Hans: “Springtij heeft buiten duurzaam Nederland de naam een wat sektarisch en elitair gebeuren te zijn. Good old Jan Marijnissen hield de Springtijgangers ooit voor dat ze geen oog hadden voor de noden van de gewone man/vrouw. En hij zei dat als er een bom op Terschelling zou vallen, de hele duurzaamheidsbeweging in Nederland ten einde zou zijn. Mij viel op juist een interessante mix op. Van de ene kant is ‘t het feestje van godfather en wetenschappelijk directeur Wouter van Dieren, die gedichten schrijft en ze op muziek laat zetten en uitvoeren (‘Vegetarisch zult gij eten, voor het duurzame fatsoen’). Die het heeft over de ‘berg die hij heeft moeten beklimmen’ alsof hij Mozes is. Van de andere kant is het pakkengehalte ook hoger dan ik verwacht had, met veel mensen van Haagse departementen en – voorlopend – bedrijfsleven. Is dat anders dan drie jaar geleden, toen jij er voor het eerst was?”

Emma: “Nee. Ik voelde me, als jong(ige) vrouw best wel eenzaam tussen al die zelfverzekerd brallende mannen. En beide jaren was de opening een all male panel, je zou toch denken dat dat uitgestorven was? Ook Lawrence Cheuck, die altijd claimt dat de Nederlandse duurzaamheidsbeweging te wit is, zou hier schrikken van de kaaskoppen. Maar naar verluidt vindt Wouter van Dieren dat niet erg. Over wie we vandaag trouwens (shocking!) hoorden dat hij geen vegetariër is. Neemt niet weg dat die bedrijfslevenlui met een hoop mooie ideeën komen waar wij anders niet over horen. In een sessie over waarom circulaire ondernemers het zo moeilijk hebben om groter te worden (de zogenoemde Valley of Death, in dit geval grotendeels veroorzaakt door het feit dat nieuwe biologische katoen inkopen goedkoper is dan gerecyclede) hoorde ik ook over een bedrijf dat een circulair zonnepaneel maakt. Die verlijmen ze niet en zijn dus makkelijk te repareren en her te gebruiken. Best bizar toch dat die dingen tot nu toe niet circulair zijn? Ze vinden alleen geen investeerder omdat hun paneel duurder is dan dat van anderen. Ze krijgen de boodschap niet door dat wanneer ze oude panelen binnenkrijgen en gaan recyclen, hun panelen goedkoper worden.”

DSC_0412
Jolande Sap leidt sessie over ‘Anders Financieren’ met onder andere Henk Lagerweij

Hans: “De Valley of Death, lekker opwekkend! Je kunt in ieder geval niet zeggen dat Springtij een en al hallelujah over de duurzame revolutie is…

Mijn sessie bevatte drie pitches van duurzame ondernemers, die hopen op ondersteuning door het Nederlands Investeringsagentschap. Dat wil bedrijven helpen die goede ideeën hebben, maar waar investeerders nog niet meteen op happen. Het was eigenlijk een geweldig leuke sessie, mede dankzij windmolenpionier Henk Lagerweij. Door het rapport van de Club van Rome uit 1972 raakte hij als hts’er in de ban van windenergie, en zijn enthousiasme is nog steeds aanstekelijk. Bezwaren tegen windenergie raken hem niet. Hij wil vooral de hoogte in met zijn molens, liefst naar 200 meter, veel hoger dan de ambtenaren toestaan. Maar de burger heeft er geen moeite mee, zegt hij. “Mensen bellen mij op: ‘Henk, wat is die molen klein!’. Ik zeg dan: ‘alles wat de hoogte ingaat, lijkt kleiner, dat werkt zo’. Maar dat snappen die ambtenaren achter hun bureaus niet.

Met mensen als Henk komt het met de energietransitie wel goed, denk ik. Al met al een mooi dagje. Wat gaat de dag van morgen brengen?”

Emma: “Ik blijf in het optimistische hangen en zie uit naar de sessie ‘Misschien wel een toekomst.’ Een bijeenkomst over biodiversiteit op het platteland, die aan elkaar hangt van de ‘pioniers’. Al vraag ik me af in hoeverre je Friesland Campina een pionier zou kunnen noemen. Pioniers, innovators, radical changemakers, thought leaders, onder dat illustere gezelschap bevinden we ons, vernam ik zonet tijdens een kleine zoektocht op #springtij17. Laten we ze nog twee dagen helemaal uitmelken.”

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
bewlg3-0515

Over de auteur

Redacteur

Hans Ariëns (1960) was de adjunct-hoofdredacteur van OneWorld sinds 2015. Daarvoor oefende hij met frisse tegenzin het hoofdredacteurschap …
Bezoek auteurspagina
bewlg3-0543

Over de auteur

Chef Magazine

Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief