OneWorld presenteert:

Voordat je verder leest:

Onafhankelijke journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld kost tijd en geld. Als Vriend van OneWorld steun je voor € 6 per maand onze missie, lees je dagelijks bijzondere verhalen, ontvang je ons magazine en meer!

Ja, ik word Vriend Ik lees eerst verder

De eerste International Day to End Violence Against Sex Workers (IDEVASW) werd georganiseerd in de Verenigde Staten in 2003. Sekswerkers kwamen samen om collega’s te gedenken die het slachtoffer waren geworden van seriemoordenaar Gary Ridgway. Hij verklaarde: “Ik koos prostituees omdat ik dacht dat ik er zoveel zou kunnen vermoorden als ik wilde, zonder gepakt te worden.”

Ridgways woorden waren pijnlijk raak. Twintig jaar lang bleef hij onbestraft, ook al opereerde hij recht in het vizier van rechercheurs. Annie Sprinkle, een van de oprichters van IDEVASW, schreef daarover: “Geweldsmisdrijven tegen sekswerkers blijven ondergerapporteerd, onbesproken en onbestraft. Er zijn echt mensen die er niet om geven wanneer sekswerkers slachtoffer worden van haatmisdrijven, wanneer we worden geslagen, verkracht of vermoord.”

Daarom was het tijd voor een jaarlijkse internationale gedenkdag. “Ik wilde mijn whore sisters gedenken die zo gruwelijk en onnodig waren gestorven. Ik gaf er wél om, en ik wist dat anderen dat ook doen. In whore pride solidarity, Annie Sprinkle.”

Vanesa Campos

Een van de collega’s die dit jaar wordt herdacht is Vanesa Campos. Ze was een transgender sekswerker van Peruviaanse afkomst. Ze woonde en werkte twee jaar in Parijs, schrijft het Europese sekswerker-netwerk ICRSE. Ze werd afgelopen zomer neergeschoten door overvallers die het gemunt hadden op haar en haar klant.

Woede ontsproot in Frankrijk en daarbuiten. In Parijs marcheerden honderden sekswerkers, lhbtqia+-activisten en supporters op straat met witte rozen, scanderend “Trans assassinée, État complice!” Dit betekent “Een transgender vrouw is vermoord, de staat is medeplichtig.”

Een transgender vrouw is vermoord, de staat is medeplichtig

De demonstranten verwijzen hiermee naar de invoering van het beruchte Zweedse Model in Frankrijk in 2016, dat de klanten, woningverhuurders, zakelijke relaties en families van sekswerkers criminaliseert. Volgens onderzoek van Médecins du Monde zijn werkomstandigheden van sekswerkers sindsdien verslechterd en is geweld tegen sekswerkers toegenomen.

“Deze wet is 100 procent verantwoordelijk voor Vanesa’s dood,” zegt de Franse Giovanna Rincon, transrechtenactivist en voormalig sekswerker. Ze vertelt dat er een paar jaar geleden zelden werd gewerkt op de afgelegen, gevaarlijke plek in Bois de Boulogne, waar Vanesa Campos werd vermoord. Om politiecontroles te vermijden, gebeurt dat nu wel.

27384488480_57d54c4fb4_b2

Stop de verheerlijking van het Zweedse anti-prostitutiemodel

Sekswerker Hella Dee pleit voor de decriminalisering van haar beroep.

Geweld op het kruispunt

Een recente meta-analyse van wetenschappers in Londen concludeert dat de criminalisering van sekswerk, inclusief indirecte criminalisering zoals in Frankrijk, geweld tegen sekswerkers normaliseert. Een toenemend stigma en slechte toegang tot het rechtssysteem spelen daarbij een rol; iemand zonder sterke sociale support en overheidsbescherming is immers een ideaal slachtoffer voor geweldplegers.

De onderzoekers concluderen ook dat het effect van criminalisering op sekswerkers niet gelijk is verdeeld. Het handhaven van repressieve wetgeving richt zich namelijk vaak op specifieke groepen zoals transgender werkers, migranten en vrouwen van kleur.

Dat deze kruisende vormen van stigma en discriminatie het risico vergroten op fataal geweld, blijkt onder meer uit onderzoek naar moorden op transgender mensen. Niet alleen is het aantal moorden op transgender mensen alarmerend hoog, 88 procent van de slachtoffers in Europa deed sekswerk. En 43 procent van de slachtoffers had een migratieachtergrond.

Aangifte doen? Liever niet!

Uit recent Nederlands onderzoek blijkt dat veruit de meeste sekswerkers in Nederland geen aangifte doen van geweld. Niet alleen uit angst voor vervolging en uithuiszetting, maar ook omdat aangiftes simpelweg niet serieus genomen worden.

“Ze gingen nog bediscussiëren of het wel echt aanranding kon zijn omdat ik een prostituee ben,” vertelt een sekswerker die meedeed aan het onderzoek. Een andere respondent vertelt dat haar aangifte van verkrachting werd geweigerd. Ze was immers vrijwillig naar het huis van de klant gegaan.

Een zelfstandige escort in het onderzoek vertelt: “Waarom ik het eng vind om aangifte te doen? Natuurlijk wil ik geen Belastingdienst op mijn stoep [lacht]. Of dat mijn nummer overal bekend wordt. Voor mijzelf maakt het niks uit, maar ik heb een dochter van acht. Ik wil niet dat zij hiermee op school gepest wordt. Dus ik denk een beetje aan haar. Ik bescherm haar voor mijn werk.”

Een sociaal stigma kan ook op deze manier grote gevolgen hebben. Zo merkt een sekswerker in hetzelfde onderzoek op dat ze niemand heeft verteld dat ze sekswerk doet. Mocht er iets gebeuren, dan weet niemand waar ze is.

Vijftien jaar na de eerste International Day to End Violence Against Sex Workers komen sekswerkers ook dit jaar weer samen op 17 december, inmiddels wereldwijd. Om slachtoffers te gedenken én om actie te voeren tegen de oorzaken van het structurele geweld dat we meemaken. Stop criminalisering. Stop geweld.

Voor het maken van verhalen hebben we jouw steun nodig.

Ja, ik word vriend (€6 per maand)
670

Hella Dee

Hella Dee is een sekswerker en lid van PROUD, de Nederlandse belangenvereniging voor en door sekswerkers. Ze publiceert onder een …
Profielpagina

Advertentie

VeggieWorld 2019

Advertentie

MTM-19-19_oneworldbanner_2 (002)