De 33-jarige Sarah Reymond groeide als dochter van een Eritrese moeder en een Curaçaose vader op met injera. Dat is een soort pannenkoek gemaakt van het oorspronkelijk Eritrees/Ethiopische oergraan teff voor bij stoofgerechten met vlees of linzen. Tegelijkertijd leerde ze van haar Surinaamse buren in Amsterdam-Zuidoost roti met kip en ei maken, en at ze na het stappen wel eens een kapsalon met vlees.

Ik wilde laten zien dat het mogelijk is om veganistische gerechten uit verschillende keukens te eten

Maar na het zien van de documentaire Vegucated stopte Reymond daar acuut mee; “Ik ben toen helemaal vegan gegaan, cold turkey.” De beelden van het dierenleed maakten zo’n indruk dat ze alleen nog maar plantaardig wilde eten.

Al snel ontdekte ze dat het niet makkelijk was om als veganist buiten de deur iets smaakvols te vinden. Zeker niet de gerechten waarmee ze was opgegroeid. “Ik wilde laten zien dat het mogelijk is om veganistische gerechten uit verschillende keukens te eten. Tijdens mijn studie International Business and Management speelde ik al met het idee van een restaurant, en eind 2016 begon ik Mooshka in de Amsterdamse Pijp.” Mooshka is de koosnaam die Reymond kreeg van zowel haar vader als haar opa.

Black Lives Matter zou niets te maken hebben met dierenleed, omdat dieren geen stem hebben en mensen wel

Op het menu staan gerechten uit haar cultureel diverse jeugd, “maar dan veganized.” De injera serveert ze met onder andere tumtumo, de linzenstoof van haar moeder, in andere gerechten vervangt ze het vlees door groenten of een vleesvervanger. Zo zit er in de roti geen kip en ei, maar pompoen en wortel.

Hoewel Reymond vierkant achter haar veganistische levensstijl staat, heeft ze kritiek op de gemeenschap. Ze schrok ervan hoe onsolidair sommigen zijn als het gaat om anti-racisme, waar Reymond zich eveneens hard voor maakt. “Op fora lees ik te vaak dat onderwerpen als Zwarte Piet en Black Lives Matter niets te maken hebben met dierenleed, en dat we die twee gescheiden moeten houden.” Als argument wordt vaak aange dragen dat dieren geen stem hebben en mensen wel.

Maar, zegt Reymond: “Dat mensen een stem hebben, betekent nog niet dat ze in een positie zijn om gehoord te worden.” Terwijl het voor haar kraakhelder is: als je opkomt voor dierenrechten, dan doe je dat ook voor mensenrechten.

Toch blijft ze vertrouwen houden in een vegan eetpatroon, ook al blijft kritisch, past ze zich aan wanneer dat nodig is en leert ze elke dag een beetje bij.

UkYA6bWx
Beeld door: Mitchell van Voorbergen

Ingrediënten

250 gr teffmeel (verkrijgbaar bij de natuurwinkel), 250 gr volkoren tarwebloem, 1 tl zout, 400 ml water

Injera

Meng het teffmeel met de tarwebloem en het zout. Voeg het water geleidelijk toe terwijl je stevig blijft roeren tot je een pap hebt die dikker is dan pannenkoekenbeslag. Laat dit 48 uur op het aanrecht staan met een schone theedoek erover. Het beslag gaat fermenteren. Check het vast na 36 uur, want hoe hoger de kamertemperatuur, hoe sneller het gisten kan gaan. Als het beslag fl ink bubbelt, is het klaar. Zo niet, laat het dan nog wat langer staan.

Verhit een koekenpan zonder olie of boter op hoog vuur. Giet het beslag met een soeplepel in de pan en draai de pan rond tot de bodem bedekt is met het beslag. Er verschijnen al snel allemaal gaatjes. Zodra de hele bovenkant vol zit met gaatjes, zet je het vuur lager en doe je heel even een deksel op de pan. Laat elke injera uit de pan glijden op een grote, schone doek. Zorg dat de injera’s los van elkaar afkoelen.

Dit artikel verscheen eerder in het OneWorld magazine ‘Hoe zit het met Vegan?’.

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
670

Over de auteur

Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief