Het is de herfst van 2001 in Uruguay. Duizenden Uruguayanen bivakkeren op de internationale vluchthaven. Ze wachten. Ze wachten op de eerste de beste vlucht richting Madrid of Miami die ze kunnen krijgen. Kort na de eeuwwisseling sloeg de financiële crisis van Argentinië over naar Uruguay. Een land dat tot dan toe bekend stond als ‘het Zwitserland van Zuid-Amerika’ werd in korte tijd het huidige Griekenland. Een hoge werkloosheid en inflatie zorgden in sneltreinvaart voor een ware volksverhuizing.

 

Koning voetbal

Van het Uruguay van toen, naar het Spanje van nu. Ik vertoef in Malaga om de lokale economie alhier te steunen. Samen met de Uruguayaan Luca kijk ik in een tapas bar hoe Real Madrid de finale van de Champions League misloopt . “Dit komt hard aan hier. Voetbal is nog één van de weinige dingen waar de Spanjaarden trots op zijn in de deze donkere dagen”. Na afloop van de wedstrijd komt het laatste schandaal van de Spaanse koning aan bod. Onder de bezoekers van de bar heerst grote verontwaardiging over het plezierreisje van koning Juan Carlos naar Botswana. De beschermheer van het Wereld Natuur Fonds heeft tijdens deze vakantie op olifanten gejaagd. Op olifantenjacht in Afrika, terwijl een kwart van zijn onderdanen werkloos thuis zit.

 

Verlangen naar huis

Het was de werkloosheid in Uruguay die Luca tien jaar geleden heeft gemotiveerd om  zijn geluk in Spanje te beproeven. Als voormalig immigrant van Uruguay, ben ik uiteraard nieuwsgierig naar zijn ervaringen. Na de wedstrijd vertelt hij me zijn verhaal. Luca woont inmiddels twaalf jaar in de Spaanse kuststad. Hij is hier vader geworden en na vele tegenslagen heeft hij nu werk gevonden als ober. Hoge werkdruk, lange dagen en laag salaris. Eigenlijk wil hij zo snel mogelijk weg. Terug naar zijn eigen Uruguay. Vol trots vertelt Luca dan ook over de recente voetbalsuccessen van het nationale elftal en zijn club Penarol. De opbloeiende economie in zijn thuisland en de aanhoudende recessie in Spanje wakkeren uiteraard zijn heimwee aan.

 

Veranderende verhoudingen

Luca’s verhaal past naadloos in de snel veranderende globale machtsverhoudingen. Een wereld waar Argentinië een oliebedrijf in Spaanse handen nationaliseert. Waar Portugese werklozen hun geluk zoeken in ‘booming’ Angola, waar de Boliviaanse overheid een onderwijsprogramma van ‘dekolonisatie’ introduceert en Indiase bedrijven Europese, noodlijdende sectorgenoten overnemen. En een Uruguayaan die dus meer mogelijkheden ziet in zijn thuisland dan in de voormalig koloniale overheerser. En het avontuur van de Spaanse koning in Botswana? Het lijken de laatste stuiptrekkingen van een ‘oude’ macht. Een oude macht in ontkenning van de huidige crisis en de veranderende verhoudingen. Met de woorden van Maxima: ‘een beetje dom’.

 

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
670

Over de auteur

Ralph Schreinemachers is een expert op het gebied van Latijns-Amerika. Hij werkt onder andere als freelance trainer en auteur.
Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief