Journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld

Voordat je verder leest:

Onafhankelijke journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld kost tijd en geld. Als Vriend van OneWorld steun je voor € 6 per maand onze missie, lees je dagelijks bijzondere verhalen, ontvang je ons magazine en meer!

Ja, ik word Vriend Ik lees eerst verder

Het verbod op gratis plastic tassen, dat begin 2016 inging, leek het startschot te zijn voor een ware totebag-epidemie. Zelfs mijn werkgever OneWorld kon het niet laten om vorig jaar een eigen tote-bag uit te brengen. Een camelkleurige katoenen tas met een groot OneWorld-logo erop. In ruil voor een gratis tas liep ik er voortaan bij als levende reclamezuil. Afgaand op de enorme tassen-verzameling in mijn kast, is het een populaire marketingstrategie.

Mijn kast vulde zich het afgelopen jaar met maar liefst twaalf katoenen schoudertasjes. Ik kreeg er eentje cadeau toen ik bij De Nacht van NRC was geweest, er lag er eentje klaar op mijn stoel als welkomstgeschenk bij een grote kledingtop in Kopenhagen en bij Dille & Kamille besteedde ik meer dan dertig euro, waarmee ik de gelukkige eigenaar werd van een canvas (lees: katoen) boodschappentas. Hoera?

 

image4
De stapel katoenen tassen uit mijn eigen kast Beeld door: Emy Demkes

Ellendige troep

Het idee achter de katoenen shoppers is goed bedoeld: door een eigen tas mee te nemen naar de winkel, hoef je geen plastic tasje meer te kopen. En plastic is ellendige troep waar we vanaf moeten, dat weten we allemaal.

Maar als je dacht dat een katoenen schoudertas duurzaam was, dan heb je het mis. Uit onderzoek naar de milieu-impact van verschillende draagtassen scoort de katoenen tas niet zo goed. “Voor het produceren van katoen is veel landbouwgrond en water nodig”, legt Sytske de Waart van Milieu Centraal uit. “Bovendien is er veel meer materiaal nodig voor het maken van een katoenen tas dan voor een tas van plastic.”

Er is wel een kanttekening te maken: als je de katoenen tas meer dan 75 keer gebruikt, dan wint het van plastic. De Waart: “Maar het slaat natuurlijk nergens op als je die katoenen tasjes overal bij blijft krijgen. Dan haal je die 75 keer niet.”

Eén tas = 40 keer douchen

Dat de milieu-impact van de katoenen tasjes zo groot is, heeft naast landgebruik voor een belangrijk deel te maken met de grote hoeveelheid water die tijdens de katoenteelt nodig is, terwijl veel katoen in gebieden wordt geteeld waar water schaars is.

Hoeveel water zou er in mijn OneWorld-tasje zitten? Als je weet dat voor het produceren van een kilo katoen al gauw 20.000 liter water nodig is, en in dit katoenen tasje zo’n 100 gram katoen zit, kom je uit op zo’n 2.000 liter water. Om je een idee te geven hoeveel dat is: omgerekend zo’n 40 douchebeurten. Doe dat keer de 150 tasjes die OneWorld liet maken en je komt uit op een schrikbarend cijfer van 6.000 keer douchen. Niet echt een verantwoorde manier van reclame maken.

Het feit dat dit tasje bestaat uit biologisch katoen maakt overigens geen verschil voor het waterver-bruik. Wel moet worden opgemerkt dat er geen kunstmatige bestrijdingsmiddelen of kunstmest zijn gebruikt tijdens de teelt. Is er toch nog iets positiefs over te zeggen.

image31
De OneWorld-tas Beeld door: Emy Demkes

Wat nu?

Begrijp mij niet verkeerd: zo’n katoenen tas is hartstikke fijn om te hebben. En ik kan iedereen aanraden om standaard zo’n shopper mee te nemen, waar je ook naartoe gaat. Want als er iets is dat mijn irritatie over de katoenen tas overstijgt, dan zijn het wel mensen die elke keer dat ze boodschappen hebben gedaan nog steeds met een arm vol plastic tasjes de winkel uitlopen.

Bovendien zijn de papieren tasjes, die winkeliers nu aan de lopende band als alternatief uitdelen, ook een slecht idee. De Waart: “Papier heeft een behoorlijke milieu-impact. De tasjes hebben minder draagkracht en zijn niet her te gebruiken omdat ze snel kapot gaan.” De meest duurzame herbruikbare tassen zijn volgens De Waart degene die gemaakt zijn van gerecycled materiaal.

Conclusie: een katoenen tote-bag is hartstikke handig om te hebben, maar twee, hooguit drie is meer dan zat. En gebruik hem dan vooral meer dan 75 keer, of nog beter: tot hij helemaal versleten is. Als boodschap aan bedrijven wil ik meegeven: als je ervan overtuigd bent dat je door het maken van dit soort tasjes bijdraagt aan het verminderen van de plastic soep, vraag er dan op zijn minst een paar euro voor. Dan weet je zeker dat mensen hem nodig hebben, en zullen gebruiken.

Ikzelf ben voorlopig wel even voorzien.

Voor het maken van verhalen hebben we jouw steun nodig.

Ja, ik word vriend (€6 per maand)
emydemkes2

Emy Demkes

Redacteur fair fashion

Emy Demkes is freelance journalist en schrijft voornamelijk over de achtergronden van onze kleding. Van de arbeidsomstandigheden in …
Profielpagina

Advertentie

MTM-19-19_oneworldbanner_2 (002)