‘The Power of Making’; een andere bestemming voor mens en materiaal

10-07-2017 Bron: OneWorld
Vluchtelingen bezig met de reddingsvesten. Foto: Makers Unite
In een garage in Amsterdam zit Makers Unite: een sociale onderneming die zowel reddingsvesten als vluchtelingen een tweede leven wil geven. Een mooie parallel, volgens Thami Schweichler, directeur van het bedrijf. “Ons idee is dat het makkelijker is om te praten wanneer je samen iets aan het maken bent. Dat is ‘The Power of Making’.”
Interview – 

Bij Makers Unite kan een vluchteling een zesweeks programma volgen. In die periode gaat het project  met de deelnemers na wat ze kunnen en willen: wat waren hun kinderwensen, waar liggen hun talenten? Thami Schweichler (31) vertelt dat het maken van producten helpt bij dat proces. "Tijdens het naaien ontwikkel je een vertrouwensband met iemand. Dan vertellen ze niet alleen wie ze zijn en waar ze vandaan komen, maar ook wat hun dromen zijn en waar ze naartoe willen. Ik denk dat dat is wat vluchtelingen nodig hebben: menselijk contact. Geen eindeloze processen."

Het positieve verhaal van het reddingsvest

Makers Unite is opgestart door Schweichler en zijn partner bij ‘The Beach’, Diana Krabbendam. The Beach is een overkoepelende organisatie en organiseert sociale designprojecten. Schweichler zelf is half Braziliaans, half Nederlands, en kwam vijf jaar geleden naar Nederland. Hij is ontwerper en geïnteresseerd in het combineren van design en sociale projecten. Hij vond een ideale partner in Krabbendam, die een boek schreef hierover genaamd ‘Sustainist Design Guide’. Na het lezen van dit boek nam Schweichler contact op met Krabbendam met de vraag of ze samen konden werken. Sindsdien is Schweichler vrijwilliger bij The Beach en helpt hij bij het organiseren van de projecten. 

In de media hoor je alleen de negatieve kant van het vluchtelingenverhaal

“We werden benaderd door een Griekse NGO. Zij zochten organisaties die iets konden met de enorme hoeveelheid reddingsvesten die ze daar hebben. Wij wilden daar wel mee aan de slag.” Schweichler en zijn collega’s gingen in gesprek met statushouders, die elders in het gebouw hulp kregen bij hun inburgeringscursus. “In de media hoor je alleen de negatieve kant van het vluchtelingenverhaal. Toen we met hen in gesprek gingen, kwamen we erachter dat voor vluchtelingen hun verhaal heel anders voelt. De oversteek naar Europa is vreselijk, maar zodra ze hier zijn gaat er een nieuwe wereld voor ze open, vol mogelijkheden en kansen. Zo’n reddingsvest staat dus niet alleen symbool voor problemen. Voor vluchtelingen symboliseert het ook een nieuw begin.” Vandaar dat het zo belangrijk was om de reddingsvesten een nieuwe, positieve bestemming te geven. “En het is mooi dat we ze meteen kunnen leren dat oranje de kleur van Nederland is,” voegt Schweichler er met een knipoog aan toe.

Laptophoes

Een laptophoes, gemaakt van reddingsvesten

Methode

De huidige aanpak van Makers Unite is eigenlijk toevallig ontstaan. “Een van de deelnemers vertelde me dat hij naaier wilde worden. Ik kwam erachter dat dat niet was omdat hij dat goed kon of graag wilde. In zijn eigen land had hij jaren in het naaibedrijf van zijn oom gewerkt; het was het enige wat hij kende. Ik vertelde hem dat hier zijn nieuwe leven begon en vroeg hem wat hij nou echt het liefste deed. Zo kwam ik erachter dat hij eigenlijk programmeur wilde worden en dat daar ook zijn talent lag.” Uiteindelijk heeft Schweichler de jongen aan een IT-bedrijf kunnen koppelen. “Daar loopt hij op dit moment stage.”

Sindsdien past Makers Unite die methode structureel toe. Door veel te praten, samen iets te maken en persoonlijke interesse te tonen, ontdekken ze de passies en dromen van de vluchtelingen. Binnenkort begint de derde groep deelnemers, waarvan de grootte altijd varieert tussen de 10 en 15 mensen. De focus ligt op vluchtelingen die enigszins artistiek zijn aangelegd. “Die kunnen we helpen, daar hebben we het netwerk voor. Voor een arts bijvoorbeeld kunnen we niks doen,” legt Schweichler uit.

Professionaliteit

Schweichler benadrukt dat Makers Unite een sociale onderneming is, geen NGO. Het vaste team bestaat uit vijftien mensen die parttime werken en salaris krijgen. Ook het tailor team, dat het naaiwerk begeleidt en volledig uit vluchtelingen bestaat, krijgt salaris. De deelnemers aan het project krijgen een vrijwilligersvergoeding. De opbrengsten van de verkoop worden gebruikt om het project te betalen. Schweichler: “We willen een goede balans tussen professionaliteit en een band opbouwen met elkaar. De professionaliteit geeft de deelnemers het gevoel dat ze hun steentje bijdragen en niet zomaar wat doen.”

Thami Schweichler

Thami Schweichler

Na die eerste zes weken beginnen de deelnemers met hun beroepsontwikkeling. “We maken cv’s, portfolio’s, en videopresentaties. We hebben contact met grafisch ontwerpers die ons helpen die portfolio’s te maken.” Dan wordt de verbinding gezocht met een bedrijf uit het netwerk van Makers Unite. “We zijn constant op zoek naar nieuwe partners. Ons netwerk helpt ons daarbij. Wij werken onder andere samen met Amsterdam Fashion week en BNO, beroepsnetwerk ontwerpers. Het is weliswaar nog steeds een dagelijkse taak om meer partners te vinden die onze deelnemers een kans willen bieden. Tot nu toe is het wel gelukt om voor iedereen een geschikte connectie te vinden.”

Recyclebaar

Makers Unite is opgestart met het doel een positief verhaal vertellen aan de hand van reddingsvesten. De organisatie wil binnenkort, naast reddingsvesten, ook met andere recyclebare materialen gaan experimenteren. Het project wil geen nieuwe materialen ontwikkelen, maar gebruikte materialen een andere bestemming geven. In de toekomst is het de bedoeling om Makers Unite op deze manier uit te breiden.

Meer weten over Makers Unite? Bezoek de site hier

Fiona Korthals Altes

Fiona is redactiestagiair bij Werelddoeners en Masterstudent Filosofie.

Lees meer van deze auteur >

Reacties