Journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld

Voordat je verder leest:

Onafhankelijke journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld kost tijd en geld. Als Vriend van OneWorld steun je voor € 6 per maand onze missie, lees je dagelijks bijzondere verhalen, ontvang je ons magazine en meer!

Ja, ik word Vriend Ik lees eerst verder

Doelloos rondjes lopen

Het lijkt op de set van een horrorfilm. Een nederzetting gebouwd van blauw en wit plastic. Zwarte containers gevuld met ontsmettingsmiddel. Een voormalige leprakolonie omgetoverd tot ebolakliniek waar overleven gevierd wordt met een kleurige handafdruk op een plastic schot. Er staan er maar een handvol op. Daarachter, als ze nog op hun benen kunnen staan, de doodzieken die met gebogen hoofd doelloos rondjes lopen. Een kleine man met een Borsalino hoed op en een doorgroefd gezicht komt op me afgelopen. Hij steekt zijn, door het vele wassen in chloorwater, gebleekte hand niet naar me uit. Op een meter afstand blijft hij staan. We begroeten elkaar met een knik. Hij heeft een zachte blik in zijn lichtbruine ogen. Getraind om de laatste uren van het lijden draaglijk te maken. Een beeld dat me niet meer loslaat.

scale1600x1600xcanscaleuptaylortownf-1418982284-82

De dood heeft haast

Het perfect uitgestoken graf in de harde roodgekleurde grond wacht op één van de zestien doden uit Taylor Town. Besmet geraakt door toedoen van een man die besloot zijn zieke zoon thuis te behandelen. Zestien doden. In een klein dorp. De banken rond het huis zijn een plaats delict geworden. De plank in de keuken heeft drie dagen lang het besmettelijke lichaam van de jongen gedragen. Nergens aankomen. Zonder geluid te maken sluip ik rond. Het is doodstil. Er rijdt een auto met palmtakken, gestoken in de loshangende grill. Achterin ligt een plastic zak met daarin het lijk van een jonge vrouw. Ondanks de gaten in de weg heeft de dood haast.

scale1600x1600xcanscaleuptaylortownf-1418983251-8

Mary

Phoebe hangt met haar hele gewicht aan de hefboom van de pomp. Het duurt even voordat het water uit de pijp stroomt. Ze is zes jaar en wast haar kleren zelf. Ik gooi een emmer over haar hoofd leeg. Ze lacht. Samen lopen we naar boven. Mary slaapt nog. Phoebe buigt zich voorover en legt haar hand op de buik van haar zusje. Ze schrikt, ze voelt warm. Te warm is koorts en koorts is ziek en ziek is…dood. Een man kleedt zich om en komt binnen in een wit pak. Hij neemt haar kleine zusje mee. Met haar handen op haar hoofd kijkt ze de ambulance na. Phoebe draait zich om en rent naar Korto. Ze begraaft haar hoofd in Korto’s schoot. Ze fluistert troostende woordjes in haar oor. Het helpt niet. Ze is alleen. Zes uur later vlieg ik weg van haar.

scale1600x1600xcanscaleuptaylortownf-1418984405-72

De visagiste wil mij niet aanraken

Ik word met terugwerkende kracht paranoïde. De hysterie hier heeft mij achterhaald. Keer op keer vertel ik mijn verhaal. Op radio en TV. Dat is goed voor het verwerkingsproces zeggen ze. Ineens mag ik niet langskomen want ik zorg voor onrust op de redactie en de visagiste wil mij niet aanraken. Begrijp je? Mijn hand wordt niet geschud. Hij heeft een kleine thuis. Ik snap het. Af en toe lig ik wakker en soms droom ik van ebola. Ben ik voorzichtig genoeg geweest? De oom van Phoebe die ik sprak is nu dood. Hij stond naast me. Mary lag vlak voor me. Ze had een snotneus. Zo’n vieze die peuters altijd hebben.

scale1600x1600xcanscaleuptaylortownf-1418985255-89
Phoebe 6yrs and Mary 11 months are two girls from the same family who are from TaylorTown (Bomi county). A man came from a quarantined house in Monrovia to TaylorTown. He got sick, but the local medicine man convinced the community he was from the leopard society (http://en.wikipedia.org/wiki/Leopard_Society). The community mixed up his ebola illness for the transformation process. He eventually died. His remains stayed in the community for three days and he was buried in the village after a funeral ceremony. Soon after, 15 people from the community became sick and were admitted in the ETU in Bong after a positive ebola test. TaylorTown was quarantined, market got closed and nobody is allowed in or out.  Save the Children received a call that two little girls were tested negative unlike their parents. Since their next of kins were either in the ETU or in the quarantined village, they had nowhere to go. We decided to transfer the girls to an ICC (interim care centre) in Monrovia, where they will be looked after for 21 days followed by an evaluation of where they will go (depends who survives).  When we were in the ICC visiting the girls last saturday, the youngest girl Mary developed a high fever. She was taken by an ambulance to an ETU in Monrovia.  A caretaker holds Phoebe when she breaks down in tears after seeing her sister leave.

Thermometer

Voor het laatst steek ik de thermometer in mijn mond. Ik heb geen ebola. Maar ik ben het nog niet kwijt.

Bekijk de fotoreeks hier fullscreen.

Voor het maken van verhalen hebben we jouw steun nodig.

Ja, ik word vriend (€6 per maand)
670

Chris de Bode

Profielpagina

Advertentie

wca2019_600x500_v4 (002)