Ömer Sarioglu is niet de eerste mannelijke verloskundige van Nederland, maar wel de eerste van Turks-islamitische komaf. Als 16-jarige wist Ömer al dat hij de zorg in wilde. Inmiddels is hij ruim zeven jaar werkzaam als vroedman in Amsterdam. Wat is zijn inspiratiebron?

Hoe kwam je op het idee om verloskundige te worden?
It runs in de family. Mijn oma was dorpsoudste en vroedvrouw in Turkije. Haar dochter, mijn moeder, heeft het vak van haar afgekeken. Ze hadden beiden geen erkende opleiding, zo ging dat in die tijd. Ik ben in Nederland geboren en getogen. Mijn oma zag ik alleen op vakantie in Turkije. Als we daar waren, hoorde ik mijn moeder en oma vaak herinneringen ophalen. Als ze klaar waren, richtte mijn oma zich tot mij. Ik hoorde haar verhalen met een half oor aan. Waarom vertelt die oude vrouw dat nou allemaal, dacht ik vaak. Achteraf gezien was ze gewoon haar zaadjes aan het planten. Toen ik op de havo zat, wilde ik in eerste instantie doorstuderen om zo toegelaten te kunnen worden tot de studie geneeskunde. Naarmate de tijd verstreek, kwam ik er echter achter dat het formeel rondlopen in een wit jas mij niet aansprak. Ik ben een zorgzaam type dat intimiteit belangrijk vindt, bij een ziekenhuis zou dat moeilijk worden, dan zou ik mij een fabrieksmedewerker voelen.”

Mede-eigenaar geboortecentrum
Sarioglu werkt bij Geboortecentrum Amsterdam, waarvan hij ook mede-eigenaar is. Het centrum is populair vanwege haar visie en persoonlijke behandeling, waarbij de behoeften van ouders centraal staan. De verloskundigen die er werken streven naar een zo natuurlijk mogelijke baring, met zo min mogelijk ingrepen van medisch specialisten. Sarioglu: “Als jij hurkend of in bad wil bevallen, dan doen we dat. Punt.”

Je bent de eerste mannelijke verloskundige van Turks-islamitische komaf.
“Ik voel mij vereerd. Ik hoop dat ik hiermee ruimte maak voor andere mannen met een soortgelijke achtergrond. Toch wil ik benadrukken dat er ook weinig westerse vroedmannen zijn. In totaal werken er in Nederland ongeveer vijftig mannelijke verloskundigen. Gek genoeg heerst het beeld dat een verloskundige altijd een vrouw moet zijn. Er valt dus nog veel winst te behalen. Mijn sekse en etnische achtergrond vind ik een bijzondere bijkomstigheid, maar het is niet wat mij drijft. Ik ben ervan overtuigd dat je iets speciaals in je moet hebben om dit vak goed te kunnen beoefenen. Het moet je passie zijn. De studie vooraf is één grote afvalrace. Ik ben met zoveel studenten tegelijk begonnen en uiteindelijk hebben er maar een paar  de finish gehaald. Het is een zwaar vak. Je maakt iedere dag intense dingen mee en daar moet je tegen bestand zijn. Uiteindelijk krijg je er ook wel heel veel moois voor terug. Ik ben een gelukkig mens omdat ik het mooiste beroep van de hele wereld heb.”

Door het uitoefenen van dit vak doorbreek je taboes.
“Ja! Dat heb je goed samengevat. Ik hoop met mijn verhaal andere mannen te kunnen inspireren.”

Ömer Sarioglu aan het werk als mannelijke verloskundige.

Wat drijft jou?
“Wat mij inspireert is het hele baringsproces, tot aan de bevalling toe. Ik vind het buitengewoon bijzonder dat ik hierbij betrokken mag zijn. Niet alleen het magische ontstaan van een leven inspireert mij, ook de band die tussen mij en de ouders ontstaat – die is vaak warm en intiem. Het begint met een intakegesprek en voor je het weet ben je lid van het gezin. Ik haal veel voldoening uit het empoweren van toekomstige ouders. De positieve energie en liefde die ik erin stop, krijg ik altijd terug. Het resulteert vaak in tevreden en zelfverzekerde ouders met gezonde kinderen die een prettige geboorte hebben doorgemaakt.”

Wat voor boodschap wil jij meegeven aan mannen die dit lezen?“Je bent niet afwijkend als je verloskundige wil worden. Als je diep van binnen voelt dat dit beroep je aantrekt, negeer dit dan niet. Ik heb mijn deelname aan de opleiding de eerste drie jaar geheim gehouden, omdat ik bang was voor roddels. Nu krijg ik van alle kanten steun, mijn omgeving is trots op mij.  Kortom: volg je hart en je droom. Durf het verschil te maken.”

 

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
670

Over de auteur

Soufia Zahri is een Nederlandse freelance journalist en schrijft vooral over conflictgebieden, de multiculturele samenleving en kunst met …
Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief