Inmiddels verblijft Roulav al ruim vijf maanden in Nederland en het uitblijven van de Nederlandse verblijfsvergunning begint steeds meer aan haar te knagen.

Uit solidariteit met haar familie in Syrië, heeft Roulav twee dagen lang haar eten laten staan. "Ik kreeg geen hap door mijn keel, want ik weet dat zij amper te eten hebben. Ik ben bang dat ik mijn familie misschien nooit meer zal zien, want de oorlog houdt maar niet op."

Iedere dag kan het bericht komen dat er weer iemand is omgekomen

Een grote groep Syrische vluchtelingen in het asielzoekerscentrum deed mee. Niemand at, twee dagen lang. "We hebben bij elkaar gezeten. Stil, en weinig gepraat. In gedachten waren we allemaal bij onze eigen families in Syrië. De bommen blijven vallen. De oorlog gaat door. Iedere dag kan het bericht komen dat er weer iemand is omgekomen." Terwijl Roulav vertelt, stromen haar ogen vol tranen. Het gesprek valt even stil.

Dan pakt ze de draad weer op. "Ik voel me van binnen verscheurd, want terwijl ik hier in Nederland zit, weet ik dat mijn familie in Noord-Syrië vast zit in Afrin. Afgelopen week had ik mijn tante aan de telefoon. "We are good", zei ze. Maar ik weet dat het niet zo is. Ze zijn bang voor de bommen van ISIS. Afrin is al maanden omsingeld door ISIS-troepen en niemand grijpt in. Turkije heeft nu de grens dicht gegooid, dus als het mis gaat, kunnen ze geen kant op."

Binnen zes maanden zouden we duidelijkheid krijgen over onze verblijfsvergunning, die tijd is bijna om

Over haar eigen asielaanvraag en die van haar vader en broertje, bestaat nog steeds veel onduidelijkheid. Roulav vraagt zich hardop af of de IND zich aan haar belofte kan houden. "Toen we pas in Nederland aankwamen, kregen we een brief waarin stond dat we binnen zes maanden duidelijkheid zouden krijgen over onze verblijfsvergunning. Maar die tijd is inmiddels al bijna om. Een aantal weken geleden zijn we met een bus opgehaald voor een gesprek met de IND in Amsterdam. Maar dat gesprek was snel klaar. Ze hebben wat gegevens genoteerd van ons. Dat was het. We kregen te horen dat we de eerstvolgende keer een inhoudelijk gesprek zouden hebben met een advocaat erbij. Daarna hebben we niks meer gehoord. Volgende maand zijn de zes maanden voorbij. Maar ik vertrouw erop dat de IND zich aan haar eigen beloftes houdt. Ze hebben het zelf in hun brief geschreven."

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
670

Over de auteur

Marjon is journalist en als vrijwilliger betrokken bij de opvang van vluchtelingen in Amersfoort. 
Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief