OneWorld presenteert:

Voordat je verder leest:

Onafhankelijke journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld kost tijd en geld. Als Vriend van OneWorld steun je voor € 6 per maand onze missie, lees je dagelijks bijzondere verhalen, ontvang je ons magazine en meer!

Ja, ik word Vriend Ik lees eerst verder

Al van kleins af aan word je als Surinaams meisje bijgebracht dat er speciale criteria zijn waar je aan moet voldoen om volwaardig vrouw te zijn. Hoe weinig Sranang je als Neder­lands­-Surinaams meisje ook verstaat, de uitdrukking Y’o gi un syen (‘Je zal ons schande geven’), verstaat iedereen.

Er is genoeg giftige mannelijkheid onder zwarte mannen. Binnen het winti­geloof zijn er nog Surinaamse mannen die niet buitenshuis eten uit angst een gerecht te eten, bereidt door een menstruerende vrouw. In sommige huizen slapen de man en vrouw dan zelfs niet in hetzelfde bed, dat zou ‘onrein’ zijn. De positie van de zwarte vrouw heeft altijd afgehangen van religie, hetzij winti, hetzij christendom. In veel gemeenschappen is seks voor het huwelijk al taboe, laat staan dat consent (instemming) wordt besproken.

Maar voor mensen met een migratieachtergrond is het belangrijk dat we ons zo goed mogelijk presenteren aan de buitenwereld. Er bestaan zoveel stereotypen over ons, dat de oudere generaties het liever niet hebben over dat zwarte patriarchaat om ons ‘schande’ te besparen. Het is daarom geen wonder dat er bij zwarte vrouwen een groter taboe rust op seksueel overschrijdend gedrag en huiselijk geweld. Het voelt alsof je altijd gebukt gaat onder de naam van de familie, en je zo nooit echt een individu kunt zijn.

In de Surinaamse gemeenschap moet een vrouw een vrouw blijven

Onderzoeken wijzen uit dat Surinaamse vrouwen veel minder snel aangeven wanneer er seksueel overschrijdend gedrag plaatsvindt. Vaak worden discussies rondom dit thema afgedaan als ‘feministisch geklets’, in de hoop de Europese visie op genderrollen te weren. In de Surinaamse gemeenschap moet ‘een vrouw een vrouw blijven.’

Als zwarte vrouw bevind ik me ook tussen wal en schip. Aan de ene kant willen rechtse, racistische politici als Thierry Baudet mijn leed graag gebruiken om zwarte mannen te demoniseren. Aan de andere kant blijven de unieke problemen van zwarte vrouwen die besproken moeten worden onzichtbaar door de angst voor ‘schande’ die het onze gemeenschap zou brengen.

De oudere generatie heeft vanwege de schande de status quo vaak niet willen bevechten. Dat verwijt ik ze niet, dat was uit zelfbehoud. Creoolse mannen en vrouwen konden het zich niet permitteren verdeeld te zijn wegens het racisme dat zij ervoeren. Maar racisme en seksisme zijn verbon­den. We kunnen racisme niet extern bevechten, als we het niet over intern seksisme hebben.

Als ik de wereld veiliger kan maken voor zwarte vrouwen, dan zal ik de schande maar riskeren.

Voor het maken van verhalen hebben we jouw steun nodig.

Ja, ik word vriend (€6 per maand)
Ou_z-lq0_400x400

Zaïre Krieger

Vrouwenrechtenlobbyist

Zaïre Krieger (22) is vrouwenrechtenlobbyist en maker van o.a. Piemelpraat; een parodie op een reclamespotje over de verzorging van de …
Profielpagina