OneWorld presenteert:

Voordat je verder leest:

Onafhankelijke journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld kost tijd en geld. Als Vriend van OneWorld steun je voor € 4 per maand onze missie, lees je dagelijks bijzondere verhalen, ontvang je ons magazine en meer!

Ja, ik word Vriend Ik lees eerst verder

Begin 2015 kreeg Remy (33) te horen dat hij hiv heeft. Een jaar later zit hij ontspannen op de bank om zijn verhaal te doen. Aan niets is te merken dat hij ziek is. Wie een hiv-patiënt denkt te kunnen herkennen aan uiterlijke kenmerken heeft het mis. Remy oogt vrolijk, vol energie en gezond.

Samen met zijn bejaarde kat Ukkie woont Remy in Haarlem, maar hij is geboren en getogen in een klein dorp in Limburg. Hij was het nakomertje in een doorsnee gezin met drie kinderen. De dagen bracht hij veelal buiten door, in het nabij gelegen bos. “Ik was een rustig kind, een beetje een einzelgänger. Met mijn twee broers, die een stuk ouder waren, ging ik niet veel om. Zij hielden van stoere dingen doen, luisterden naar Metallica. Daar had ik niet veel mee. Ik was graag op mezelf en had niet veel vriendjes. Ik kon mezelf goed vermaken en was echt een dromer.”

Zijn ouders hebben hem altijd alle vrijheid gegeven om zichzelf te zijn. Toen hij rond zijn tiende stoeide met zijn seksualiteit en zich afvroeg of hij op jongens of meisjes viel, zei zijn moeder: ‘Maak je niet druk. Je komt er vanzelf wel achter en dan kun je het gewoon zeggen, dat is geen probleem’. Een paar jaar later, toen hij veertien was, kwam hij uit de kast. “Dat zie ik als mijn eerste coming out. Vertellen dat ik hiv had voelde als een tweede coming out.”

“Ik liet me regelmatig testen, dat is wel normaal in de homogemeenschap als je wisselende contacten hebt. Ik wist in dit geval dat ik risico had gelopen, maar ik had geen klachten, dus toen ik te horen kreeg dat ik hiv had kwam het toch onverwacht. De arts zei meteen: ‘Je gaat er niet dood aan.’ Ik ben zelf verpleegkundige dus medisch gezien wist ik wel wat van hiv, maar op dat moment weet je even helemaal niets. Ik was helemaal lamgeslagen. Je belandt in een soort waas en het kost tijd om het nieuws een plek te geven.”

Ik ben zelf verpleegkundige, dus medisch gezien wist ik wel wat van hiv. Maar op dat moment weet je even helemaal niets

LevenmetHIV_Mindshakes_2016_cDesirévandenBerg_487A3074
Remy (33) Beeld door: Desiré van den Berg

Toen Remy het aan familie en vrienden vertelde schrokken ze zich kapot. “Een van mijn broers dacht echt dat ik doodging. Hij zag meteen mijn begrafenis voor zich. Maar hij reageerde ook heel lief, net als iedereen eigenlijk. De band met mijn andere broer is zelfs hechter geworden na de diagnose. Echt negatieve reacties heb ik nooit gehad. Niemand heeft ooit gezegd dat het mijn eigen schuld is. Het klinkt gek, maar ik zou het wel fijn vinden als iemand dat een keer zou zeggen. Misschien omdat ik het zelf zo vind.

Natuurlijk denk je: van wie zou ik het hebben? Ik had een vermoeden van wie ik het had gekregen en ik heb die jongen daarmee geconfronteerd. Hij bleek al te weten dat hij hiv had. Ik heb nooit excuses van hem ontvangen. Iedereen vroeg: ’Ben je niet boos?’’ Maar nee dat ben ik niet, ik was er uiteindelijk zelf bij.”

Het virus nam Remy’s leven over. “In het begin zat het echt dag en nacht in mijn hoofd. Ik was continu gefixeerd op hiv en de medicijnen die ik moest innemen. Bij elke verkoudheid dacht ik: dit is het, dit is de hiv! Ik vond mezelf af en toe heel zielig. Ik heb me echt down gevoeld. Zo van: ik heb het zelf gedaan en nu zit ik ermee.”

