Stropers kunnen niet alleen te lezen dát de soorten bestaan en hoe zeldzaam ze zijn, vaak krijgen ze er nog eens de exacte coördinaten bij. In het gerenommeerde tijdschrift Science roepen de Australische biologen David Lindenmayer en Ben Scheele hun collega’s daarom op om minder te publiceren.

Het probleem is niet het onderzoek zelf, maar publicatie ervan, schrijven ze. Vroeger bleven rapporten beperkt tot gespecialiseerde bladen, die meestal niet verder kwamen dan de universiteitsbibliotheek; alleen de experts hadden er toegang toe. In deze internettijden raakt informatie echter snel wijdverspreid en is het toegankelijk voor iedereen, ook voor niet-wetenschappers.

Publiceer niet

Onder de veelzeggende kop Do not publish verzoeken Lindenmayer en Scheele hun collega’s dringend om minder te publiceren: “Biologen moeten bepaalde aspecten van hun eeuwenoude publicatiecultuur afleren en opnieuw nadenken wat de voordelen van de publicatie van locatiegegevens en habitatbeschrijvingen voor zeldzame en bedreigde soorten zijn, anders dragen ze ongewild bij tot de verdere achteruitgang van de soorten.”

Gekko te koop op internet

Een open publicatiecultuur is van cruciaal belang voor de wetenschap: hoe meer informatie wetenschappers met elkaar delen, hoe beter het onderzoek wordt. Maar soms zijn de nadelen groter dan de voordelen en dan moet je durven zwijgen, of minder precies zijn, stellen Lindenmayer en Scheele.

Meer dan twintig nieuwe reptielensoorten werden in de maanden na de publicatie van hun ontdekking het doelwit van stropers, geven ze als voorbeeld. Tik vandaag “Chinese cave gecko” (Chinese grotgekko) in op Google en de zoekmachine geeft al meteen als zoektip “Chinese cave gecko for sale UK” (Chinese grotgekko te koop in Groot-Brittannië).

Niet alleen stropers vormen een probleem. Ook de eigenaars van de grond waarop zeldzame soorten worden gevonden, kunnen vervelend gaan doen na publicatie. Ook natuurliefhebbers die op ontdekkingstocht gaan, kunnen in hun enthousiasme schade aanrichten.

Archeologie als voorbeeld

Als de publicatie van gegevens over een zeldzame dier- en plantsoort het voortbestaan van de soort sterk bedreigt, dan is het aangewezen om alleen zeer algemene locatiegegevens vrij te geven, stellen Lindenmayer en Scheele voor.

Ze verwijzen in hun oproep onder meer naar de archeologie, waar een vergelijkbare terughoudendheid in publicaties al langer bestaat. Ook archeologische sites zijn immers in trek bij criminelen, grondeigenaars en enthousiastelingen.

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
670

Over de auteur

Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief