Daar ben ik dan, terug in Nederland. Na twee fantastische weken in Malawi zijn we weer thuis. Moe? Ja. Kapot? Ja. Gebroken? Ja.  Was het leuk? Nee. Het was namelijk niet leuk, het was geweldig! Wilt u het verhaal lezen over mijn eerste week in Malawi, klik dan op deze link: http://www.oneworld.nl/bloggen/lezersblogs/ontwikkelingswerk-een-nieuwe-cultuur-ontdekken . Of het verhaal over mijn tweede week, klik dan hier: http://www.oneworld.nl/bloggen/lezersblogs/ontwikkelingswerk-nieuwe-mensen-ontmoeten . Maar hoe verliepen de eerste paar dagen nadat ik terug was in Nederland? Dat ga ik in deze laatste blog vertellen.

Zondagmorgen kwamen we om kwart voor zes aan op Schiphol, we waren dus bijna 18 uur onderweg geweest. Ik kan vertellen, na die twee weken viel het me zwaar. Die zondag deed ik niet veel  meer dan op de bank liggen en al mijn kleren wassen. Maandagmorgen moesten we alweer om half negen op school zijn om met onze teamleider en coördinator te praten over onze ervaringen. Het was heel vreemd om als groep in deze omgeving te zitten. Vooraf kenden we elkaar allemaal wel, maar in die twee weken is de groep echt naar elkaar toe gegroeid. Wat ook heel gek was om alle meisjes weer met sieraden en make-up te zien. We hadden ons namelijk erg ingehouden in Malawi met ‘meisjes dingen’. We hadden maar 50 minuten de tijd om al onze ervaringen te vertellen; dat lukte natuurlijk niet. We hebben zoveel meegemaakt dat het ons zelf nog niet in 3 uur gelukt zou zijn om alles te vertellen. Toen begon helaas de dagelijkse routine weer.

Dat was, denk ik, ook wat ik nog wel het fijnste vond in Malawi: even weg te zijn van al je dagelijkse dingen. Je gaat naar school, je komt thuis, je gaat wat leuks doen of je gaat sporten, je gaat avondeten, je kijkt wat tv en de dag is alweer om. In Malawi was je dit ritme voor twee weken gewoon helemaal kwijt. Elke dag was een verrassing en je deed nooit twee keer hetzelfde. Ik heb me wel gerealiseerd dat het belangrijk is om af en toe even iets te doen wat de dagelijkse routine doorbreekt. Je leven wordt er namelijk echt niet spannender van als je elke dag hetzelfde doet. Dit maakt ook dat je hetgeen wat je dagelijks doet gaat zien als normaal, terwijl je er vaak toch bijzondere dingen uit kunt halen.

Verder werd er natuurlijk continu gevraagd hoe we het gehad hadden, maar dat gaf niet want het is alleen maar leuk om te vertellen over de reis! Je vertelt dan vaak een paar hoogtepunten of dingen die je zijn bijgebleven omdat dat dan het makkelijkste is. De mensen voor wie ik cadeautjes heb gekocht waren daar natuurlijk hartstikke blij mee, het is echt leuk om zo’n klein souvenirtje thuis te zien staan. Dat herinnert je meteen weer aan waar je het gekocht hebt en hoe het er daar uit zag. Dit soort kleine dingetjes zorgen ervoor dat de herinnering niet naar de achtergrond verdwijnt maar levendig blijft.

Afgelopen donderdag was er een reünie. We zijn met de hele groep bij elkaar gekomen, ook de begeleiders waren er. We hebben eerst genoten van een hapje en een drankje bij iemand thuis. Daarna zijn we gaan uit eten en we zijn ook nog uit geweest. Het was erg leuk om weer met de hele groep bij elkaar te zijn en gezellig te zitten praten.

Al met al zal er niet snel iets komen wat dit kan overtreffen qua indrukken. Ik heb het echt geweldig gehad in Malawi en ik begrijp echt waarom het ook wel ‘het warme hart van Afrika’ genoemd wordt. De mensen zijn er geweldig en ze zijn ontzettend inspirerend. Ik hoop dat mijn kleine bijdrage daar toch iets geholpen heeft.

Zoals onze lokale begeleider altijd zei:

‘You are not only leaders of tomorrow; you are leaders of today, my young stars!’

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief