Twee jaar is Olly nu terug. Twee van de moeilijkste jaren van zijn leven, maar tegelijkertijd twee van de meest opwindende. “Je kunt van Lagos zeggen wat je wilt, maar hier voel je tenminste wel elke dag dat je leeft”, zegt de dertiger met het dikke Engelse accent waarin ik al een boel Nigerianen heb horen spreken. Nigerianen die me in veel gevallen vertelden dat ze waren teruggekeerd om een bijdrage te komen leveren aan de opbouw van hun land. Nou kan je daarover natuurlijk cynisch doen, want Nigerianen die in het buitenland hebben gewoond zijn per definitie rijk en hebben het in dit land, waarin cash echt Koning met een hele dikke K is, dus relatief makkelijk. Aan de andere kant: dit land kan hoogopgeleide mensen bijzonder goed gebruiken, en dus is iedere teruggekeerde Nigeriaan meegenomen.

Olly’s verhaal staat model voor dat van talloze leeftijdgenoten. Op zijn achtste stuurden zijn welgestelde ouders hem, zoals dat gebruikelijk in hun kringen, naar een vooraanstaande Britse kostschool. Daar gaven klasgenootjes hem al snel zijn huidige roepnaam. “Mijn volledige naam, Olumide Olateru-Olagbegi, kon natuurlijk niemand uitspreken, dus dat werd al snel Olly Olly Olly, en later gewoon Olly.” Veel aanpassingsproblemen had hij verder niet op het Noord-Europese eiland dat tot 1960 zijn thuisland koloniseerde. “Er zaten op die school kinderen uit allerlei landen, dat schiep een open sfeer.” Wel leerde Olly al snel zijn eigendommen bewaken. “Een van de eerste nachten daar had ik wat spullen verstopt onder mijn bed. Verdwenen natuurlijk de volgende ochtend.”

Na zijn schooltijd ging Olly accountancy studeren in Londen en verdiende hij een aantal jaar veel geld in het financiële circuit aldaar. Tot er iets ging knagen. “Ik begon na te denken over een terugkeer naar Nigeria, de plek waar toch mijn wortels lagen. Daar heb ik jaren mee rondgelopen, tot ik twee jaar geleden de kans kreeg op een goede baan in Lagos. Ik dacht: als ik nu niet ga, dan nooit meer.”

En dus waagde Olly de stap van de grootste stad van Europa naar de grootste van sub-Sahara Afrika. De juiste keuze, weet hij nu. “Begrijp me goed: het leven in Lagos is vaak heel wat ingewikkelder dan dat in het georganiseerde Londen. Niets functioneert hier. Telefoonlijnen zijn onbetrouwbaar, om over elektriciteit nog maar te zwijgen. Internet is hopeloos traag. Het verkeer is misschien nog wel het grootste drama, elke dag weer sta je gegarandeerd uren in met uitlaatgassen overdekte files.” Daar tegenover staat dat Olly Lagos veel spannender vindt dan Londen. “Het leven hier zit vol verrassingen. ‘s Ochtends voorspellen wat ik die dag zoal zal meemaken is volstrekt onmogelijk. Maar belangrijker nog: de zakelijke kansen hier zijn fantastisch voor mensen met een ondernemende instelling. Er heerst hier een enorme dynamiek. Geloof me, dit land komt er wel, misschien wel sneller dan je denkt. Daar wil ik bij zijn.”

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
670

Over de auteur

Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief