“Hoi lekker ding!”, riep de man die ik als eerste tegenkwam bij instappen in de tram. Het was een blanke Nederlandse man en hij hoorde bij een groot gezelschap die verspreid om hem heen zat. Een groot blanke gezelschap, met bijbehorende rode wangen en verschillende tinten aan blonde kapsels. De wangen waren extra rood die dag, waarschijnlijk van het drinken. Eén van de vrouwen liet haar biertje vallen. Het bier spoot alle kanten op, een grote lachbui ontplooide zich om mij heen. Ik reageerde niet en probeerde tussen deze passagiers verder naar achteren te lopen. “Zeg dan dankje, kutwijf”, hoorde ik de eerste man nog achter mij roepen. Dit gebeurde rond half één in de middag. Terwijl ze een paar haltes verder half struikelend uit de tram stapten, niet wetend waar ze waren, zag ik toeristen naar ze wijzen met een afkeurende blik. Ik voelde plaatsvervangende schaamte. Waarom? Ik ben een Nederlander, maar ik wil niet bij hun horen.

Ik ben een Nederlandse vrouw van Turkse afkomst en ik woon aan de grachtengordel in Amsterdam

Toen ik de statements van Edith Schippers las moest ik aan deze medelanders denken. “Onze cultuur is een stuk beter dan al die andere”, zei ze bij de HJ Schoo-lezing. Ik vraag mij dan af welke cultuur zij bedoelt. Toen Máxima in 2007 tijdens haar kersttoespraak zei dat de Nederlander niet bestaat, was ik het niet helemaal met haar eens. Dé Nederlander bestaat niet, maar er bestaan wel meerdere soorten Nederlanders. Je hebt de stedeling en de dorpeling, de Amsterdammer en de Rotterdammer. Zoals er meerdere soort Nederlanders zijn, bestaan er ook meerdere culturen in Nederland. Bij het lezen van haar boodschap vroeg ik mijzelf af tot welke cultuur ik behoor. Ik ben een Nederlandse vrouw van Turkse afkomst en ik woon aan de grachtengordel in Amsterdam. Volgens mij behoor ik op dit moment tot geen één cultuur die Schippers in gedachten heeft. Zo makkelijk is het namelijk niet.

Er zijn vele culturen die Schippers niet kent. Het is wel duidelijk dat ze een islamitische cultuur in gedachten heeft. Het is tegenwoordig makkelijk om de islam te zien als een onderdrukkend religie met potentie tot radicalisering. We hebben het tegenwoordig ook niet meer over de islam, maar politieke islam. De onderdrukte politieke moslim, die is inferieur aan de Nederlander. We moeten ons met elkaar bemoeien om dit op te lossen, zegt ze. Als resultaat lijkt het bemoeien met de kledingkeuze van vrouwen bevrijdend, maar Patty Brard niet belangrijk vinden is weer aandachtzoekerij.

De extreme moslims moeten even hard aangepakt worden als de extreme anti-moslims en volgens mij is de laatste groep actiever in Nederland

We moeten ons met elkaar bemoeien, dat vind ik ook. Dan moet het echter wel op een gelijkwaardige manier gebeuren. De Marokkaanse homofoob moet even hard aangepakt worden als de Nederlandse homofoob, want 80% van de Nederlanders heeft geen sympathie voor ze. De extreme moslims moeten even hard aangepakt worden als de extreme anti-moslims en volgens mij is de laatste groep actiever in Nederland. Zij plaatsen immers varkenskoppen voor moskeeën of gooien stenen door de ramen.

Ik ben zelf opgegroeid in een Turks-Nederlandse cultuur. Mijn vader spreekt Nederlands, maar eet het liefst Adana kebab. Mijn moeder houdt elke vrijdag koran-middagen en kijkt in de avonden naar Lingo. Zij zijn het niet met elke leefstijl eens, maar ze tolereren en respecteren wel iedereen. Als ik in momentopnames moet denken, zoals wij tegenwoordig allemaal doen, dan vond ik mijn cultuur die middag in de tram stukken beter dan de cultuur van de drinkende vloekende Nederlander uit de provincie.

Wat heb je er echter aan als je je cultuur beter vindt dan de ander? Volgens mij bereik je daar helemaal niets mee. Het zorgt alleen maar voor verdeeldheid. Gelukkig heeft ze ook een plan van aanpak. Schippers wilt namelijk een vrijheidscoalitie starten voor mensen die hun vrijheid en cultuur liefhebben. Hierbij bied ik mij aan, zodat ik mij kan bemoeien met de homofobe, vrouwen hatende en intolerante Nederlander in ons land. Iets wat ik die middag in de tram niet heb gedaan. Gelukkig is het volgens Schippers nooit te laat om je stem te laten horen.

 

PLLRAAK_ESRA_DEDE_HR__24

Over de auteur

Freelance journalist

Esra Dede blogt voor OneWorld over alles wat haar opvalt. Hoewel haar ouders Turks zijn, heeft ze niets met labels als ‘allochtoon’, …
Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief