Femmy-Weijs-Hadjar-Benmiloud-2
Beeld door: Femmy Weijs

Het lichaam van de dertigjarige journalist Kim Wall spoelde onlangs aan in Denemarken, zonder hoofd of ledematen. Ruim een week eerder stapte ze in een privé-onderzeeër voor een reportage.

Het nieuws werd gebracht alsof het de nieuwste Netflixhit uit Scandinavië was. In kranten en aan talkshowtafels verzuchtte men dat dit wel een heel spannend verhaal was, zo’n jong vrouwenlichaam dat zonder benen en hoofd aanspoelt na een ‘avontuur’ met een ‘visionair’, ‘held’ en ‘excentriekeling’. Terwijl de nabestaanden van Kim Wall – waaronder een Nederlandse journalist – nog niet eens waren begonnen met rouwen, werd op de redactie van The New York Times al gebeld met serieschrijvers.

NRC Handelsblad publiceerde een romantisch portret van de verdachte. EditieNL tweette iets lolligs met icoontjes van losse lichaamsdelen. Onvergelijkbaar met de toon na bijvoorbeeld terroristische aanslagen, of de dood van oorlogsverslaggever Jeroen Oerlemans, die terecht met uitgebreid eerbetoon uitgeleide werd gedaan. Kim Wall moest het stellen met de bijrol van lijk in een spannend verhaal.

 

In populaire series als Game of Thrones en The Bridge zijn we gewend om geromantiseerde verkrachtingscènes en expliciet misogyn geweld te zien, steeds weer vanuit het van de dader. Neurologisch onderzoek wijst erop dat de meeste westerse mensen knappe vrouwen tegenwoordig niet meer als mensen beschouwen, maar als objecten. Hoe aantrekkelijker, hoe erger de objectificatie: er wordt letterlijk een koppeling gemaakt met een voorwerp, in plaats van met een mens. Opeens is het niet meer zo onverklaarbaar dat vrouwen in Scandinavische landen buitenproportioneel veel te maken hebben met (seksueel) geweld van een partner.

De laatste reportage van Kim Wall scheen licht op de gruwelijke vrouwenhaat in onze eigen achtertuin. Tijdens haar leven ging ze in vooraanstaande publicaties over voodoo, hackers, kernwapens, feministen en activisten op zoek naar wat ze zelf ‘de onderstromen van rebellie’ noemde. Voor een paar honderd dollar werkte ze keihard onder onveilige omstandigheden om  gemarginaliseerden een stem te geven. Laten we Kim Wall een laatste eredienst bewijzen door de vrouwenhaat die ze zichtbaar maakte, niet langer te negeren.

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
Femmy-Weijs-Hadjar-Benmiloud-2

Over de auteur

Hadjar Benmiloud is een Nederlandse journalist. Ze schrijft onder andere voor OneWorld, Opzij, Spits en Folia.
Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief