In Pakistan ligt een nieuwe vrouwenwet van geestelijke leiders klaar waarin staat dat zij best een tikje mag krijgen als ze niet naar haar man luistert. 'Je slaat haar niet met de bezem bont en blauw, maar bijvoorbeeld met een theedoek of een servet.' De vernedering is er niet minder om. 

Er gloorde even hoop voor Pakistaanse vrouwen. Er lag in het parlement een wet klaar die het mishandelen van vrouwen in Pakistan strafbaar stelt. De ‘wijze leden’ van de Raad voor Islamitische Ideologie waren het absoluut niet met dit 'manonvriendelijke' beleidsstuk van de politici eens. Ook al zijn die en niet zij rechtmatig door het volk als hun vertegenwoordigers gekozen. Deze week presenteerden de geestelijken hun versie van deze wet. Vrouwen moeten leren luisteren, is het advies. Een tikje uitdelen mag best.

Het viel me overigens deze week weer eens op hoe conservatieve Islamieten een broertje dood hebben aan democratie en hun zin doordrijven. Vorige maand tot grote blijdschap van vrouwen bewegingen nam het parlement van de grootste provincie Punjab een wet aan die mishandeling van vrouwen strafbaar stelt. Meteen stonden de moslim havikken op hun achterste benen. Geweld is een huiselijke aangelegenheid. De echtgenoot  bepaalt en niet de rechter of zijn vrouw een aframmeling verdient.

Huiselijk geweld

Als het onderwerp niet zo serieus is en misdaden tegen vrouwen niet op zo’n grote schaal plaatsvinden, zou je toch gewoon om dat stelletje baarden lachen? Als zij minachtend over ons doen, mogen wij dat toch ook? De cijfers: jaarlijks worden er  vijfduizend vrouwen vermoord. Negentig procent van alle Pakistaanse vrouwen heeft in haar leven met huiselijk geweld te maken. Eerwraak, verkrachting binnen het huwelijk en het gooien van zuur naar vrouwen zodat ze de rest van hun leven zijn verminkt, komen dagelijks in deze samenleving voor.   

Volgens de wet gemaakt door parlementariers is iedere vorm van geweld tegen vrouwen strafbaar en gaan schuldig bevonden mannen de gevangenis in.

‘Neen’, vinden de Islamitische wijsgeleerden. ‘Wat is er mis met een tikje?’ Een tikje? ‘Ja, een tikje met een zakdoek ofzo. Niet dat je haar hard in het gezicht moet slaan, tot het bloed uit haar neus komt of dat ze met een blauw oog de straat op gaat. Neen, ze mag geen pijn hebben. Ze moet slechts tot de orde worden geroepen’, aldus de woordvoerder van de Raad. ’Dat doe je niet met een bezem maar met een servet, een theedoek’, voegde hij er aan toe. Niet begrijpend dat de vernedering hetzelfde is.

De Islam is nu eenmaal gericht op het familieysteem waar binnen bepaalde waarden en normen bestaan. ‘Mannen hebben verantwoordelijkheden en vrouwen dienen hun rol te vervullen’, klinkt het bijzonder vaag. Zoals? Is een van de vragen tijdens de persconferentie.  

We spraken toch over het beter beschermen van vrouwen?

Volgens culturele en religieuze normen die de patriarchale samenleving oplegt, is de man gewoon de baas. Als zij niet naar hem luistert, het in haar hoofd haalt hem tegen te spreken, niet lekker heeft gekookt, wel eens naar andere mannen zou kunnen kijken of hem zijn verdiende seks niet gunt dan mag ze worden gestraft.

Maar het tikje mag niet meteen worden uitgedeeld. Het advies luidt aan de man om zijn dwarsliggende vrouw voor een nachtje te negeren en ergens ander te gaan slapen. Ik denk overigens dat ze heel blij is een nacht geen snurkende man naast zich te hebben. Wat een zegen. Als ze de volgende ochtend nog niet beleefd en vriendelijk tegen hem is, moet hij optreden. Dat mag best op agressieve toon, maar niet door haar bont en blauw te slaan. Dat staat dus in de wet van de geestelijken. Net zoals jongens en meisjes niet samen in een klas mogen zitten, zij niet met een onbekende man mag praten en alleen met de toestemming de deur uit mag. We spraken toch over het beter beschermen van vrouwen?

'Zo mak als een lammetje'

Vrouwen moeten leren luisteren, hoorde ik gisteren. Zo niet dan moet je ze een lesje leren. Alsof je over een hond praat. Op het platteland kun je je vrouw aan een maulana, een geestelijke, meegeven die haar twee weken onderwijst. Ik vroeg aan degene die over het lesje begon hoe dat in de praktijk werkt. ‘Het beste om je vrouw er onder te krijgen is door haar te vernederen. Dat doet de Maulana door haar te verkrachten, haar als een dier op te sluiten en van de grond te laten eten. De vrouw die het overkwam keerde na twee weken ‘zo mak als een lammetje’ thuis’. De groep moest erg om het verhaal lachen. Ik zei: ze kwam geestelijk en lichamelijk gebroken thuis en wel voor de rest van haar leven. Toen was iedereen even stil.

Gelukkig blijven vrouwenactivisten de druk op de premier opvoeren.  Geen parlement of rechtbank mag zwichten voor radicale moslims. Aan de mishandelingen van vrouwen moet nu eindelijk een einde komen, daar is de meerderheid van dit land van overtuigd. Want kijk naar de cijfers: hoeveel vrouwen werken er inmiddels, in top posities, op internationaal niveau. Pakistan is aan het veranderen. Zijn vrouwen en mannen volgens de Koran niet gelijk?

Mogen vrouwen, heren van de raad, ook iets meer respect hebben?

‘Toch gaat de wet er niet komen’, zucht een van mijn vriendinnen. Pakistan is een democratie maar als de religie om de hoek komt kijken dan wint de Islam. Radicale moslimleiders hebben macht, meer macht dan gekozen politici. Iedereen weet dat moslimleiders net zo goed naar vrouwen gaan en een goede borrel lusten. Toch krijgen ze in de politieke arena hun zin. Ze bespelen de grote massa die nauwelijks is opgeleid, slechts de Koran in het arabisch kent, een taal die ze niet eens spreken, en gelooft dat als je je vrouw te veel vrijheid geeft zij straks de baas in huis is.

Maar in de meeste gevallen is de vrouw in Pakistan de manager van het huishouden. Ze zorgt voor haar kinderen, haar man, werkt op het land, bepaalt aan wat en wanneer er geld wordt uitgegeven. Ze is de bestuurder van haar gezin. Mag ze dan, heren van de raad, ook iets meer respect hebben? Als ze geen zin in seks heeft, is dat haar goed recht. Net zoals ze een avond niet wil koken. Wat is er mis mee om zelf een pan op het vuur te zetten? De Raad voor Islam Ideologie zou alle steun krijgen als die Pakistaanse mannen vertelt hun handen thuis te laten en nu eens lief voor hun hardwerkende en zorgzame vrouw te zijn. Maar moslimleiders zullen dat nooit zeggen, omdat ze diep in hun hart bang zijn voor vrouwen. Ze zijn angstig dat ze op een goede dag al hun macht aan vrouwen moeten afstaan en wij ze een lesje leren. Niet met de zakdoek maar met de bezem!    

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
wilma2

Over de auteur

Wilma van der Maten woont in Jakarta en werkt als freelance journalist voor onder andere OneWorld, het Parool, DPD, VPRO, VRT en Elsevier.
Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief