In OneWorld 01 (2011) schreef journaliste Femke van Zeijl een reportage over de powervrouwen van de Nigeriaanse filmindustrie Nollywood.

‘Blijf waar je bent, we zijn onderweg!’ Oei. ‘Onderweg’ kan in Lagos alles betekenen. Van ‘ik lig nog met mijn blote billen in bed en overweeg me er eens uit te hijsen’ tot ‘ik sta om de hoek vast in het verkeer’. Mijn ervaring in Nigeria heeft me geleerd dat ik geen fluks verschijnen van de spreker moet verwachten. In de tot vrieskou geairco’de lobby van het Blue Roof Hotel kan ik weinig anders doen dan wachten op de producer en de regisseur van de film in wording. Urenlang.
Die ochtend ben ik met veel moeite van het centraal gelegen Surulere naar Igando getrokken – hemelsbreed een kleine twintig kilometer maar in Lagos verkeersdrukte een tocht van 2,5 uur. Alleen om ter plekke te vernemen dat de filmcrew die ochtend precies de tegenovergestelde tocht heeft gemaakt en aan het opnemen is bij de Third Mainland Bridge, op nog geen vijf minuten van mijn logeeradres.

Nollywood-time
‘Nollywood people do not obey time’, waarschuwde een vriend me toen ik vertelde dat ik een reportage ging maken over Nollywood, Nigeria’s filmindustrie waarin miljoenen omgaan. Toen kon ik niet bevroeden dat ik twee weken vruchteloos achter een filmcrew zou aanhollen zonder één keer het woord ‘action’ te kunnen registreren. De draaidag die ik verlummelde in de lobby van het Blue Roof Hotel was nog de minst rampzalige. Hoewel ik de regisseur uiteindelijk niet trof, kon ik er in ieder geval de cast interviewen die zich eveneens te pletter verveelde.
‘Madam, bel me morgen op locatie, dan  komt het goed’, bezwoer de producent aan de telefoon. Om de volgende dag tot half tien ’s avonds mobiel onbereikbaar te zijn. Maar zaterdag zou het zeker lukken, verzekerde hij me. Helaas: die dag bevond de crew zich op een voor mij op dat tijdstip onbereikbare plek. Dan maar morgen, de laatste draaidag. Zondagochtend bel ik hem: ‘Dat is nou zo jammer. We hebben de hele nacht gefilmd en de crew is naar huis. We zijn klaar.’

Vrouwen aan de macht
Exit plan voor filmcrew in actie. Gelukkig heb ik genoeg ander materiaal. Mijn reportage gaat over de verandering in de Nigeriaanse filmindustrie, waarin vrouwen een grote rol spelen. Door meer tijd en geld te steken in de productie willen zij films afleveren met een hogere kwaliteit, die de bioscoop waardig zijn. De vlug-vlug methode van Nollywood – een film draaien in vijf dagen met een budget van 10.000 dollar en die zo snel mogelijk op dvd uitbrengen – is op zijn retour. Die oude werkwijze doet vooral een aanspraak op het improvisatietalent van de makers. Dat heb ik bij mijn tevergeefse jacht op een filmset in Lagos dan nog net even mee mogen maken.

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
670

Over de auteur

Femke van Zeijl woont en werkt als freelance correspondent in Lagos, Nigeria. Zij is de enige Nederlandstalige journalist gevestigd in …
Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief