Journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld

Voordat je verder leest:

Onafhankelijke journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld kost tijd en geld. Als Vriend van OneWorld steun je voor € 4 per maand onze missie, lees je dagelijks bijzondere verhalen, ontvang je ons magazine en meer!

Ja, ik word Vriend Ik lees eerst verder

Laatst was ik naar een debatavond over ‘culturele toe­eigening’. Een van de openingsvragen: ‘waarom mag Eminem wel rappen, maar een wit meisje liever niet twerken?’. Gastspreker Anousha Nzume schreef het boek Hallo witte mensen en las daaruit een passage voor over twee witte jongens die een dönerzaak waren begonnen die niet écht een traditionele dönerzaak was. In Het Parool werd beschreven hoe deze jongens het begrip döner naar een hoger plan tilden door er avocado en kikkererwten bij te serveren.

Dat was volgens Nzume een schande want döner is geen ‘laag voedsel’ maar cultureel erfgoed, en hoeft dus helemaal niet opgewaardeerd te worden. En al zeker niet door twee witte jongens. Ze zei: “Het is respectloos om zomaar een gerecht uit een andere cultuur over te nemen en het jezelf toe te eigenen. Zeker als je geen besef hebt van de oorspronkelijke achtergrond van een gerecht en dan over ‘opwaardering’ praat. Witte mensen maken gebruik van iets wat niet van hen is, zonder dat mensen uit landen waar dat vandaan komt daarvan profi teren. En dat kan niet.”

Culturele toe­-eigening mag niet, producten voor een habbekrats kopen ten koste van onder betaalde werkers in Azië wel?

Ik heb zelf jarenlang dreadlocks gehad, zonder me te hebben verdiept in de oorsprong van deze haardracht. Ik liep rond met die lange nepharen omdat ik het gewoon mooi vond. Kon dat dan ook niet? Ik vroeg het Anousha. Ze keek me mis prijzend aan. “Het mag wel, maar je zou je echt in de achter­grond moeten verdiepen.” Ik zuchtte en probeerde haar te begrijpen, maar ik kwam niet verder dan de conclusie dat het een principekwestie was en niet een echt probleem.

Het debat verzwakte even. Er werden wat grapjes gemaakt. En ineens, schijnbaar uit het niets, maakte Anousha deze opmerking: “Ik koop natuurlijk ook gewoon bij Primark. We hebben allemaal onze zwakheden.” Als vanzelf schreeuwde ik heel hard: “Dat kan echt niet!” Vanaf dat moment liet mijn invoelend vermogen me in de steek. Culturele toe­eigening mag niet, want dat is respectloos. Producten voor een habbekrats kopen ten koste van onder betaalde werkers in Azië is ‘een tolereerbare zwakte waar we allemaal weleens last van hebben’. Excuseer, maar doe mij dan maar een rastakapsel en een wit hipsterbroodje vegetarische döner.

Voor het maken van verhalen hebben we jouw steun nodig.

Ja, ik word vriend (€4 per maand)
tinkebell_0

Tinkebell.

TINKEBELL. is kunstenares en bedenker van het project Save the World, dat de clash tussen culturen centraal stelt. Vanaf januari 2014 …
Profielpagina

Advertentie

20180529_Banner_600x500_Oneworld1

Advertentie

ROOTS_180516_ADVERTENTIE_ONEWORLD