Ik moet iets bekennen. Als de lente langzaam is ontwaakt uit haar winterslaap begint het bij mij te kriebelen. Ik ben verliefd op tuincentra. Om specifiek te zijn één tuincentrum, het beeldschone Tuincentrum Osdorp in Amsterdam. Er is geen plek op de wereld waar zoveel moois en lelijks binnen enkele honderden vierkante meters te vinden is. Verse oliebollen het hele jaar door, elke bloem haar eigen smaak potgrond, gewichtheffende tuinkabouters, handgevouwen roestvrijstalen BBQ’s met ingebouwde radio en hipsterplanten zo ver het oog rijkt. Maar wat veel mensen niet weten, is dat tuincentra ook een geheim hebben.

Ongemerkt kopen wij namelijk al jaren producten gemaakt van ons eigen plastic afval. Navraag bij verschillende producenten en inkopers van tuinartikelen leert dat een deel van het assortiment gemaakt is van gerecycled plastic. Let maar eens op hoeveel zwarte, grijze, bordeauxrode en donkergroene kunststofproducten er in je tuincentrum liggen. Planten potten, bloembakken, loungesets of houtcomposieten (mengel van hout en kunststof) schuttingen. Stuk voor stuk gemaakt uit het plastic dat jij niet meer wilde hebben.

Waarom schreeuwen nog niet alle makers van tuinmeubels en plantenpotten van de daken dat ze recyclen?

Het gekke is dat niemand hiervan weet. Normaal word ik, levend in een groene bubbel, doodgegooid met berichten waarin bedrijven claimen de wereld te redden omdat ze een colafles hebben omgesmolten tot een sneaker of truitje. Adidas kondigde onlangs aan vanaf 2024 alleen nog gerecycled plastic te gebruiken in hun producten. Ge-wel-dig! Maar wat je uiteindelijk moet doen als je klaar bent met je kapotte sportshirt of sneaker van gerecycled plastic zeggen ze er niet bij.

Waarom schreeuwen nog niet alle makers van tuinmeubels en plantenpotten van de daken dat ze recyclen? Misschien zijn tuincentra bang dat klanten geen honderden euro’s willen neerleggen voor de reïncarnatie van hun zak oude yoghurtbakjes, vleesschaaltjes en flacons wasmiddel. Zonder het magische aura rondom die luxueuze tuinset stort hun imperium in elkaar, is misschien de gedachte.

Daarom mijn vraag aan jou: vertel dit niet verder. Laten we de stille revolutie in onze tuincentra toejuichen. Laat de makers nog meer gerecycled plastic in producten verstoppen. Schap voor schap, bankje voor bankje, vogelhuisje voor vogelhuisje, tuinkabouter voor tuinkabouter. Tot het moment waarop we ons niet meer druk maken over ons plastic afval, maar we er gewoon van genieten in onze eigen tuin.

Daniel_OneWorld-109

Duurzame eilanden

Columnist Daniël Poolen bespreekt het Klimaatakkoord.

Plastiglomerate_2100x1118

Lief plastic, we moeten praten

Ingenieur en plasticexpert Daniël Poolen beziet onze scheve verhoudingen met plastic.

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
EWalvisch_280120_Daniel_Poolen_505

Over de auteur

Daniël Poolen (1985) werkt bij de Rabobank als duurzaamheidsonderzoeker op het gebied van circulaire economie en energietransitie met een …
Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief