‘Alsjeblieft, ga weg!’

Het was vier graden onder nul en het sneeuwde toen Alessio Paduano eind vorig jaar bij de Bosnische grens met Kroatië aankwam. De Italiaanse fotograaf trof aan de rand van de Bosnische stad Bihać een verlaten gebouw aan, waar voornamelijk Afghaanse en Pakistaanse mannen bivakkeerden. Sinds de Servische grenzen met Hongarije en Kroatië zijn gesloten, proberen veel migranten via Bosnië naar Noord-Europa te reizen. Ging het in 2017 nog om een kleine achthonderd mensen, in 2018 waren het er volgens The New York Times bijna dertig keer zoveel.

Paduano: “Twee jonge Pakistanen, Amanullah en Bashir, vertelden me dat ze twee pogingen hadden gedaan om de grens over te steken. En beide keren waren ze tegengehouden door de Kroatische politie. Toch prezen ze zichzelf gelukkig, want anderen waren geslagen en bestolen.” Het internationale Rode Kruis uitte eerder al zorgen over geweld aan de Bosnisch-Kroatische grens. “Als ik op dit soort plekken ben, voel ik veel frustratie en onmacht”, zegt Paduano. “Tegelijkertijd voel ik me bevoorrecht dat ik in een land ben geboren zonder oorlog waar ik aan moet ontsnappen. Ik stel me soms voor hoe het zou zijn als ik in de schoenen stond van de persoon die ik fotografeer.”

In het ijskoude Bihać kon hij daar een glimp van opvangen toen hij, met zijn hoofd volledig in een sjaal gewikkeld, een café binnenliep. “Ik vroeg om koffie, maar de barman zei ‘Nee, alsjeblieft, ga weg!’ Hij moet me voor een migrant hebben aangezien. Volgens mij neemt de spanning in de stad langzaam toe en heeft een deel van de bewoners genoeg van de migranten.”

Waar hij ook komt als fotograaf, Frankrijk, Griekenland, Servië, Kroatië, de verhalen van de migranten die hij ontmoet lijken vaak op elkaar. “Ze zijn allemaal even triest. Velen zijn al jaren onderweg en proberen koste wat het kost Noord-Europa, met name Duitsland, Frankrijk en Groot-Brittannië, te bereiken.”