We zitten in een dynamische en veranderende samenleving. We zien het aan alles om ons heen: oude, gevestigde partijen hebben het moeilijk, de kritiek op huidige systemen als politiek en zorg neemt toe, en er ontstaan steeds meer initiatieven om zaken op lokale schaal zelf te gaan doen. Daarnaast neemt het besef toe dat we tegen de natuurlijke grenzen van de aarde aan lopen – in voedsel, materiaal en klimaat.

Sybren Bosch is voorzitter van Studenten voor Morgen, het landelijke studentennetwerk voor een duurzame toekomst.

Persoonlijk stemmen deze signalen mij blij. Het betekent dat er energie in de samenleving zit, mensen die willen veranderen, uit alle lagen van de bevolking. De drang om dingen goed te willen doen, om controle en kwaliteit in eigen hand te hebben en niet over te laten aan anderen. Samen kunnen deze initiatieven een belangrijke bijdrage leveren aan een meer duurzame toekomst.

Voorbereiden
Opvallend in dit perspectief is dat er een sector is, die geheel ontbreekt in deze transitiebeweging. Een sector die van essentieel belang is voor het versnellen van deze transitie. Een sector, die voor zou moeten lopen op de samenleving in plaats van achter. Ik heb het over het onderwijs. Heeft die sector niet tot doel om de samenleving van de toekomst voor te bereiden op de taken en uitdagingen die er liggen?

Vaardigheden
In het huidige onderwijs heb ik het gevoel dat er weinig aandacht is voor de uitdagingen van de toekomst. De afgelopen jaren zien we dat er een verschuiving start van opleiden op kennis naar opleiden op vaardigheden, maar dat zou naar mijn idee sneller moeten en sneller kunnen. Gezien de digitale ontwikkelingen is kennis in de toekomst steeds minder een product waarmee mensen zich kunnen onderscheiden: alles is op internet op te zoeken. Bewustwording van de samenleving waarin we leven, en vaardigheden hebben om over grenzen heen te denken en mensen te verbinden worden dat steeds meer: wie in de enorme hoeveelheid beschikbare informatie en netwerken het juiste onderscheid kan maken, heeft meer kans op succes. Daarnaast blijft het bizar dat er jaarlijks duizenden mensen worden opgeleid voor banen die er niet zijn, vooral in het MBO.

Lange termijn
Waar het naar mijn gevoel aan ontbreekt, is nadenken over de lange termijn. Allerlei lobby's en maatregelen gaan over ad-hoc problemen en ad-hoc oplossingen. Wanneer we bij het inrichten van het onderwijs meer met de lange termijn bezig zijn, zouden we toch tot nieuwe inzichten moeten komen voor het huidige onderwijssysteem. Over inhoud van het onderwijs, over de vorm, over de verhouding kennis / vaardigheden, over de financiering, en over de aansluiting van het onderwijs op de arbeidsmarkt van de toekomst. Alleen door integraal over deze aspecten na te denken, en rekening te houden met de onderlinge verbanden, kunnen we komen tot een onderwijssysteem dat klaar is voor de toekomst. Hoe dat eruit moet zien? Alleen door met elkaar in gesprek te gaan, kunnen we tot een antwoord op die vraag komen.

Heel anders
Als duurzaamheids"fanaat" kan ik dan wel weggezet worden in een hoekje met geitenwollen sokken aan, maar duurzaamheid gaat naar mijn idee over veel meer dan klimaatverandering en energie alleen. De hele kern van duurzaamheid is naar mijn idee te vatten in twee termen: integrale benadering, en nadenken over de lange termijn. Wanneer je die twee zaken combineert en vanuit dat perspectief durft te kijken, zien problemen er opeens heel anders uit.

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
670

Over de auteur

Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief