Journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld

Voordat je verder leest:

Onafhankelijke journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld kost tijd en geld. Als Vriend van OneWorld steun je voor € 6 per maand onze missie, lees je dagelijks bijzondere verhalen, ontvang je ons magazine en meer!

Ja, ik word Vriend Ik lees eerst verder

Wat is een effectieve manier van protesteren tegen seksueel geweld in een land waar per jaar 500.000 verkrachtingen plaatsvinden? Dit vroegen studenten van de Rhodes-Universiteit zich af nadat er een lijst rondging op Facebook. Op deze ‘RUReference’ lijst werden de namen van 11 mannen bekend gemaakt die zijn beschuldigd van seksueel geweld maar desondanks op de campus mogen blijven wonen.

#Chapter212

Eén van de posters die als protest werden opgehangen. Bron: OkayAfrica

Als reactie hebben de studenten de campagne #Chapter212 – een referentie naar het hoofdstuk uit de Zuid-Afrikaanse constitutie met betrekking tot de veiligheid en waardigheid van studenten – opgezet. 

Over de gehele campus werden er posters opgehangen met als doel om het bewustzijn over de regelgeving van de universiteit rondom seksueel geweld te vergroten. Op de posters zijn quotes te lezen die illustreren dat meldingen regelmatig worden genegeerd door het management dat en slachtoffers vaak zelf de schuld krijgen. “Leden van onze beweging vinden dat het bestuur verantwoordelijk is voor het in stand houden van een verkrachtingscultuur op Rhodes, daar moet nu verandering in komen,” staat in Activate, het universiteitsblad van Rhodes.

Naakt protest

In Afrika hebben vrouwen vaker hun naakte lichaam gebruikt als protest. Recentelijk hebben soortgelijke protesten in Uganda en Liberië plaatsgevonden. Het naakte lichaam staat symbool voor een combinatie van kwetsbaarheid en kracht. Aan de ene kant is het naakte lichaam een symbool voor machteloosheid. Aan de andere kant laat het ook zien dat degene die onderdrukt zijn nog altijd de baas zijn over hun eigen lichaam.

Tientallen studenten gingen vervolgens naakt de straat op en schreven leuzen zoals ‘No Means No” op hun borst. Sommige dansten, andere hielden toespraken en weer anderen organiseerden lezingen. Omdat verschillende gebouwen werden gebarricadeerd, onderbrak het universiteitsbestuur het academische programma.

De studenten eisten dat het bestuur de regels rondom seksueel geweld aanscherpt en dat de elf verdachte verkrachters onmiddellijk worden geschorst. Verschillende Zuid-Afrikaanse universiteiten toonden hun solidariteit door soortgelijke protesten te organiseren.

Hardhandig einde 

Emoties liepen hoog op toen studenten dreigden de campus af te sluiten en zelf naar de verdachte verkrachters te gaan zoeken. De politie kwam in actie toen wegen naar de universiteit werden afgesloten. Verschillende studenten werden gearresteerd en de politie vuurde rubberen kogels af om de menigte uit elkaar de drijven.

Nadat de universiteit zijn academische programma hervatte werd er een verbod ingesteld dat er voor moet zorgen dat studenten "op geen enkele manier het academische proces kunnen verstoren."

Gevolgen

"This is Mine". Foto: The Times

Ondanks dat de protesten zijn beëindigd staat de nationale discussie over seksueel geweld weer volop in de aandacht.  De protesten hebben met name het systematische onrecht waarin vrouwen worden gedenigeerd en misbruikt naar de voorgrond gebracht. 

De universiteit heeft een interim-commissie opgesteld die moet onderzoeken hoe er effectiever gereageerd kan worden op meldingen van seksueel geweld.

Voor het maken van verhalen hebben we jouw steun nodig.

Ja, ik word vriend (€6 per maand)