Hoe belangrijke een gemengde relatie is, heb ik zelf ondervonden toen ik twintig jaar geleden uit Sierra Leone naar Nederland kwam. Ik had op het asielzoekerscentrum contact met mensen uit verschillende landen: Afghanen, Iraniërs, Indiërs, Chinezen, Bosniërs, Serviërs enzovoorts. En buiten het asielzoekerscentrum speelde ik voetbal en volleybal met Nederlanders. Ik ging zelf elke zondag naar de kerk en ontmoette daar Nederlanders die nieuwgierig waren naar mij, ik ook naar hen. Met deze diverse contacten leerde ik snel andere mensen, hun tradities, culturen en gewoontes beter te begrijpen en respecteren. 

Kort na mijn verblijf op het asielzoekerscentrum kreeg ik een relatie met een autochtone Nederlandse vrouw. Uit de relatie zijn twee mooie parels uitgekomen. Van hen ben ik gedwongen om anders naar Nederland te leren kijken, zien en begrijpen. Door deze gemengde relatie kreeg ik gratis haar Nederlandse familie erbij, haar vrienden en haar netwerk. Zij werden mijn Nederlandse fundering tegen uitsluiting. Ik leerde van hen hoe de Nederlandse overheid en haar apparaten in elkaar zit. Dat de deuren van de Nederlandse overheid en apparaten niet op een kier gaan met zielige verhalen, maar met kennis van zaken. Goed uitzoeken voordat je tegenover instanties gaan staan, werd mij verteld. De juiste woorden en toon gebruiken als je zaken voor elkaar gedaan wilt krijgen.

Ik kwam erachter dat humor belangrijk is om de taaie en saaie Nederlandse systemen te ontgrendelen

Met deze gemengde relatie werden de Nederlandse manieren, die voor vele migranten moeilijk zijn te doorgronden, voor mij doorzichtig. Ik transformeerde van dossier en nummer naar een persoon die gesteund wordt door iemand met Nederlandse roots. Ook kwam ik al snel achter dat humor belangrijk is om de saaie en taaie Nederlandse systemen te ontgrendelen. Al snel legde ik mijn vingers op de Nederlandse humor, en zij op mijn Sierra Leoonse grappen die hilarisch werden vanwege de herhalingen. Als je samen kan lachen kun je samen huilen, was iets wat ik van huis uit heb meegenomen.

Met haar en de kinderen, haar familie, vrienden en netwerk aan mijn zijde, gingen de deuren makkelijk voor me open. Vooral deuren van de overheid; de gemeente, belastingdienst en de UWV. Zelfs de stugge buren van onze vinexwijk waren openhartig en lief tegen mij. Dit was niet het geval toen ik in mijn eentje woonde als een vreemde eenling. Maar met haar en de kinderen erbij werd mijn achtergrond een zichtbaar podium. Via onze bijzondere samensmelting, verschillende achtergronden, culturen en tradities kreeg ik een balans waardoor ik stevig in de Nederlandse maatschappij sta. Met mijn beide voeten geworteld in Nederland en in Sierra Leone wandel ik moeiteloos tussen de bebossing van de verschillen.

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
8f432940c1a91eae0956fe5f3e1fe29943dce7e1-babah-tarawally-foto

Over de auteur

Babah Tarawally vluchtte uit Sierra Leone en zet zich op dit moment vanuit Nederland in voor onafhankelijke media in ontwikkelingslanden. …
Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief