Tijdens de demonstraties tegen de bebouwing van het Gezipark in Istanbul in 2013 waren de creatievelingen goed bezig. Veel artiesten hebben tijdens deze betogingen hun steun geuit door protestliederen te schrijven, zoals het nummer Eyvallah van Duman: ‘Ik heb het recht, heb ik tegen je gezegd. Ik ben een mens, heb ik tegen je gezegd. Zal ik het hierbij laten, vertel dat eens aan mij.’

Ook via sociale media hebben veel bekende Turken zich toentertijd tegen de regering uitgesproken. Wij hebben het ook zoals hun zien gebeuren. De schendingen van de rechten en de leugens die op internet werden verspreid. Artiesten zoals Sila hebben zich toentertijd tegen de regering geuit. Zij tweette tijdens de protesten dat ze na haar concert met al haar fans op het plein wilde staan uit solidariteit.

Hoe genuanceerd de tweet ook was, Sila wordt nu gezien als een van de grootste landverraders

Afgelopen zondag, 7 augustus, was er een grote manifestatie in Turkije, waar volgens vele bronnen miljoenen mensen op afkwamen. De manifestatie was georganiseerd vanuit de regering om te laten zien dat democratie in Turkije de overhand heeft. Ook veel bekende Turken stonden op verschillende pleinen, deze keer om te laten zien dat ze democratie steunen in plaats van een machtsgreep. Sommige van deze artiesten waren er ook tijdens Geziprotesten.

Sila, een van mijn favoriete artiesten, was er die dag niet bij. Zij tweette op de dag van de manifestatie dat ze tegen een coup is, maar aanwezig zijn bij een “show” zoals deze manifestatie ging er bij haar niet in. Deze tweet had grotere gevolgen dan de Gezitweet van drie jaar geleden. Hoe genuanceerd deze ook mag zijn, Sila wordt nu gezien als een van de grootste landverraders.

De afgelopen dagen zijn er meerdere concerten van Sila geannuleerd en wordt ze op verschillende fora de dood toegewenst. Ook haar fans in Nederland zijn in de war. De fans die regeringsgezind zijn mogen opeens niet naar haar concerten toe. Ze moeten haar eigenlijk haten, omdat ze tegen Turkije is. Ook al heeft ze dat nergens gezegd. Het feit dat ze daar niet geheel in rood en wit mee staat te schreeuwen met de andere artiesten zegt al genoeg.

Maar wat zegt het nou eigenlijk echt? De invulling hiervan lijkt steeds heftiger te worden. Heb je getweet dat je niet aanwezig bent? Dan ben je een landverrader. Werk je voor de regering en heb je je ooit politiek anders geuit dan AKP? Dan werk je er nu niet meer. Verlies je je baan als professor, omdat je zoon een Gülenist is? Dan moet je je zoon onteigenen. Dit zijn allemaal situaties die echt zijn gebeurd. Vooral het laatste is een bijzondere. Enes Kanter, de best betaalde Turkse sporter in de wereld, is door zijn familie onteigend omdat hij een sympathisant van de Gülenbeweging is. Het zorgde er namelijk voor dat het levenslange werk van zijn vader in gevaar zat. Onteigenen was de enige manier voor de vader om zijn reputatie te behouden.

Het vieren van democratie, terwijl mensen gebrainwasht worden, gaat er bij mij niet in

Ik ben tegen een coup, maar ook ik was niet gaan staan op een van deze pleinen. Het vieren van democratie, terwijl de mensen langzamerhand worden gebrainwasht in het denken dat hun favoriete zangeres de duivel is, gaat er bij mij niet in. Dat het zelfs zover gaat dat je je eigen vlees en bloed afstoot. Dat gaat er bij mij niet in. Ben ik nu een landverrader? Moet ik worden geboycot, omdat ik de sensatie van de manifestaties afschuwelijk vind in het daglicht van de doden die ervoor zijn gevallen?

Dan ben ik maar een landverrader, want dat siert mij als een Sila-fan. Zij is een krachtige vrouw die laat zien dat het haast onmogelijk is om neutraal te blijven als Turks publieke figuur. Nu is het de beurt aan Sila en achterban om, zoals tijdens Gezi, een spiegel te plaatsen voor de gezichten van de haatspuiende Turken. Wij hebben het recht en wij zijn mensen. Zullen we het hierbij laten? Ik denk het niet. Wij zijn maar net begonnen.

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
PLLRAAK_ESRA_DEDE_HR__24

Over de auteur

Freelance journalist

Esra Dede blogt voor OneWorld over alles wat haar opvalt. Hoewel haar ouders Turks zijn, heeft ze niets met labels als ‘allochtoon’, …
Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief