Journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld

Voordat je verder leest:

Onafhankelijke journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld kost tijd en geld. Als Vriend van OneWorld steun je voor € 4 per maand onze missie, lees je dagelijks bijzondere verhalen, ontvang je ons magazine en meer!

Ja, ik word Vriend Ik lees eerst verder

Etalages vol mooie zomerjurkjes en hippe t-shirts en winkeltassen gevuld met kleren. Loop door een grote winkelstraat en je ziet waar dit verhaal voor een groot deel over gaat: de hoeveelheid kleding die we produceren en consumeren. Meer dan 100 miljard jurkjes, t-shirts, broeken, jassen en andere kledingstukken overspoelen jaarlijks de markt. Een verdubbeling ten opzichte van 15 jaar geleden. Bovendien is kleding steeds goedkoper geworden. Voor 20 euro heb je tegenwoordig een tas vol met kleren, iets dat enkele tientallen jaren geleden niet mogelijk was.  

Voor de prijzen hoeven we het dus niet te laten, en daar maken we gretig gebruik van. Zo koopt een Nederlander ongeveer elk jaar 46 nieuwe kledingstukken, schoenen en accessoires. En dat terwijl de gemiddelde kledingkast al 173 items telt. Wereldwijd kopen we maar liefst vier keer zoveel kleding als twee decennia geleden.

TrueCost_FilmStill_07
Steeds meer landen in Afrika roepen de import van tweedehandskleding een halt toe. Het is slecht voor de lokale economie. Beeld door: The True Cost Movie

Kijk naar de voetafdruk van 1 spijkerbroek: 20.000 liter water = 200 x douchen, 32 kg CO2 = 150 km autorijden, en enorm veel pesticiden en chemicaliën

Babette Porcelijn, De verborgen impactTweet dit

Chemicaliën

Die groeiende vraag naar kleding is niet onschuldig. De kledingindustrie is een enorme vervuiler. Kijk alleen al naar de voetafdruk van een spijkerbroek: 20.000 liter water (200 keer douchen), 32 kg CO2 (150 kilometer autorijden), en een aanzienlijke hoeveelheid pesticiden en chemicaliën. [Babette Porcelijn, De verborgen impact]

En dan de modesector in zijn geheel: in 2015 stootte de kledingindustrie net zoveel broeikasgassen uit als de hele internationale transportsector bij elkaar. Het is goed dat we ons steeds meer druk maken over ons vlieggedrag, maar kijk ook eens naar je eigen kledingkast.

Het is bovendien niet alleen ons koopgedrag waar we ons zorgen over moeten maken. Een steeds groter probleem schuilt in de omloopsnelheid van kleding. We kopen namelijk niet alleen veel meer, we gooien kleren ook steeds sneller weg. Geschat wordt dat meer dan de helft van alle geproduceerde fast fashion in minder dan een jaar wordt afgedankt. Informatie van MVO Nederland, het CBS en Rijkswaterstaat wijst uit dat we jaarlijks per persoon in Nederland ongeveer veertig items weggooien. Reken maar uit hoeveel dat er in totaal zijn. 

Verbrandingsoven

Waar blijven al die kleren? En wat moeten we ermee? Die vragen zijn urgenter dan ooit nu steeds meer Afrikaanse landen zeggen te willen stoppen met de import van tweedehands textiel, kleding recyclen (nog) niet hoogwaardig kan, grondstoffen steeds schaarser worden en de gevolgen van klimaatverandering steeds extremer. En als dat nog niet genoeg was: de vraag naar kleding blijft de komende jaren alleen maar toenemen. En niet zo’n beetje ook.

Voor een deel heeft die toename te maken met de groeiende middenklasse, voor een ander deel met de groeiende wereldpopulatie. Door de toegenomen welvaart in Brazilië, China, India, Mexico en Rusland groeide de kledingverkoop in deze landen acht keer zo hard als in Canada, Duitsland, Engeland en Amerika.

Ook blijft de vraag naar kleding in opkomende markten in Azië en Afrika snel groeien. Als de groei doorzet zoals verwacht, zou de totale verkoop van kleding in 2050 uitkomen op 160 miljoen ton, drie keer meer dan nu het geval is. Dat is een probleem, want de impact die de industrie op het milieu heeft, is nu al enorm. Bovendien weten we nog altijd niet wat we met die miljoenen kledingstukken aanmoeten die elk jaar worden weggegooid.

TrueCost_FilmStill_19
Miljoenen kledingstukken komen elk jaar op de vuilnisbelt terecht Beeld door: The True Cost Movie

Afdankertjes

Van minder dan één procent van alle kleding die wereldwijd wordt afgedankt, wordt nieuwe kleding gemaakt. Ongeveer 13 procent wordt gerecycled en verwerkt tot poetsdoeken, isolatiemateriaal of de vullingen voor matrassen. (Dit wordt ook wel ‘down-cycling’ genoemd, omdat de waarde enorm daalt.) Een ander deel van de kleding wordt ingezameld en geëxporteerd naar onder meer India en Pakistan, Rwanda en Tanzania. Het overgrote deel gaat echter rechtstreeks de verbrandingsoven in of belandt op de vuilnisbelt.

Veel ogen zijn op dit moment gericht op het recyclen van kleding. Dit wordt gezien als de oplossing voor veel problemen: zo doet het de vraag naar nieuwe grondstoffen afnemen, de kledingafvalberg krimpen en de impact op het milieu aanzienlijk terugdringen. Maar is dit daadwerkelijk de oplossing, en hoe snel gaan de ontwikkelingen op dit gebied? Van oude kleren nieuwe kledingstukken maken is nog nauwelijks mogelijk.  

Wat moeten we dan in hemelsnaam met al onze afdankertjes? De komende tijd ga ik voor OneWorld op zoek naar een antwoord op deze vraag. In een reeks artikelen verken ik onder meer de toekomst van tweedehandskleding, het recyclen van textiel en mogelijke andere oplossingen. Natuurlijk kijk ik ook hoe het zit met de preventie van het probleem: moeten we niet gewoon minder produceren en consumeren?

Voor het maken van verhalen hebben we jouw steun nodig.

Ja, ik word vriend (€4 per maand)
emydemkes2

Emy Demkes

Redacteur fair fashion

Emy Demkes is freelance journalist en schrijft voornamelijk over de achtergronden van onze kleding. Van de arbeidsomstandigheden in …
Profielpagina

Advertentie

600x500px-Banner-002