Door Herman Vuijsje Het was ‘open dag’ in een Amsterdams kraakpand dat jubileerde. In het donkere onderstuk stonden kraampjes waar je ingelijste graffiti kon kopen, en ander alternatief spul. Zuigen is zilver, vegen is goud las ik op een van de stalletjes. De koopwaar bestond uit kleurig beschilderde bezems in verschillende maten. ‘Vijftien euro voor…

Door Herman Vuijsje

Het was ‘open dag’ in een Amsterdams kraakpand dat jubileerde. In het donkere onderstuk stonden kraampjes waar je ingelijste graffiti kon kopen, en ander alternatief spul. Zuigen is zilver, vegen is goud las ik op een van de stalletjes. De koopwaar bestond uit kleurig beschilderde bezems in verschillende maten.

‘Vijftien euro voor een kinderbezem’, zei de jongen achter de kraam. Een echte kraker zo te zien, met lang haar in een staartje. ‘Ik laat ze maken in Sri Lanka. Wil je een Green Roses dessin of een Red Hawaii? Ze zijn ook verkrijgbaar met een kleurige hoes. Kijk maar op de website, hier is mijn kaartje.’

Thuisgekomen googelde ik naar www.devegendehollander.nl en viel van de ene verbazing in de andere. Hergen, zoals hij bleek te heten, is een jongen van goede komaf die international business management studeerde, maar bezems begon te produceren met krakers als arbeidskrachten.

Na een tijd dacht hij: waarom de fabricage niet ter hand genomen waar de grondstoffen zijn? Hij reisde naar Sri Lanka, de belangrijkste bezemexporteur ter wereld. Zowel het rubberhout voor de stelen als de kokosvezels voor de bezems zelf zijn daar in overvloed aanwezig.

Hergen zette talentvolle schilders en houtsnijders aan het werk om zijn ‘pronkbezems’ te maken en te beschilderen. De meesten behoren tot de laagste kasten. Ze verdienen zes tot veertien euro per dag, vier maal modaal in Sri Lanka. Hij heeft ook getrouwde vrouwen in dienst, wat daar uitzonderlijk is. Er worden alleen duurzame materialen gebruikt.

Op de website kun je de modellen bekijken en bestellen. Ook valt daar te lezen hoe De Vegende Hollander ertoe kwam naar Sri Lanka te trekken: ‘Hierdoor zouden de makers zelfstandig zijn, zou ik de trek naar de steden remmen en kon ik ook mensen die slecht ter been zijn aan werk helpen.’

Hergen stak eigen geld in de zaak, en heeft dat er nog niet uit. ‘Ik verdien minder dan het minimumloon’, vertelde hij aan dat kraampje. Maar hij is verre van een naïeve idealist. Een serie ijzersterke marketingslogans siert zijn site: ‘Het leven is geven en vegen!’ ‘Na vegen komt zonneschijn’ en ‘Vegen: de op één na oudste beweging ter wereld’.

Uit zijn weblog blijkt ook nog iets anders: dat hij zich regelmatig kapot ergert aan de ‘doe maar rustig’ mentaliteit van zijn personeel. Dan wordt hij kwaad. Een ondernemer met ontwikkelingspotentie, die Hergen.

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief