Wanneer je de afgelopen jaren over de A1 of de A30 richting het oosten van het land reed, zag je het met eigen ogen: de onwaarschijnlijke expansiedrift van de boeren. Grote nieuwe stallen schoten als paddenstoelen uit de grond. Allemaal vanwege het verdwijnen van het melkquotum. Want: meer koeien, meer melk en dus meer geld. En o ja, geen zorgen: de melkprijs zou gelijk blijven. Want: “Er is in de wereld een ontzettende behoefte aan zuivel.”

“Nee joh, natuurlijk niet, de prijs blijft gelijk!”, was het eensluidende antwoord. Wat een stelletje opportunisten.

In mijn jaren als parttime boer heb ik veel boeren gesproken. Ook heb ik indertijd wel eens een met expert van LTO gepraat. Of een mannetje aan de lijn gehad van een bank die landbouwkredieten verstrekt. Of ze verwachten dat de melkprijs zakt bij een grotere productie? “Nee joh, natuurlijk niet, de prijs blijft gelijk!”, was het eensluidende antwoord. Wat een stelletje opportunisten.

Wacht, ik zal voorrekenen hoe het werkt: een koe produceert gemiddeld 8.000 liter melk per jaar. Een redelijke boer heeft gemiddeld 80 koeien, dus dan produceren ze 640.000 liter melk per jaar. Per kilo kreeg een boer in 2014, zo’n 0,40 euro. Nu is de prijs 0,32 euro. Een verschil van 8 cent. Wat is het verlies dan?  640.000 liter x  0,08 =  51.200 euro. Dat betekent: 20 procent minder inkomen voor boer.  En nu we toch aan het rekenen zijn: in de supermarkt betaal je pak ´m beet 85 cent voor een liter pak melk. Maar liefst 65 procent gaat naar de tussenhandel en de zuivelfabriek.

Let op wat er nu gaat gebeuren, ik voorspel het je. De boer die met geleend geld flink heeft geïnvesteerd in zijn bedrijf, kan straks de bank niet meer terugbetalen. Die boer gaat straks failliet. De bank blijft overeind, want die heeft buffers. De overheid staat stilletjes aan de kant. En de zuivelfabriek? Die hebben baat bij een zakkende melkprijs. Die betaalt de boeren minder, voor hetzelfde, dus kan de melkfabriek meer verdienen.

De boer is de lul. Maar die was ook wel erg dom bezig toen die ging uitbreiden.

De boer is de lul. Maar die was ook wel erg dom bezig toen die ging uitbreiden. Want waarom moest die opschalen? Waarom de winst maximaliseren? Gezond boerenverstand bestaat blijkbaar niet meer.

Behalve bij de boer die het anders durft aan te pakken. Zoals de bio-boer. Op ‘mijn’ biologische boerderij wordt er niet in termen van meer melkproductie en grotere winsten gedacht. Ondernemen is daar vooral gebaseerd op duurzaamheid. Winst maximaliseren doen we niet. Natuurlijk, er moet geld verdiend worden. Het is een onderneming. Maar je kunt ook verantwoord ondernemen: economisch presteren met respect voor de koe en het weiland.

Ben jij ook al een beetje boos?

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
670

Over de auteur

Schrijft een wekelijkse blog vanaf de melkboerderij waar hij parttime werkt. Jeroen van Wijck is verder projectemanager in de ICT en …
Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief