Journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld

Voordat je verder leest:

Onafhankelijke journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld kost tijd en geld. Als Vriend van OneWorld steun je voor € 4 per maand onze missie, lees je dagelijks bijzondere verhalen, ontvang je ons magazine en meer!

Ja, ik word Vriend Ik lees eerst verder

De Sinterklaasperiode heeft inmiddels een spiegelfunctie voor onze maatschappij gekregen. We worden pijnlijk geconfronteerd met het onversneden racisme waar Nederland mee kampt. Dit jaar werden vreedzame demonstranten uitgemaakt voor weerzinwekkend racistische termen. De regering deed weinig om het heilige demonstratierecht te beschermen en nam geen stelling tegen racisme. Blijkbaar is vrijheid van meningsuiting alleen belangrijk als ons bestuur het ermee eens is.

Blijkbaar is vrijheid van meningsuiting alleen belangrijk als ons bestuur het ermee eens is

“Ik ben hier voor alle volwassenen en kinderen in Nederland die niet gehoord worden”, riep dichter Jerry Afriyie toen hij voor het eerst onrechtmatig werd gearresteerd tijdens de Sinterklaasintocht van Amsterdam. Dat was zeven jaar geleden. Afriyie ontketende samen met Quinsy Gario het begin van een revolutionaire strijd, met als doel een inclusief Sinterklaasfeest. In de afgelopen jaren werden borden met daarop “zwarte piet is racisme” geconfisqueerd, werd activisten hun demonstratierecht ontzegd en werden tientallen demonstranten opgepakt en afgevoerd.

Dit jaar verliepen maar 4 van de 22 demonstraties zonder verstoringen. Pro-zwarte-piet-betogers in Rotterdam gooiden met rookbommen en eieren naar vreedzame anti-zwarte-piet-betogers. In Tilburg werden 48 radicale pro-groepen opgepakt omdat ze de confrontatie wilden aangaan met de anti-zwarte-piet-demonstranten. In Eindhoven voltrok zich het absolute dieptepunt der incidenten. Honderden hooligans ontstaken vuurwerk, gooiden met bier- en frisdrankblikjes en slingerden racistische verwensingen naar het hoofd van betogers. Bij veel demonstraties greep de politie laat of te weinig in. Racistische pro-groepen kregen het zo voor elkaar om het leeuwendeel van de vreedzame demonstraties te verstoren, of zelfs afgelast te krijgen. Iconisch werd het beeld van Afriyie, die tussen het agressieve gedrag en geschreeuw beheerst de eierschalen van zijn jas af stond te vegen. Een held van de revolutie.

scan0011091

Niet welkom aan tafel

Jerry Afriyie schrijft over zijn ervaringen als gast bij RTL Late Night.

“Ik had nooit verwacht dat zo veel volwassen mannen ons groepje met eieren, blikjes en bananen zouden gaan bekogelen”, zei een ontgoochelde betoger in Eindhoven tegen een verslaggever van NRC. Iedereen die in Nederland is opgegroeid met het idee dat de Nederlandse burger het toonbeeld van fatsoen is, zal net zo verbaasd zijn geweest. De stortvloed aan negatieve verhalen die we dagelijks tot ons nemen gaan immers vooral over anderen, niet over de witte Nederlander.

Het pro-kamp heeft lak aan het heilige recht om vreedzaam te demonstreren

Als incidenten zich binnen migrantenkringen voltrekken, zijn bezorgde burgers er als de kippen bij om hun afkeuring uit te spreken. Maar het tafereel dat zich tijdens de intocht voltrok was het werk van racistische Nederlandse anti-democraten. Zij ontnamen betogers het fundamentele recht om hun mening te geven en om hun strijd voor een gelijkwaardige dialoog te voeren. Die agressie is illustratief voor het impliciete en expliciete racisme dat in ons land nog steeds springlevend is. Het laat ook zien dat het pro-kamp met haar gewelddadige tendensen lak heeft aan het heilige recht om vreedzaam te demonstreren.

Onze regering heeft doorgaans haar mond vol van mensenrechten, maar uit Den Haag kwam dagenlang geen enkel geluid. Mark Rutte staat normaal gesproken als eerste klaar om zichzelf als verdediger van het vrije woord op te werpen, maar sprak niet expliciet zijn afkeuring over de relschoppers uit. Het debat is ‘iets voor de samenleving’, zei de premier uiteindelijk. Hij zei ‘niets met zwarte piet-extremisten, noch voor noch tegen’ te hebben.

Door geen stelling te nemen tegen racisme, kiest Rutte impliciet partij

Beide kanten hadden schuld, vond Rutte. Een minister-president die geen stelling neemt tegen virulent racisme en schending van het demonstratierecht halfslachtig afkeurt, kiest impliciet partij. Hij geeft bovendien het signaal af dat het normaal is om met racistisch geweld mensen te verhinderen hun grondrecht uit te oefenen. Het wachten is op het volgende soortgelijke incident.

Jerry Afriyie plaatste vlak voor de intocht een vredelievende videoboodschap online waarin hij zich begripvol uitdrukt over de emoties van de voorstanders van zwarte piet. “Wij begrijpen jullie zeer goed. Ook wij koesteren mooie herinneringen aan het Sinterklaasfeest. Sommigen van ons hebben zelf zwarte piet gespeeld. Zijn wij dan racisten? Nee. Zwarte piet is racisme, niet de mensen die het vieren.”

Afriyie erkent dat het voor veel mensen blijkbaar niet te bevatten dat zij plezier hebben kunnen beleven aan iets dat voor anderen afschuwelijk is. Maar privilege is niks anders dan ontkennen dat er een probleem is omdat het voor jou persoonlijk geen probleem vormt.

Het blijft bewonderenswaardig hoe verzoenend en optimistisch voortrekker Afriyie blijkt, en hoe hij ondanks alle tegenwerking weigert de strijd voor inclusiviteit op te geven. “Als ik met mensen praat, verandert er altijd iets”, zei hij vorig jaar. Met zijn vreedzame strijd leert Afriyie ons belangrijke lessen over beschaving, tolerantie en democratie. Het verzet begint blijkbaar altijd met een onverstoorbaar optimistische held.

Het verzet begint blijkbaar altijd met een onverstoorbaar optimistische held

Voor het maken van verhalen hebben we jouw steun nodig.

Ja, ik word vriend (€4 per maand)
Feel05W9_400x400

Naz Taha

Naz Taha is een journalist van Koerdische afkomst. Ze schrijft, onderzoekt en fotografeert.
Profielpagina