Maar de diagnose werkte ook als een wake-up call. Het is een reden geweest om meer te reflecteren op zijn leven. Hij besluit om meer in het hier en nu te leven. “Hiv zet je met beide benen op de grond. Wat doe ik nu? Waar sta ik in het leven? Ik ga bewuster met mijn gezondheid om en ik ben mijn vrienden meer gaan waarderen. Zij waren er altijd voor mij en hebben me nooit afgewezen. Het is gek, maar als je iets persoonlijks vertelt wat zo’n impact heeft, dan schept dat een band en wordt het vertrouwen groter.”

Voordat Remy zijn diagnose kreeg kwamen niet zijn vrienden, maar zijn carrière op de eerste plaats. “Ik vond status en carrière heel belangrijk. Ik wilde meer geld verdienen en elke keer hogerop komen. Van verpleegkundige naar projectleider, naar teamleider en uiteindelijk manager. Vlak voordat ik te horen kreeg dat ik hiv had was ik leidinggevende in de ouderenzorg. Ik had de leiding over een groot team, maar het was eigenlijk een klotebaan. Ik had altijd de ambitie om hogerop te komen maar die ambitie is helemaal verdwenen. Ik wil gewoon doen wat ik leuk vind.”

Zijn baan in de ouderenzorg gaf Remy op om als verpleegkundige bij de SOA-kliniek te werken. Hij legt uit dat zijn hiv hier soms zelfs in zijn voordeel werkt. “Het kan je helpen contact te leggen, als je zelf de diagnose hiv aan iemand moet geven. Dat is af en toe wel gek om te doen. De eerste keer vond ik het heel confronterend. Ik zag mezelf zitten. Nadat ik die diagnose gaf moest ik echt naar buiten; even een luchtje scheppen.”

Ik zag mezelf zitten. Nadat ik die diagnose gaf moest ik echt naar buiten; even een luchtje scheppen

Zijn leven voelt nu weer als vanouds. Hij is ook weer aan het daten. “In het begin heb ik gedacht: voorlopig hoef ik geen seks meer. Dat duurde ongeveer een half jaar en toen werd alles weer normaal. Op Grindr en Gay Romeo zeg ik weleens dat ik hiv heb. Sommigen vragen dan: ‘Waarom moet je dat zeggen?’ Maar qua reacties maakt het niet veel uit. De eerste keer dat ik het op mijn profiel zette, kreeg ik weinig reacties. Oh, ik maak mezelf niet populair, dacht ik, maar toen ik het er weer afhaalde kreeg ik ook niet veel reacties.” Lachend: “Ik zal dan sowieso wel niet zo populair zijn.”

“Ik zou graag een vriend willen, maar relaties vind ik lastiger dan losse sekscontacten. Het zou het makkelijkst zijn als ik iemand ontmoet die ook hiv-positief is, zodat het geen probleem is in de relatie. Er is toch altijd de angst dat je hiv overdraagt en je partner besmet. Theoretisch weet ik dat het niet mogelijk is om het virus over te dragen als je een monogame relatie hebt en, zoals ik, je medicijnen inneemt, maar ik denk toch dat het een belemmering kan zijn. Als ik nu seks heb speelt het altijd mee. Als je van iemand houdt is die angst groter dan wanneer je iemand ontmoet via Grindr.”

Een relatie is voor Remy nu nog geen belangrijk onderwerp. Belangrijker vindt hij het om het stigma rondom hiv tegen te gaan. “Ik zou willen dat mensen er opener over zijn. Blijkbaar kan dat niet voor iedereen, dat vind ik zonde. Heb het erover met elkaar.”

Dit interview werd in 2016 afgenomen. De achternaam van Remy is bekend bij de redactie.

Voor het maken van verhalen hebben we jouw steun nodig.

Ja, ik word vriend (€4 per maand)
18671096_10158738635100301_3429755704552629738_n

Sabrina Simons

Chef Online

Sabrina Simons (Amsterdam, 1981) is sinds februari 2018 Chef Online van OneWorld. Ze studeerde Media en Cultuur aan de UVA en deed ruim 6 …
Profielpagina
10257863_759984994041978_5668967154260203353_o

Zen Rijkaard

Freelance redacteur

Zen Rijkaard (1988) studeerde Film- en televisiewetenschap in Utrecht en werkt momenteel aan diverse jeugdprogramma’s van de NTR …
Profielpagina