Ik was in een voor mij nieuwe biotoop; die van planologen, stadsmakers en geografen. Samen maken ze plannen hoe Nederland er in 2050 uit moet zien. Hoe willen we wonen, werken, reizen en onze vrije tijd besteden? De Nationale Omgevingsvisie (NOVI) gaat over de inrichting van Nederland op de lange termijn: over een veilige en gezonde omgeving, over bereikbaarheid, over plekken waar de economie duurzaam kan groeien, over water, natuur, erfgoed en landschap. Dat alles wordt niet gevat in een Grand Design, maar komt tot stand via cocreatie en groepsgesprekken met andere overheden, kennisinstituten en maatschappelijke organisaties. Het was dankzij Hanna Palsdottir, die zo gloedvol over dit proces vertelt, dat ik op deze plek verzeild was geraakt.

Fenixloods in Rotterdam

Want die makers van Nederland kwamen op deze zomerse junidag allemaal bij elkaar voor de bijeenkomst 'Nationale Omgevingsvisie: Leefomgeving van Morgen'. Het was in de Fenix Loods in Rotterdam, een voormalige koffieopslag aan de Maas. Eerder hadden we hier met OneWorld-redactie een workshop fermenteren hadden gevolgd (de potten kimchi en ingelegde wortels zijn gratis af te halen in de kelder van Pakhuis de Zwijger). Nu zaten er zo’n tweehonderd experts, beleidsmakers, ontwerpers en een enkele activist op de sloophouten tribune. En ik zat (per ongeluk) front row met collega Emma. Er waren wat meer zwierige pakken (ijsblauw is de kleur van dit seizoen) en ruisende rokken dan in de tribe van mondiale denkers en groene doeners waarin ik meestal verkeer, waarin de dresscode meer normcore is, met eventueel een etnic-chic touch. Ook hun taal was anders, met weer heel andere groepswoorden en afkortingen.

Overal waar ‘Novi’ werd gezegd, had ook ‘Werelddoelen’ gezegd kunnen worden

Maar eigenlijk bleken er vooral veel overeenkomsten. Overal waar ‘Novi’ werd gezegd, had ook ‘Werelddoelen’ gezegd kunnen worden: de zeventien duurzame ontwikkelingsdoelen die de VN-landen in 2030 gehaald moeten hebben om klimaatverandering en ongelijkheid tegen te gaan. Ook die gaan over hoe we willen wonen, werken, leven, maar dan van Almelo tot Abu Dhabi en van Zwolle tot Zanzibar. Specifiek zijn daar Werelddoel 9 (innovatie en infrastructuur) en Werelddoel 11 (duurzame steden en gemeenschappen) voor, maar landinrichting gaat natuurlijk net zo goed over gezondheid en welzijn (Werelddoel 3) en schoon drinkwater (Werelddoel 6). 

We moeten denken in beelden over het Nederland van 2050

“We moeten een nieuwe taal ontdekken en denken in beelden hoe we willen dat Nederland eruitziet in 2050”, zei Hans Tijl, directeur Ruimtelijke Ordening bij het ministerie van I&M. De wereld die we willen (‘the world we want’), dat kennen we nog als motto van een mondiale coalitie van maatschappelijke organisaties die mee hebben gedacht over de werelddoelen. Een van de panelleden, Erik van Merrienboer (PvdA-gedeputeerde Ruimte en Financiën, Noord-Brabant) wees erop dat we in Nederland ook buiten de grenzen moeten kijken: voor mensen aan de randen van Nederland is een winkel, een restaurant of zelfs een baan in Duitsland of België net zo dichtbij als binnen de landsgrenzen.

Flyer IABR: What do you want next?
Het motto van de Internationale Architectuur Biennale Rotterdam

Ook die gedachte is in lijn met de Werelddoelen: we zijn allemaal met elkaar verbonden en moeten dus samenwerken om tot duurzame oplossingen te komen voor alledaagse problemen. Een Duitse denktank heeft gekeken op welke werelddoelen Nederland achterloopt. De landbouw bijvoorbeeld, onder andere vanwege het kwistige gebruik van kunstmest. Bij de NOVI gaat het ook om hoe het landbouwsysteem weer een voedselsysteem wordt, begreep ik van het panel.
Of neem doel 7, hernieuwbare energie, een ander pijnpunt voor Nederland. De gemiddelde Nederlander is positief ingesteld en denkt dat zo’n 30% van onze energie uit zon of wind komt. De realiteit is dat maar ruim 3 procent uit hernieuwbare bronnen komt.

We moeten cold turkey om van de olie af te komen

“We moeten compleet cold turkey om van onze olie- en gasverslaving af te komen”, zei professor Urban Futures Maarten Hajer. Gedeputeerde Bart Krol (Landelijk Gebied en Natuur) van de provincie Utrecht wees op het NIMB-syndroom: Not In My Backyard. Nederlanders geloven wel in duurzame energie, maar willen geen windmolen in hun achtertuin. Ik moest denken aan het bekende voorbeeld uit India, waar in het dorp Odanthurai Gram Panchayat bewoners rechtstreeks profiteren van de windenergie op hun erf. 
Internationale Architectuur Biennale Rotterdam

Andere voorbeelden van de wereld van de toekomst waren letterlijk op een steenworp afstand te zien, uitgestald op de schraagtafels van de Internationale Architectuur Biennale Rotterdam (IABR), ook in de Fenixloods. Van een ingenieus bussensysteem met gratis wifi in Lagos toteen tinder-uber-combi in Beijing. China. Van een pop up-ROC-scholensysteem in Amsterdam tot aan diverse bodemzones in Zwolle.

[[nid:46380]]

En zo bleek de NOVI-biotoop eigenlijk prima aan te sluiten bij mijn eigen OneWorld-biotoop van mensen die mondiaal denken en groen doen. Als we voor het Nederland van 2050 kijken naar de oplossingen uit de hele wereld, en zij op hun beurt naar ons, dan dragen we als vanzelf bij aan de Werelddoelen.

Meer lezen over de Werelddoelen? Nationaal coordinator Hugo van Meijenfeldt blogt elke week over ontwikkelingen en initiatieven in Nederland rond de duurzame ontwikkelingsdoelen. 
 

 

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
Lonneke van Genugten

Over de auteur

publicist

Leest en schrijft het liefst over Congo, Rwanda en Guinee, maar ook over mondiale trends, beeldvorming, feminisme en duurzame lifestyle.
Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief