David Cecil, regisseur van een satirisch toneelstuk over homoseksualiteit in Uganda, is maandag 11 februari door de Ugandese autoriteiten met een enkeltje London op het vliegtuig gezet.

De Brit kwam vorig jaar ook al in problemen met de autoriteiten en werd tijdelijk de gevangenis ingegooid wegens het ‘niet opvolgen van legale orders’. De Uganda Media Council had hem afgeraden ‘The Mountain and the River’, het eerste toneelstuk in Uganda waarin het onderwerp homoseksualiteit openlijk aan bot komt, op te voeren. Uiteindelijk werd hij vrijgesproken wegens gebrek aan bewijs.

Ik heb toentertijd ook het stuk gezien, en was onder de indruk van enerzijds het lef van de Ugandese cast, en anderzijds de subtiliteit waarmee een onderwerp dat zo gevoelig ligt werd benaderd. Cecil zelf is een excentrieke, sociale man die meermalen heeft laten weten geen homorechtenactivist te zijn, of wat voor activist dan ook, maar iemand die wil bijdragen aan een bloeiende en vooruitstrevende kunst- en cultuur sector in Uganda.

‘Undesirable’
Waarom Cecil nou precies is gedeporteerd is overigens niet geheel duidelijk. De Ugandese overheid claimt recht te hebben om immigranten die zij als ‘undesirable’ (ongewenst) ziet, te deporteren. Maar volgens advocaten die in de media zijn geciteerd kan dit alleen gebeuren als de betreffende persoon ook daadwerkelijk een wet heeft overtreden.

Hoewel homoseksualiteit bij wet verboden is in Uganda, buigt de Ugandese overheid zich momenteel over een wet die homoseksualiteit nog strenger wil bestraffen, en ook het ‘promoten’ van homoseksualiteit strafbaar stelt. Die wet is echter nog niet in werking.  

Veel Ugandezen reageren geschokt op de deportatie van Cecil. Vooral omdat tot op heden onduidelijk is op basis van welke gronden de Brit het land uit is gezet. Is de vrijheid van meningsvorming in het geding, of het ‘promoten’ van homoseksualiteit?

Reacties op Facebook
Op Facebook praten Ugandezen openlijk over het onderwerp. Verschillende meningen passeren de revu. Zo schrijft een jonge Ugandees; “Wij kunnen niet zoveel doen. Ik ben zowiezo geen grote fan van Westerlingen die met een politieke agenda naar Afrika komen en zich mengen in onze zaken. Er is al genoeg schade aangericht. Hoog tijd dat we onze eigen koers gaan varen. “

Iemand anders schrijft; ‘Het openlijk kunnen uiten van verschillende meningen is goed voor ons land. Deze vorm van repressie maakt van Uganda een politiestaat. Als een buitenlander al op zo’n manier behandelt wordt, laat staan wat ze met ons doen.”  

Duidelijk is dat Ugandese overheid niet terugdeinst strenge maatregelen te nemen tegen mensen die zij als ongewenst beschouwd. En tot nog toe is niet duidelijk wat dat ongewenst zijn precies inhoudt.
 

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
marlies-oneworld

Over de auteur

Journalist, redacteur en campaigner. Marlies schrijft over mensenrechten, gender en klimaat in een snel veranderende wereld. Ze geeft deze …
Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief