De Indiase stad in kaart

11-12-2014 Bron: OneWorld
Foto: Flickr, University of Salford Press Office.
Onderzoek – 

De schrijnendste armoede vind je in Indiase steden in de krottenwijken. Toch? Uit onderzoek van de Universiteit van Amsterdam blijkt dat die aanname niet altijd klopt. Hoogleraar Isa Baud bracht, samen met collega’s, een stukje New Delhi in kaart en zag dat de buurten met de meeste armoede zich bevonden in de zogenaamde ‘resettlement areas’:  herhuisvestingsprogramma’s voor voormalige krottenwijkbewoners.  Kaarten zijn heel geschikt om de concentraties van een bepaald verschijnsel – zoals armoede- voor specifieke gebieden te laten zien. 

India is een land van grote contrasten. Het geldt als een belangrijke opkomende economie maar vertoont ook grote inkomens- en sociale verschillen. Zo is bijna de helft van de Indiase kinderen ondervoed en vindt 17% van de wereldwijde moedersterfte in India plaats. Ook de armoede is nog steeds groot: absoluut gezien is India één van de landen met het grootste aantal mensen dat onder de internationaal vastgestelde armoedenorm valt.

Groeiende steden
Ruim 30% van 1,2 miljard Indiërs woont in steden en bijna de helft van deze stedelingen woont in steden met meer dan 1 miljoen mensen. India heeft maar liefst zes megasteden met meer dan  vijf miljoen inwoners. De verwachting is dat de Indiase steden in de toekomst verder zullen groeien. Dat vergt veel van de gemeentelijke besturen. Mensen moeten toegang tot water krijgen en het afval moet worden opgehaald. Ook  de registratie van de bevolking, de registratie van huizenbezit en het innen van onroerend goed belasting behoren tot de gemeentelijke taken. De uitdaging voor steden is nog groter omdat hun rol verandert.  Overheidstaken verschuiven van de centrale naar lokale overheden. Lokale besturen moeten steeds meer kunnen onderhandelen met nationale overheden, (buitenlandse) bedrijven en mondige burgers.

Goede informatiesystemen nodig
Baud stelt dat digitalisering van informatie nodig is om lokale overheden effectiever te maken op het gebied van de dienstverlening zoals afvalverwerking, water en sanitair en infrastructuur. Een goed gemeentelijk informatiesysteem vergroot niet alleen de efficiëntie en effectiviteit van het lokaal bestuur, maar versterkt ook de financiële basis. Bovendien kan het de corruptie en willekeur van ambtenaren verminderen. Datzelfde geldt ook voor belastingontduiking, omdat informatie beter toegankelijk is en de transparantie groter wordt. Zo kan een  goede registratie van onroerend goed de opbrengsten uit die belasting verhogen met 30-50%.

Prof. Dr. Isa Baud is hoogleraar Internationale ontwikkelingsstudies aan de Faculteit der Maatschappij en Gedragswetenschappen van de Universiteit van Amsterdam. Eerder dit jaar gaf ze een Amsterdam Kennnis stad lezing. De Amsterdam lezingen zijn voortgekomen uit samenwerking met de Wibautstoel. De Wibautstoel is ingesteld om de problematiek in de grote steden te onderzoeken, in het bijzonder met betrekking tot Amsterdam. Dit artikel is geschreven op basis van deze lezing en kwam in samenwerking met Isa Baud tot stand.
 

‘Hotspots van armoede’
Isa Baud en een team van onderzoekers deden eerder onderzoek naar ruimtelijke informatiesystemen in New Delhi, Mumbai en een aantal kleinere Indiase steden. Door bestaande informatie in kaart te brengen, worden concentraties van activiteiten en problemen in de stad beter inzichtelijk. Dat is nuttig voor het beleid; dat kan op de locaties waar dat nodig is worden gericht. Zo laat het onderzoek zien dat armoede in een aantal kleine gebieden sterk is geconcentreerd; zogenaamde ‘hotspots van armoede’ (zie de rode gebieden in figuur 1).

Armoede 'concentraties' op buurt niveau in Delhi
Figuur 1. Armoede concentraties op buurtniveau in New Delhi, India.

Het onderzoeksteam heeft ook verschillende soorten databestanden en kennis aan elkaar gekoppeld en in kaart gebracht, zoals grote informatiebestanden uit een bevolkingsonderzoek,  satellietbeelden en kennis die van burgers afkomstig is.
Met behulp van kaarten wordt ook duidelijk waar de armoede zich concentreert en hoe dat zich verhoudt tot de concentratie van de bevolking in sloppenwijken, die meestal als synoniem voor armoede worden gebruikt (figuur 2).

Armoede in sloppenwijken DelhiFiguur 2. Concentratie van armoede en bevolking in sloppenwijk, New Delhi

Iedere buurt zijn eigen problemen
Interessant is ook dat de kaarten duidelijk tonen dat verschillende buurten verschillende problemen hebben. Niet in iedere buurt komen alle problemen samen; in sommige buurten is vooral huisvesting een probleem, terwijl in andere buurten de gezondheidszorg te kort schiet (figuur 3). Dit betekent dat het bestuur prioriteiten kan stellen voor verbeteringen per buurt en dat ze problemen meer specifiek kunnen aanpakken.

Armoede in sloppenwijken DelhiFiguur 3. Voedsel, gezondheid, watervoorziening en huisvesting als prioriteit voor verschillende gebieden

Nieuwe kennis door uitwisseling
Het onderzoek zelf zorgde er voor dat nieuwe kennis over buurten op tafel kwam. Voor het onderzoek kwamen veel verschillende partijen bij elkaar, zoals lokale bestuurders, politici en burgers die onderling kennis over buurten uitwisselden. Op die manier werkte het onderzoek zelf als katalysator voor het ontwikkelen van nieuwe kennis.

Een lange weg te gaan
De Indiase gemeenten hadden veel belangstelling voor de nieuwe inzichten. Vooral informatie over mogelijke rampenbestrijding stond hoog op de agenda. Er is echter nog veel nodig om nieuwe processen effectief in gemeentelijke procedures in te bedden en inhoudelijke en politieke prioriteiten goed af te stemmen. Ook moet de wil om corruptie uit te bannen meer algemeen worden. Daarvoor is er nog een lange weg te gaan.

Edith van Ewijk

Edith van Ewijk is senior onderzoeker bij Kaleidos Research, onderdeel van...

Lees meer van deze auteur >

Reacties