'De millenniumdoelen zijn een farce'

26-03-2015
Door: Ben Hill
Bron: The European
A local farmer in Sudan harvests, FAO
Foto: Flickr/VN
Er is flinke vooruitgang geboekt met de millenniumdoelen, aldus de Verenigde Naties. Onzin, zegt filosoof Thomas Pogge. "De methodologie is te absurd voor woorden."
Van ’t web – 

In een van je stukken noemde je de millenniumdoelen een farce. Volgens jou waren de meetmethoden bewust aangepast om de resultaten mooier voor te doen dan zij eigenlijk zijn. Dit jaar lopen de millenniumdoelen af en worden er nieuwe doelen opgesteld voor de komende vijftien jaar. Wat moet er volgens jou veranderen willen we mondiale armoede echt aanpakken?
“Nadat ik dat stuk schreef gebeurde er wat ergs. De Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO, red.) nam een nieuwe, zogenaamd betere, methodologie aan om het aantal mensen met honger in de wereld te tellen. Dat betekende dat het aantal mensen met honger, wat tussen 1996 en 2009 gestaag was gestegen, met terugwerkende kracht werd omgezet in een gestaag dalende hoeveelheid mensen met honger. Verbazingwekkend genoeg had de verdubbeling van voedselprijzen tussen 2006 en 2009 volgens deze nieuwe methodologie geen effect op het aantal mensen met honger. Eind jaren 2000 was het aantal ieder jaar weer lager dan het jaar daarvoor.”

Thomas PoggeThomas Pogge (61) haalde zijn doctoraat in filosofie aan Harvard University. Hij is directeur van het Global Justice Program en hoogleraar Filosofie en Internationale Betrekkingen aan Yale University. 

Wie heeft er nu ‘honger’ volgens deze methodologie?
“De nieuwe methodologie is te absurd voor woorden. Je moet aan drie voorwaarden voldoen om als ‘hongerig’ te tellen. Voorwaarde een: Je moet te weinig calorieën binnenkrijgen. Het telt niet als je te weinig nutriënten zoals vitamines, mineralen, proteïnen of wat dan ook binnenkrijgt. Volgens de methodologie heb je dan geen honger en ben je niet ondervoed.

De tweede voorwaarde: Je moet te weinig calorieën binnenkrijgen voor een sedentaire levensstijl. Dat zijn 1800 calorieën voor een volwassene. Veel mensen in ontwikkelingslanden doen fysiek zwaar werk, werk dat ze nodig hebben voor hun inkomen. Het is absurd om hen dezelfde hoeveelheid calorieën te geven als iemand die zittend achter een computer werkt. Van 1800 calorieën per dag kun je niet leven als je fysiek zwaar werk doet.

Dat leidt tot de derde voorwaarde: Het tekort aan calorieën moet langer dan een jaar duren. Als je gedurende elf maanden dagelijks minder dan 1800 calorieën binnenkrijgt, heb je geen honger, ben je niet chronisch ondervoed, en tel je niet mee. Dat betekent impliciet dat er geen ondervoede riksjabestuurders zijn, want als zo iemand echt minder dan 1800 calorieën per dag binnenkrijgt zijn ze dood voordat het jaar om is. Dat soort absurditeiten komen we tegen met de millenniumdoelen.”

Dat soort absurditeiten komen we tegen met de millenniumdoelen

Denk je dat er binnenkort betere meettechnieken komen?
“Ik heb er weinig hoop op. Er zijn voor de hand liggende dingen die we moeten veranderen. Er moeten vooraf duidelijke criteria worden opgesteld die om geen enkele reden tussendoor veranderd kunnen worden. Het is prima om methodologie aan het einde van een gestelde periode te veranderen voor een nieuwe termijn. Als de FAO dit jaar had gezegd ‘Oké, de termijn voor de millenniumdoelen zit erop. Voor de nieuwe duurzame ontwikkelingsdoelen hebben we een beter plan voor het meten van honger’, dan was dat prima geweest. Maar zoiets moet je niet in 2012 doen, drie jaar voor de deadline, met dit soort dramatische effecten.”

Organisaties zoals de Wereldbank worden gefinancierd door overheden en gedwongen om hun data over te nemen

Hoe kan dat beter en betrouwbaarder?
“Volgens mij zou een onafhankelijke organisatie moeten meten. Organisaties zoals de Wereldbank en de FAO, die nu meten, worden gefinancierd door overheden en worden gedwongen om de data van overheden te accepteren. Momenteel worden de resultaten van verschillende landen bij elkaar opgesteld om het resultaat van een millenniumdoel te meten. De totale hoeveelheid vrouwen die in het kraambed sterven, is een optelsom van de cijfers die landen zelf doorgeven. Nu kan ieder land de Wereldbank of de FAO opbellen om te claimen dat ze verkeerde cijfers hebben gebruikt, en andere cijfers doorgeven. De huidige organisaties moeten die getallen accepteren – ze zijn niet in de positie om dat anders te doen.”

Waarom is zo’n onafhankelijke organisatie er nog niet?
“Het hoeft niets extra te kosten om de metingen door een onafhankelijke organisatie te laten doen. Zo’n organisatie zou goed werk doen omdat hun reputatie op het spel staat, en transparant zijn in hun berekeningen en rapportering. Jammer genoeg is dat precies de reden waarom overheden ertegen zijn. Regeringen willen hun data controleren zodat ze hun eigen beleid en instituties kunnen verantwoorden. Ze willen kunnen goochelen met getallen, zodat die er precies uitzien zoals ze willen. Als landen en hun instellingen verantwoordelijk blijven voor het bijhouden van hun resultaten, zoals nu, worden ook de nieuwe doelen een farce. Net zoals de resultaten van de millenniumdoelen nu een farce zijn.”

Dit interview met Thomas Pogge is een ingekorte versie van het originele stuk, dat eerder werd gepubliceerd op The European. Lees het volledige interview hier

Reacties