Verloren staat Hassan Adamo in het kamp voor ontheemden. In zijn handen een foto van zijn ontvoerde kinderen. Om hem heen de overgebleven familieleden van het verscheurde gezin. Afgelopen jaar werden zijn oudste dochter en 6-jarige zoontje ontvoerd tijdens een aanval van Boko Haram op hun dorp. Zij ondergingen hetzelfde lot als vele andere vrouwen, meisjes en kinderen in de regio. Van velen wordt jarenlang niets vernomen. Anderen worden bevrijd of lukt het te ontsnappen. Hen wordt snel duidelijk dat terugkeren naar hun oude leven niet makkelijk is.

boko haram internationale vrouwendag
Hassan Adamo met een foto van zijn ontvoerde kinderen.Foto: Unicef

Seksueel geweld
Vrouwen en kinderen zijn niet altijd het doelwit geweest van Boko Haram. In het begin van het conflict werden zij juist gespaard. In 2012 kwamen de eerste berichten over ontvoering en verkrachting naar buiten. Seksueel geweld werd vanaf toen steeds vaker door de groep gebruikt als tactiek in het conflict.  Zo werd seksueel geweld een crisis binnen een crisis.

Sinds 2012 zijn naar schatting tussen de 500 en 2000 meisjes en vrouwen ontvoerd

De meeste ontvoerde meisjes  en vrouwen worden uitgehuwelijkt aan strijders van Boko Haram. Ze worden verkracht, maanden of jaren lang, vaak door verschillende mannen. Het totale aantal ontvoeringen tijdens het conflict is niet precies bekend, maar er wordt geschat dat er tussen de 500 en 2000 vrouwen en kinderen zijn ontvoerd sinds 2012.

boko haram internationale vrouwendag Overlevenden van het conflict. Foto: Unicef

Bad Blood
‘Boko Haram wives’ worden de ontvoerde meisjes en vrouwen genoemd die na hun bevrijding of ontsnapping terugkeren naar hun gemeenschap. Zij komen er snel achter dat ze geen warm welkom te wachten staat. Integendeel, deze meisjes en vrouwen worden gestigmatiseerd en afgewezen. Niet alleen door buren en kennissen, maar ook door hun ouders of man. De reden: angst. Angst dat ze zijn geradicaliseerd en dat ze andere jongens en meisjes zullen rekruteren om te vechten voor Boko Haram.

‘Bad Blood’ is de gedachte dat overlevers dezelfde gewelddadige genen als de vaders hebben

Ook de kinderen van de ontvoerde meisjes en vrouwen ontlopen het stigma niet. Volgens dorpsgenoten hebben de kinderen en hun moeders  ‘bad blood’ in zich. Ze zijn bang dat de kinderen die verwekt zijn tijdens de gevangenschap van de moeder net zo gewelddadig worden als hun vechtende vaders, en de volgende generatie strijders worden.

Protestmars
De meisjes die worden bevrijd of de kans zien te ontsnappen hebben verschrikkelijke dingen gezien en meegemaakt. Om hun trauma’s te verwerken hebben niet alleen zij, maar ook hun kinderen en familieleden behoefte aan psychosociale steun. Uit het rapport Bad Blood van UNICEF en International Alert blijkt echter dat er op het moment niet voldoende capaciteit is om alle bevrijde meisjes en vrouwen deze support te geven. Zeker niet als er de komende maanden nog meer meisjes vrij zullen komen. Er zijn dringend meer aandacht en fondsen nodig.

Daarom lopen UNICEF, International Alert en Minister Ploumen vandaag, op Internationale Vrouwendag, een protestmars tegen het geweld in Nigeria en buurlanden. Een protestmars om aandacht te vragen voor het geweld waar veel te veel vrouwen en kinderen in de regio het slachtoffer van worden. Volg ook de hashtag#FutureforOurGirls .

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
670

Over de auteur

Programmamedewerker bij Unicef.
Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief