Sociale ondernemingen springen als paddenstoelen uit de grond. Voor tal van grote en minder grote maatschappelijk problemen proberen sociale ondernemingen oplossingen te verzinnen. Maar veel sociale ondernemingen, hoe geweldig de intenties van de ondernemers ook zijn, lijken op elkaar. Welke sociale onderneming is nou écht anders dan alle anderen? 

Volgens Willemijn Verloop, oprichter van Social Enterprise NL en expert op het gebied van sociale ondernemingen, vragen steeds meer universiteiten of zij hen uit de brand kan helpen omdat de studenten graag meer met cases van sociale ondernemingen willen werken. Dat zegt zij in een lang interview dat ik met haar had en wat volgende maand zal verschijnen in ons magazine. Daarin staan ook een aantal portretten van startende sociale ondernemers.

Vooral jonge mensen starten een sociale onderneming en doen dat met een onbevangenheid en drive die typerend is. De sector wordt steeds groter en het is moeilijk om in te beelden hoe groot haar impact op de Nederlandse samenleving over een jaar of tien zal zijn.

Kortom: het zijn spannende tijden!

Vier soorten sociale ondernemingen

In Willemijn Verloop’s boek Verbeter de wereld. Begin een bedrijf, wat ze samen met Mark Hillen schreef, maakt ze een onderscheid tussen verschillende soorten sociale ondernemingen. Hetzelfde onderscheid is bijvoorbeeld ook opgenomen in dit SER-rapport over sociale ondernemingen.

Ten eerste heb je de onderneming die zich richt op de arbeidsparticipatie van mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt, zoals bedrijven die mensen met een autistische stoornis of een andere geestelijke of fysieke beperking in dienst hebben. Ook zou je kunnen denken aan ondernemingen die de capaciteiten van asielzoekers willen benutten en hen daarmee wil helpen een rol te vinden in de samenleving. Denk aan Specialisterren!

Daarnaast heb je ondernemingen die zich richten op het versterken van sociale cohesie, met name tussen buurtbewoners. Denk daarbij aan zorginitiatieven waarbij buurtbewoners mantelzorgers voor elkaar worden. Of denk aan de ondernemingen die de ruileconomie willen bevorderen en daarmee de verbondenheid tussen mensen. Denk aan Buurtzorg of Peerby!

Een derde categorie richt zich op het verbeteren van het milieu. Zij introduceren bijvoorbeeld recyclingsconcepten of willen het verkeer schoner maken. Denk aan Vandebron of Rural Spark

Tot slot heb je ondernemingen die zich richten op armoedebestrijding door het verbeteren van een handelsketen. Ze willen deze eerlijker of duurzamer maken. Denk aan Fairphone of Tony’s Chocolonely!

Oproep

Maar nu is mijn vraag: zijn er ook sociale ondernemingen die fundamenteel anders zijn en die daarom niet in deze indeling passen? Wie-o-wie weet er een?

Stuur een reactie naar alexanderbongers@oneworld.nl en ik zal binnenkort een overzichtsartikel maken met de meest interessante suggesties!

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
670

Over de auteur

Alexander Bongers is cultureel antropoloog. Hij deed onder andere onderzoek naar de veranderende informele economie in een …
Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief