In het dagelijks leven is ze actief bij LTO om de ledenbelangen te behartigen in de Tweede Kamer. Afgelopen juni stapte ze in het vliegtuig om haar kennis te delen met mensen die als het ware in een andere wereld leven, in Ghana. Hier verzorgde Agriterra een training voor Ghanese kopstukken binnen een landelijk samenwerkingsorgaan van coöperaties. Marieke Hoste (lobbyist LTO) en Marielle Schreurs (Agriterra) gaven de training.  

 

In Nederland speelt het werk van een lobbyist zich af in het politieke centrum: Marieke loopt veel rond door de Tweede Kamer en spreekt Kamerleden en beleidsmedewerkers aan. Ze stuurt stukken rechtstreeks naar de mailbox van de mensen bij wie ze aandacht wil vragen voor de belangen van de LTO leden. In Ghana vindt lobby plaats op een veel meer decentraal niveau: de politiek is er veel minder georganiseerd dan hier.

 

Toch waren de Ghanese deelnemers aan de cursus die Agriterra organiseerde al bekend met lobby, zo vertelt Marieke: “De een heeft meer ervaring dan de ander, maar alle deelnemers waren  vertegenwoordigers van boerencoöperaties. Ze weten wat het is om een standpunt uit te dragen namens een organisatie. Maar het formelere deel van het formuleren van doelstellingen, strategische keuzes maken, draagvlak verwerven en coalities vormen, daar hadden ze nog bijna niets mee gedaan. Daar hebben we in die vier dagen aan gewerkt.”

 

Tijdens de training bleek dat er eigenlijk een stap terug gezet moest worden: veel deelnemers hadden de belangen van hun achterban niet goed in kaart. “Welke standpunten gaan we naar voren brengen? Wat vinden de leden? Er was laatst precies op dit punt iets mis gegaan: de landelijke organisatie PFAG had met succes een campagne gevoerd bij de overheid, maar de leden waren hier juist boos over geworden: hun standpunten waren dan misschien goed verwoord, maar er was van tevoren geen overleg geweest over het al dan niet aankaarten van dit probleem op landelijk niveau. Hier in Nederland vindt die communicatie wel uitgebreid plaats op allerlei niveaus en krijgt een lobbyist de informatie over waar de behoeften en prioriteiten van de leden precies liggen, vanzelf aangereikt vanuit de organisatie. Het in kaart brengen van die behoefte is de eerste stap voor lobbywerk: zonder deze cruciale informatie bereik je geen resultaat dat je achterban maximaal ten goede komt.” 

 

In oktober van dit jaar zal Agriterra nog eens een workshop verzorgen in Ghana met dezelfde groep mensen. Marieke Hoste kijkt er nu al naar uit: “Het was heel bijzonder om daar te zijn. Mensen voeren heel andere discussies dan waar je in Nederlands ooit mee te maken zal krijgen. De deelnemers waren bijvoorbeeld verontwaardigd dat ze de avondmaaltijd in het hotel kregen aangeboden en geen vrij te besteden budget ontvingen, waarvan ze iets hadden kunnen overhouden.” Marieke hoopt over een aantal maanden concrete resultaten te zien van wat ze in de vorige training de mensen hebben geprobeerd bij te brengen. “De realiteit van ontwikkelingssamenwerking is weerbarstig. Sommige Ghanezen volgen training na training en vullen zo hun tijd, in plaats van de opgedane kennis toe te passen. Als ontwikkelingsorganisatie moet je er op bedacht zijn dat wat je doet zin heeft voor de bredere doelgroep en niet alleen een enkeling ten goede komt. Aan het eind van de training hebben de deelnemers dan ook in groepjes lobbydoelstellingen geformuleerd op concrete onderwerpen, waarmee ze de komende maanden aan de slag gaan. Want het doel is niet het geven van een training aan een kleine groep mensen. Daadwerkelijk een verandering kunnen bewerkstelligen met die groep, dankzij een gerichte training, dat is wat Agriterra wil bereiken.”

 

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer