast, Kitty Munnichs en Sam van Eijk, weten dat dik-zijn niet zomaar een kwestie is van ‘te veel eten, te weinig bewegen’. In hun studio delen in vier afleveringen vier dikke vrouwen hun verhaal. De wens van de makers? Het doorbreken van stigma’s rondom dik-zijn. Want dikke mensen kunnen óók gezond, lang en bovenal gelukkig leven.

Het project kwam tot stand in samenwerking met Centrum Gezond Gewicht en Dikke Vinger.

WhatsApp Image 2019-10-24 at 15.41.45

Tatjana Almuli: ‘De boodschap is altijd: je eet te veel, je beweegt te weinig’

Als je te dik bent, eet je te veel en beweeg je te weinig. Toch?

Drop-the-plus-campaign

Dikke prima

Anke is dik en heeft daar geen enkel probleem mee

Voor het maken van verhalen hebben we jouw steun nodig.

Ja, ik word vriend (€6 per maand)
thumbnail_podcastlogoscherp

Dikke Onzin

Dikke Onzin is het resultaat van een onderzoeks- en ontwerpproject door Sam van Eijk over gewichtgerelateerde stigmatisering in relaties. …
Profielpagina