Journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld

Voordat je verder leest:

Onafhankelijke journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld kost tijd en geld. Als Vriend van OneWorld steun je voor € 6 per maand onze missie, lees je dagelijks bijzondere verhalen, ontvang je ons magazine en meer!

Ja, ik word Vriend Ik lees eerst verder

Op Bantar Gebang wordt niet alleen dagelijks 7.000 ton troep gedumpt, er is ook een complete samenleving ontstaan. Zo is Muji niet alleen plasticverzamelaar, maar ook vroedvrouw in het bij de stortplaats ontstane dorp Ciketing Udik. Vroeger groeiden nederzettingen langsrivieren, omdat het water nodig was voor levensonderhoud. Nu ontstaan er dorpen aan de rand-van afvalstortplaatsen.

De Italiaanse fotograaf Elisabetta Zavoli, die sinds 2012 in Jakarta woont, legde het leven rond Bantar Gebang vast. Zij noemt plekken als deze ‘de nieuwe mijngebieden’, omdat de materialen in de vuilnishopen als nieuwe, ruwe grondstoffen beschouwd kunnen worden. De inwoners zijn volgens Zavoli hedendaagse mijnwerkers. “Er zijn bergen gemaakt van afval, er is herrie vanaf- en aanrijdende vuilniswagens en er zijn geuren van composterend groenafval”, vertelt ze.

De 25 meter hoge afvalberg is op veel plekken instabiel en kan instorten als er mensen op lopen

De afvalberg trekt al jaren volk aan. “Veel bewoners zijn binnenlandse migranten die van het platteland komen op zoek naar werk. De meesten zijn niet formeel geschoold”, legt Zavoli uit. Vooral met plastic zoeken, verzamelen en doorverkopen aan handelaren en recyclingcentra verdienen de meesten hun geld voor scholing van de kinderen of gezondheidszorg.

Het verzamelen van afval is niet alleen zwaar werk, het is ook gevaarlijk. De 25 meter hoge afvalberg is op veel plekken instabiel en kan instorten als er mensen op lopen. Ook scherpe voorwerpen en schadelijke chemicaliën vormen een gevaar. Het is dan ook officieel illegaal om op Bantar Gebang te wonen en op de afvalberg te klimmen, maar de overheid grijpt niet in. Het is typerend voor de afvalcrisis waarin Indonesië zich bevindt, waarin er meer afval wordt geproduceerd dan het land kan verwerken. Zavoli:-“Wat ooit een tijdelijke oplossing leek voor veel mensen, wordt nu langzaam een vaste leefomgeving, ingeklemd tussen de maatschappij en wat de maatschappij wegdoet.”

CBE_3009
Tegen de achtergrond van het dorp Ciketing Udik is geen berg van aarde te zien, maar een berg van afval. Op de voorgrond de illegale woningen van de afvalverzamelaars. Beeld door: Elisabetta Zavoli
BET_0477
Elke dag gaat mak Muji (rechts) met zonsopgang naar de stortplaats en verzamelt plastic en andere materialen, zoals glas, blik, ijzer en schoenen, om later te verkopen. Beeld door: Elisabetta Zavoli
CBE_5621
De kleindochter van Mak Muji, Elisaprilla, is twee maanden oud. Een net beschermt haar tegen de vele vliegen die ook op de afvalberg leven. Beeld door: Elisabetta Zavoli
CBE_3865
Mak Muji helpt als vroedvrouw in het vuilnisdorp zwangere vrouwen. Ze geeft massages en helpt bij de bevalling. Beeld door: Elisabetta Zavoli
CBE_6379
Een kiosk verkoopt eten aan de rand van Ciketing Udik. Met zonsondergang is het een ontmoetingsplaats voor vrouwen en kinderen, die samenkomen na een dag werken.
CBE_3842
De kippen van Mak Muji’s familie zoeken rijstkorrels tussen de afvalzakken en de draagmand waarmee het afval elke dag wordt verzameld.

Voor het maken van verhalen hebben we jouw steun nodig.

Ja, ik word vriend (€6 per maand)
IMG_20181218_121626

Fleur Bubbert

Freelance journalist

Fleur Bubbert (1997) is student journalistiek en hoopt met haar verhalen de wereld een stukje mooier, duurzamer en rechtvaardiger te maken.
Profielpagina
io2_400x400

Elisabetta Zavoli

Fotograaf

Profielpagina

Advertentie

wca2019_600x500_v4 (002)